کتاب صوتی زنده باد زندگی

کتاب صوتی زنده باد زندگی نوشتهٔ پینو کاکوچی و ترجمهٔ نیکو عسگری است. سارا جامعی گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده و رادیو گوشه آن را منتشر کرده است. این اثر صوتی شما را با نحوهٔ زیست «فریدا»ی نقاش آشنا می‌کند.

درباره کتاب صوتی زنده باد زندگی

کتاب صوتی زنده باد زندگی پیرامون داستان زندگی «فریدا کالو»، نقاش مکزیکی، نوشته است. فریدار را یک بمب پیچیده‌شده در روبان ابریشم توصیف کرده‌اند. او رفتاری سرکشانه با افکاری ویرانگر داشته است؛ با گونه‌ای از زیبایی که برای هر کسی قابل‌درک نبود و با صدای قوی و خنده‌هایی انفجاری و چشمانی نافذ و تاابد‌زنده که هرگز بسته نمی‌شوند و به ما که اتوپرتره‌هایش را نگاه می‌کنیم، خیره مانده‌اند. «فریدا کالو» که در قرن بیستم زیسته است، در طول زندگی دردناکش،خالق اتوپرتره‌هایی قابل‌ستایش بوده است. او در نوجوانی به‌دلیل تصادف وحشتناکی که داشت، تا مدت‌ها قادر به راه‌رفتن نبود، اما این تصادف نه‌تنها مانع او برای زیستن نشد، بلکه نقطهٔ عطفی شد برای ورودش به دنیای شگفت‌انگیز بوم و رنگ. او برای ادامهٔ راهش نقاشی‌هایش را نزد «دیه‌گو ریورا» می‌برد. دیه‌گو در آن زمان نقاشی شناخته‌شده و معروف بود. ملاقات‌های مکرر آن‌ها منجربه رسیدن به زبانی مشترک به نام عشق بود؛ عشقی که منجربه ازدواج آن ۲ با یکدیگر شد.

شنیدن کتاب صوتی زنده باد زندگی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

شنیدن این کتاب صوتی را به دوستداران زندگی‌نامه‌ها پیشنهاد می‌کنیم.

درباره پینو کاکوچی

پینو کاکوچی در سال ۱۹۵۵ در آلساندریا به دنیا آمد. او نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس و مترجمی ایتالیایی است. او که در چیاواری بزرگ شد، در سال ۱۹۷۵ برای شرکت در DAMS به بولونیا نقل‌مکان کرد. در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ میلادی، مدتی طولانی در پاریس و بارسلونا زندگی کرد. بعداً به آمریكای لاتین و مکزیک سفر كرد و آنجا مدت‌ها زندگی كرد. کتاب «زنده باد زندگی» یکی از آثار اوست.

بخش‌هایی از کتاب صوتی زنده باد زندگی

 از زمانی که عاشق دیه گو شدم فهمیدم عشق چیست. عشقی با آن قدرت نوعی وادادگی مطلق بود. برای خانواده ام این مصیبت به حساب می آمد؛ پدرم از نگرانی سکوت کرده بود و از نظر مادرم که کاتولیکی پرشور بود با آن همه وابستگی به سنت ها، دیه گو کمونیست بود، مردی بی ایمان و طلاق گرفته که بیش از حد می نوشید و شهرتی روزافزون در زنبارگی داشت. حساب زن هایی که با او به سر برده بودند از شماره خارج شده بود! مادرم فریاد میزد: “و این قدر هم که زشت و چاق است!”

*

 از زمانی که عاشق دیه گو شدم فهمیدم عشق چیست. عشقی با آن قدرت نوعی وادادگی مطلق بود. برای خانواده ام این مصیبت به حساب می آمد؛ پدرم از نگرانی سکوت کرده بود و از نظر مادرم که کاتولیکی پرشور بود با آن همه وابستگی به سنت ها، دیه گو کمونیست بود، مردی بی ایمان و طلاق گرفته که بیش از حد می نوشید و شهرتی روزافزون در زنبارگی داشت. حساب زن هایی که با او به سر برده بودند از شماره خارج شده بود! مادرم فریاد میزد: “و این قدر هم که زشت و چاق است!”