کتاب کیمیاگر

کتاب کیمیاگر، نام مشهورترین اثر پائولو کوئلیو است. داستان کیمیاگر درباره‌ی زندگی چوپان جوانی به نام سانتیاگو است که به دنبال یافتن گنجی که در خواب دیده است، سفری دور و دراز را آغاز می‌کند. کیمیاگر به بیش از ۷۰ زبان در دنیا ترجمه شده است. 

درباره‌ی کتاب کیمیاگر

کتاب کیمیاگر، مشهورترین اثر پائولو کوئلیو نویسنده‌ی برزیلی است. بسیاری از مردم کیمیاگر را ملهم از مثنوی معنوی مولانا دانسته‌اند چرا که در پی خودشناسی است و انسان‌ها را به سفر به درون و شناختن خودشان تشویق می‌کند. پائولو کوئلیو برای نوشتن کیمیاگر یازده‌سال روی کیمیاگری تحقیق کرده است. داستان کتاب کیمیاگر از این قرار است. سانتیاگو، چوپان جوانی است که در آندلس در اسپانیا چوپانی می‌کند. او خوابی می‌بیند. در خواب گنجی را می‌بیند که باید به دنبالش برود و آن را بیابد. برای رسیدن به این گنج او سفر دور و درازی را شروع می‌کند که مسیر زندگی‌اش را تغییر می‌دهد. او با افراد زیادی در این سفر آشنا می‌شود و به دختر صحرا، فاطمه، دل می‌بندد. همه‌ی افرادی که در این سفر دیده است به نوعی به سانتیاگو کمک می‌کنند تا در راه رسیدن به گنج، پیروز شود.

در حقیقت پائولو کوئلیو از سفری حرف می‌زند که درباره‌ی خودشناسی است. سفری که راهی به جز شناخت عمیق خود ندارد. کوئلیو همه را تشویق می‌کند تا هرگاه در زندگی رویایی داشتند برای رسیدن به آن تمام تلاششان را بکنند و از پا ننشینند.

کتاب کیمیاگر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

اگر می‌خواهید از خواندن و یادگرفتن لذت ببرید و آرزوهایتان را پیدا کنید این کتاب را بخوانید.

درباره‌ی پائولو کوئلیو

پائولو کوئلیو در ۲۴ اوت سال ۱۹۴۷ در ریودوژانیرو برزیل به دنیا آمد. مادر او لیژیا خانه‌دار و پدرش مهندس بود. او در دوران نوجوانی آرزویش مبنی بر نویسنده شدن را با خانواده‌اش درمیان گذاشت اما به دلیل مخالفت آن‌ها به مدرسه حقوق رفت. بعد از یک سال مدرسه حقوق را ترک کرد. او مدتی مثل هیپی‌ها زندگی می‌کرد. در زندگی پر حادثه‌اش تجربه بستری شدن در یک آسایشگاه روانی، اعتیاد، دستگیری توسط حکومت و ... را دارد. بعد از مدتی که به عنوان ترانه‌سرا مشغول کار بود و درآمد خوبی نیز داشت، دوباره به رویای نویسنده شدن فکر کرد و شروع به نوشتن کتاب‌هایش کرد. او پرفروش‌ترین نویسنده‌ی پرتغالی است که کتاب کیمیاگرش به ۷۰ زبان ترجمه شده و همین باعث ثبت اسم او در کتاب رکوردهای گینس است. او و همسرش در حال حاضر در اروپا و ریودوژانیرو زندگی می‌کنند. از آثار مشهور او می‌توان به ورونیکا تصمیم می‌گیرد بمیرد، الف، زهیر، کنار رودخانه‌ی پیدرا نشستم و گریستم و مکتوب اشاره کرد.

بخشی از کتاب کیمیاگر 

نام آن پسر سانتیاگو بود. وقتی پسرک با گله‌ی خود به کلیسای متروک رسید، آفتاب داشت غروب می‌کرد. سقف کلیسا مدت‌ها پیش سقوط کرده بود و یک درخت انجیر مصری تنومندی درست در جایی که قبلاً محل نگه‌داری ظروف مقدسه بود؛ رشد کرده بود.

او تصمیم گرفت شب را در آن جا بگذراند. او تمام گوسفندان را از دروازه‌ی مخروبه وارد کلیسا کرد؛ و سپس چند تخته چوب را به شکلی ‌گذاشت تا گله نتواند در طول شب فرار کند. در آن منطقه گرگی پیدا نمی‌شد، اما یک‌بار گوسفندی در طول شب از گله جا مانده بود و پسرک مجبور شد تمام روز بعد را به جستجوی او مشغول شود.

او با ژاکت خود کف زمین را جارو کرد و دراز کشید و کتابی که تازه خواندن آن را به پایان رسانده بود به‌عنوان بالش استفاده کرد. او با خود گفت: «باید شروع به خواندن کتاب‌های ضخیم‌تر کند: زیرا خواندن آن‌ها مدت زمان بیشتری طول می‌کشد و هنگام شب بالش‌های راحت‌تری بودند.»

وقتی بیدار شد هوا هنوز تاریک بود و با نگاه کردن به بالا، می‌توانست ستارگان را از طریق سقف نیمه ویران شده، ببیند.

با خود فکر کرد: «ای کاش کمی بیشتر می‌خوابیدم.» شب پیش همان رؤیای هفته‌ی قبل را دیده بود و قبل از اینکه ادامه‌ی رؤیای هفته‌ی قبل را ببیند بار دیگر بیدار شده بود.