کتاب مقایسه سه سبک درمانی

کتاب مقایسه سه سبک درمانی نوشته مهدی انصاری‌زاده است. کتاب مقایسه سه سبک درمانی به گروه درمانی شناختی، رفتاری، دارودرمانی و دارونما در کاهش اضطراب بیماران سو مصرف مواد می‌پردازد.

درباره کتاب مقایسه سه سبک درمانی

 اعتیاد به موادمخدر از مسائل و معضلات اجتماعی عصر حاضر خصوصاً در کشورهایی مانند ایران با شرایط اجتماعی جوان و شرایط جغرافیایی خاص خود است. فرد معتاد به علت این که پا را فراتر از هنجارها و ارزش‌های اجتماعی گذاشته، منحرف تلقی می‌شود. وی بیماری معلول شرایط اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی و منحرفی است که مسیر انحرافی‌اش او را به دیگر انحرافات نیز سوق می‌دهد. اعتیاد بحرانی است که اگر به آن رسیدگی نشود، انواع و اقسام انحرافات، بیماری‌ها و مشکلات اجتماعی را به دنبال خواهد داشت. این کتاب سعی دارد راه‌های مختلف ترک مواد مخدر را بررسی کرده و ویژگی‌های آن‌ها را ذکر کند.

خواندن کتاب مقایسه سه سبک درمانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام کسانی که در زمینه ترک مواد مخدر و سلامت پژوهش می‌کنند پیشنهاد می‌کنیم. 

بخشی از کتاب مقایسه سه سبک درمانی

بسیاری از تحقیقات نشان داده‌اند که اختلال سوءمصرف مواد دارای پیش آگهی نامطلوبی است و هزینه‌های درمانی هنگفتی را به خانواده‌ها و جامعه چه به صورت مستقیم و چه به صورت غیرمستقیم تحمیل می‌کند. حداقل نیمی از افراد درمان شده تا شش ماه بعد از درمان دوباره به این بیماری مبتلا می‌شوند و این میزان برای یک سال پس از درمان ۷۵ درصد است (وزیریان و مستشاری، ۲۰۰۳؛ به نقل از حسینی المدنی، احدی، کریمی، بهرامی و معاضدیان، ۱۳۹۱).

اعتیاد به مواد مخدر یکی از مسایل مهم در هر جامعه و از گسترده‌ترین عوامل خطرزا در سلامتی است که می‌توان آن را از منظر عوامل زیست شناختی، روان شناختی و اجتماعی مورد بررسی قرار داد (کتیبایی و همکاران، ۱۳۹۱). اعتیاد یک بیماری زیست شناختی، روان شناختی و اجتماعی است.

عوامل متعددی در ایدئولوژی سوء مصرف مواد تأثیر دارند که در تعامل با یکدیگر منجر به شروع مصرف و سپس اعتیاد می‌شوند. درک کلیه علل و عوامل زمینه‌ای موجب می‌شود تا روند پیشگیری، شناسایی، درمان و پیگیری به طور هدفمند طرح ریزی شود (کارول، ۲۰۰۵).

وابستگی به مصرف مواد از شایع‌ترین اختلالات روانی است. به طور کلی مصرف مواد مخدر بر خلق فرد تاثیر می‌گذارد. داده‌های همه‌گیر شناسی نشان می‌دهد که ۵۳ درصد از مصرف کندگان مواد مخدر دارای یک بیماری جدی روانی هستند (دارک، ۲۰۰۹). وجود اختلال‌های روانی همراه با اعتیاد باعث مقاومت در درمان و بازگشت دوباره بیمار به اعتیاد می‌شود. بررسی‌ها نشان می‌دهد که معتادین به مواد مخدر دارای تفکر پارانوئیدی، علایم افسردگی، اضطراب، افکار وسواسی، اعتماد به نفس پایین و ترس مرضی بودند و در سلامت روانی نمرات پایین تری را کسب کردند (سراج و اصفهانی، ۱۳۸۷).

لذا با توجه به مطالب فوق، پژوهش حاضر در پی پاسخ دادن به سؤالات ذیل است:

سؤالات پژوهش

حال با توجه به موضوع پرسش این پژوهش عبارتند از اینکه:

۱-آیا گروه درمانی شناختی رفتاری باعث کاهش اضطراب افراد سوءمصرف کننده مواد می‌شود؟

۲-آیا دارو درمانی باعث کاهش اضطراب افراد سوءمصرف کننده مواد می‌شود؟

۳-آیا دارو نما باعث کاهش اضطراب افراد سوءمصرف کننده مواد می‌شود؟

۴-آیا گروه درمانی شناختی رفتاری نسبت به روش درمانی دارویی و دارونما در کاهش اضطراب افراد سوءمصرف کننده مواد کاراتر است؟