کتاب تنها راه پایداری زندگی زناشویی

«تنها راه پایداری زندگی زناشویی» نوشته آدولف گوگنبال (-۱۹۲۳)، یک کتاب کلاسیک روان‌شناسی تحلیلی برای نسل جوان‌تر و جمع وسیع‌تر مردم زمانه‌ای است که هنوز ازدواج را به‌طور سطحی بیشتر رابطه‌ای جامعه‌شناسانه و روان‌شناسانه می‌داند تا رابطه‌ای تصوری و تخیلی. متفکران عصر قدیم و جدید برای موضوعیت کار خود عموما به سبک کردن رنج های بشری پرداخته‌اند. در این میان برخی وعده حذف کامل آن از زندگی را داده‌اند و عده‌ای هم پذیرش کامل رنج را تجویز کرده‌اند. اما آنچه گوگنبال روانکاو برجسته مکتب روان‌کاوی یونگ آن را مطرح می‌کند این است که زندگی مشترک رنج دارد و انسان را گریزی از آن نیست. تنها راه آنست که وقتی کسی به رنج خود معنا می‌دهد از آزار و فشار آن رهایی می یابد و توان زیستن و کشف خرد آن را پیدا می‌کند و این عمل رنج را مقدس و انسان را رستگار می‌کند. کتاب گوگنبال این ساده‌انگاری رابطه بشری و درد روحی انسان را فاش می‌کند که رابطه نیز مثل بخش اعظم زندگی به معنی کیمیاگری دردناکی است که روح را می‌سازد. انسان‌ها برای کسب معنا زندگی می‌کنند نه کسب سعادت، برای تحقق تقدیر نه انطباق و سازگاری، و برای روح زندگی و نه آرامش. گوگنبال می‌گوید که شاید بهترین ابزار کسب این معنا ازدواج باشد. ازدواج می‌تواند شما را پیش از شفا از میان ببرد و نابود کند مگر این‌که آگاه و هشیار و قاعده‌مند باقی بمانید. امروزه فشارهای روی جوانان اغلب اوقات در جهت این است که تا حد امکان مجرد بمانند. گوگنبال زنانی را می‌دید که منتظرند تا پس از ازدواج و تشکیل خانواده به حرفه مورد علاقه‌شان بپردازند. امروزه ما شاهد زنانی هستیم که از اوان جوانی به کار و حرفه می‌پردازند و بعد نگران بالا رفتن سنشان برای ازدواج می‌شوند. امروزه امکانات متنوعی برای نگهداری و مراقبت از بچه‌ها و آموزش آن‌ها وجود دارد. به‌راستی، کتاب تنها راه پایداری زندگی زناشویی هنوز هم برای زنان و مردانی که درگیر انواع گوناگونی از روابط هستند ــ و نه فقط آن دسته از افرادی که ازدواج کرده‌اند ــ مهم است. بنابراین، این کتاب نه تنها برای تمامی حرفه‌ها (به‌رغم تعصب تشکیلاتی‌شان) بلکه برای تمام نسل‌های روان‌کاوان، مشاوران ازدواج و خانواده، مبلغان دینی، مددکاران اجتماعی و افراد دیگری که به روان‌شناسی عمیق‌تر ازدواج و روابط روح‌بخش و بامعنا علاقمندند همچنان مهم و تأثیرگذار خواهد بود.