کتاب صوتی عمیق ترین پذیرش

کتاب صوتی عمیق ترین پذیرش نوشتۀ جف فوستر و ترجمۀ وحید مهدیخانی است. گویندگی این کتاب صوتی را میلاد فتوحی انجام داده و انتشارات نوین کتاب گویا آن را منتشر شده است. این کتاب صوتی، دربارۀ بیداری بنیادین در زندگی روزمره است. این کتاب صوتی، محتویِ یکی از شاهکارهای معنوی جهان است.

درباره کتاب صوتی عمیق ترین پذیرش

انتخاب موسیقی، میکس و مسترینگ کتاب صوتی عمیق ترین پذیرش را رامین وطن نیا انجام داده است.

کتاب دربارۀ نوعی بیداری معنوی سخن می‌گوید. این بیداری، در مورد محافظتِ بیشتر ما از خودمان نیست؛ بلکه دربارۀ این نکته است که «ما»ی واقعی، هیچ نیازی به حفاظت ندارد. بیداری معنوی، بسیار ساده است. جف فوستر در این کتاب، فرآیند این بیداری را شرح می‌دهد. این بیداری کمک می‌کند تا بدانیم چه کسی هستیم.

کتاب صوتی عمیق ترین پذیرش به سؤالات بسیار مهمی می‌پردازد:

• چگونه می‌توان بیداری معنوی را به‌طور روزانه زندگی کرد؟ 
• چگونه می‌توانیم لحظۀ حال را بپذیریم وقتی‌ که لحظۀ حال کاملاً برای‌مان ناپذیرفتنی است؟
• آیا این پرسش که «‌چگونه می‌توانیم لحظۀ حال را بپذیریم؟» اساساً پرسش درستی است؟
• آیا در مرحلۀ نخست، ما از لحظۀ حال جدا هستیم؟

جف فوستر در این کتاب، فقط یک‌ چیز را تعلیم می‌دهد و آن پذیرشِ عمیق و بدون ترسِ هر آن‌چیزی است که بر سر راه ما قرار می‌گیرد.

شنیدن کتاب صوتی عمیق ترین پذیرش را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

شنیدن این کتاب صوتی را به دوستداران روانشناسی عمومی پیشنهاد می‌کنیم.

درباره جف فوستر

جف فوستر در سال ۱۹۸۰ در لندن به دنیا آمد. وی در رشتۀ اخترفیزیک در دانشگاه کمبریج تحصیل می‌کرد که به یک بیماری جسمی مبتلا شد. پس از مدتی تصمیم گرفت دربارۀ معنویت مطالعه و خود را آرام کند.

 فوستر سرانجام در سال ۲۰۰۶ یعنی در ۲۶ سالگی، بهبود یافت. کتاب‌های او حاصل گذراندن چنین دوره‌ای هستند.

مجله واتکینز، به‌طور سالیانه، فهرستی از صد نفر از مؤثرترین افراد معنوی جهان ارائه می‌کند. جف فوستر نیز سال‌ها، در این فهرست قرار داشته است.

بخشی از کتاب صوتی عمیق ترین پذیرش

«دیدن این‌که هیچ‌چیزی بیرون از خودمان واقعاً باعث رنج ما نیست، کلیدِ آزادیِ غیرقابل‌باوری است. محیط زندگی هرگز نمی‌تواند واقعاً باعث رنج ما شود. ما همیشه در واکنشی که به محیط نشان می‌دهیم، رنج می‌کشیم. ما فقط وقتی رنج می‌کشیم که جست‌وجو می‌کنیم؛ وقتی‌ که سعی می‌کنیم از جنبه‌های خاصی از تجربه‌ی کنونی‌مان فرار کنیم و با چنین کاری، خودمان را از زندگی جدا می‌کنیم و به جنگ با خود و دیگران می‌رویم؛ گاه به شیوه‌های آشکار، گاه به شیوه‌های بسیار نامحسوس. رنج ما در بی‌میلی ما از احساس‌ کردنِ آن‌چه احساس می‌کنیم، و تجربه ‌کردنِ آن‌چه اکنون تجربه می‌کنیم، ریشه دارد. رنج ما در جنگ‌مان با زندگی -همان‌طور که هست- و در شکست ما از دیدن این‌که هر چیزی در لحظه، همیشه -به عمیق‌ترین معنا- پذیرفته شده، نهفته است.

سردرگمی بسیاری در اطراف کلمه‌ی پذیرش وجود دارد؛ بنابراین قبل از این‌که جلوتر برویم، می‌خواهم چند جمله در مورد آن بگویم. یکی از اولین واکنش‌هایی که من از افرادی که جدیداً این پیام را می‌شنوند، دریافت می‌کنم این است که «جف! آیا همه‌ی پیام تو در مورد پذیرش همه‌چیز است: از زندگی عقب کشیدن، هیچ ‌کاری نکردن، از امکان تغییر چیزها دست کشیدن؟ اگر هر چیزی را که اتفاق می‌افتد به ‌سادگی بپذیریم، به انفعال، انزوا، جدایی، رکود و عدم توانایی دچار نمی‌شویم؟»»