کتاب عشق والا

کتاب عشق والا اثر باربارا فردریکسون کتابی درباره عشق و ارزش آن در زندگی انسان است.

عشق، اصلی‌ترین معنای زندگی انسانی محسوب می‌شود و قهرمانی است که به شما بلوغ و پختگی هدیه می‌دهد اما در فرهنگ ما، یک چیز ناپیدا و کم بود. بخشی زیادی از ادبیات عاشقانه ما سراسر از عشقی نابرابر حرف می‌زند که نتیجه‌ای جز ناکامی عشق نداشته است. این موضوع قابل‌پذیرش نیست که عشق نتیجه‌ای مانند ناکامی و افسردگی داشته باشد. عشق نابرابر - همان الگوی رایجی که امروزه هم در بسیاری از روابط ما جا خوش کرده است - سایه بلندی بر جستجوگران عشق انداخته است که اگر عاشقی اهل پرسش و سخت‌کوشی نباشی به همین تعاریف و انسان‌های نصف‌ونیمه در عشق راضی می‌شوی و بعد برای توجیه خودمان می‌گوییم، عشق همین است و عشق در داستان‌هاست.

 درباره کتاب عشق والا

 عشقی که باربارا فردریکسون در کتابش معرفی می‌کند عشقی از جنس عشق داستان‌ها نیست بلکه  سرشار از شور و شعور و شادکامی و خلاقیت و خردورزی و اعتماد و امنیت و آرامش است. عشق به‌عنوان یک موضوع فلسفی و خردساز، می‌تواند زمینه‌ها و رویکردهای گوناگونی داشته باشد. از جمله می‌توان به عشق به‌عنوان به یک نیاز، عشق به‌عنوان یک ابَرهیجان، عشق به‌عنوان یک ویژگی شخصیتی، عشق به‌عنوان یک تجربه رشددهنده و مثبت و عشق به‌عنوان یک نوستالژی فرهنگی و تمدنی اشاره کرد. حضور و وجود عشق در تمام این ساحت‌ها، برای این بوده است که جنس روح و روان ما را تغییر دهد و آدمی دیگر خلق کند. تنها انسان‌هایی که عشق را تجربه می‌کنند ابدیت و جاودانگی‌ای از خود برجای می‌گذارند که تا همیشه این تجربه «بودن» و «شدن» وجود خواهد داشت.

 کتاب عشق والا شما را با چیستی عشق، عشق بیولوژیک و عشق روحانی آشنا می‌کند و دستورالعمل‌هایی برای ساختن عشق به شما می‌دهد.

خواندن کتاب عشق والا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 همه آنهایی را که به دنبال راهی برای شناخت بیشتر و بهتر عشق می‌گردند به خواندن این کتاب دعوت می‌کنیم.

بخشی از کتاب عشق والا

این گفته قدیمی می‌گوید، ما نمی‌توانیم دیگران را دوست بداریم؛ اگر ابتدا خودمان را دوست نداشته باشیم. این امر حقیقت دارد. حتی اگر عشق در کل این کتاب به‌عنوان «حس مثبت در میان افراد» تعریف شود، این حس مثبت مشترک بین آگاهی‌دهنده و مورد آگاهی (بین من و خودم) اساس و پایه اشکال دیگر عشق به‌شمار می‌رود. ما به پذیرش کامل خودمان به‌عنوان شرکایی ارزشمند برای به اشتراک گذاشتن احساس مثبت نیاز داریم، قبل از آنکه به صورت آزادانه از ثمرات متعدد بازتاب حس مثبت که می‌توانیم با دیگران به صورت مشترک داشته باشیم، لذت ببریم.

مانند همه اشکال دیگر بازتاب حس مثبت، عشق نسبت به خود، هم به احساس امنیت و هم به ارتباط نیازمند است؛ اما بسیاری اوقات هر یک از این دو مانع ممکن است بر سر راه عشق قرار بگیرند. برای برخی افراد هردو مانع با هم ادغام می‌شوند و غیرقابل‌حل به‌نظر می‌رسند. اولین مانع خودکوچک‌بینی یا بی‌ارزش شمردن خود برای مخاطب عشق یا مورد پذیرش قرار نگرفتن است. در یک سطح ضمنی و غیرکلامی، ممکن است شما ویژگی‌های خوب‌تان را ناچیز بشمارید و در بین نقص‌هایتان گرفتار شوید. ممکن است احساس کنید پیش از اینکه کاملاً خودتان را دوست بدارید و بپذیرید نیاز است پر این خلأ را در شخصیت‌تان پر کنید. ممکن است تصور کنید، «اگر من بودم». شما می‌توانید جاهای خالی را با هر یک از حدس‌های معمول‌تان پر کنید، ایده‌آل‌هایی که بر اساس آنها خودتان را قضاوت می‌کنید... لاغرتر، مهربان‌تر، ثروتمندتر و بعد می‌توانید انتظار بکشید. شما می‌توانید عشق را از خود پس بزنید تا زمانی‌که این پیش‌شرط‌های به زبان نیامده را رعایت کرده باشید ولی انتظار هرگز به پایان نمی‌رسد و خودعشق‌ورزی هرگز جریان نمی‌یابد.