کتاب فوق‌العاده باش

فوق‌العاده باش کتابی نوشته رابین شارما مربی رشد فردی و کارشناس برتر مدیریت است. در این کتاب نکات کلیدی و مهمی در حوزه موفقیت و رشد فردی می‌خوانید.

درباره کتاب فوق‌العاده باش

در کتاب فوق‌العاده باش، رابین شارما  ۱۰۱ نکته مهم درباره رشد و پیشرفت فردی و موفقیت را با شما در میان می‌گذارد. موضوعات مهمی همچون تسلط بر نفس، احترام به خود و قوانین، بخشندگی نسبت به دیگران، پرهیز از تنبلی و خواب زیاد، زندگی مشتاقانه، شناخت ارزش‌های خود، منحصربه فرد بودن، تسلط شخصی و چندین نکته مهم دیگر در زمینه رشد فردی، دراین کتاب مطرح شده‌اند.

خواندن کتاب فوق العاده باش را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به کتاب‌های حوزه موفقیت و رشد فردی حتما از خواندن این اثر لذت خواهند برد.

رابین شارما یکی از کارشناسان برتر جهانی در حوزه مدیریت و رشد شخصی است. کتاب‌های او شامل راهبی که ماشین فراری خود را فروخت و راهنمای رسیدن به بزرگی، در لیست کتاب‌های پرفروش دنیا قرار گرفتند و در بیش از ۵۵ کشور به چاپ رسیده‌اند و به میلیون‌ها نفر کمک کرده‌اند که نکات مثبت شخصیتی‌شان را تقویت کنند و زندگی فوق‌العاده‌ای برای خود بسازند. پیام او را مدیران مطرح، ستاره‌های موسیقی، کارآفرینان برتر و خانواده سلطنتی پذیرفتند.

شارما ورای این‌که سخنران مطلوبی است، همچنین مشاور مدیریتی قابل احترامی نیز برای تاجران ارشد است که آماده‌اند تا در تمام کارهای‌شان شاخص باشند.

رابین شارما مؤسس شرکت بین‌المللی مدیریتی شارماست که یک سازمان جهانی آموزش و مربیگری است و به افراد در سازمان‌ها کمک می‌کند که بدون عنوان مدیریت کنند. مشتریان این شرکت شامل نایک، بی پی، جنرال الکتریک، ناسا، فدکس، آی بی ام، مایکروسافت و دانشگاه ییل هستند.

بخشی از کتاب فوق العاده باش

امروز صبح، یک نامه را که با مداد نوشته شده بود، از یک زندانی آمریکایی خواندم. او نوشته بود که کتاب «راهبی که ماشین فراری خود را فروخت» زندگی او را دگرگون کرد. کتاب به او کمک کرده بود تا به یادش بیاید که برای این خلق شده است که تفاوتی به وجود بیاورد و پتانسیل خود را تشخیص دهد. یادش رفته بود که قرار بود، چه کسی باشد زیرا زندگی به او صدمه زده بود؛ خیلی زیاد.

این را همیشه می‌شنوم. مردم از کسانی سپاسگزاری می‌کنند که به آن‌ها یادآوری می‌کنند، آن‌ها می‌توانند در حیطه عظمت قدم نهند و در جهان کسی بیهوده خلق نشده و زندگی هر کس مقصودی دارد. این حقایق را در کودکی خود می‌دانستیم. برای همین هم، رؤیا داشتیم. طالب آن رؤیاها بودیم و با بی‌باکی زندگی کردیم. با عشق زندگی کردیم و در ممکنات به سر بردیم ولی دانایی را گم کردیم. وقتی رشد کردیم و قدم به دنیای بزرگسالان نهادیم و کم‌کم از طبیعت اصلی خود دور شدیم، دانایی را گم کردیم.

شاید خود را توسعه دادن و بهتر ساختن، فقط یک وقت‌گذرانی بیهوده است. شاید تلاش‌مان برای به یاد آوردن جوهر اصلی‌مان و اتصال به درخشندگی، خلاقیت، صحت و عظمتی که زمانی آن را می‌شناختیم، حرف اول را می‌زند. بسیاری از نامه‌هایی که از خوانندگان کتاب راهنمای عظمت به من ارسال می‌شوند، درباره این موضوع صحبت می‌کنند که زندگی عادت دارد که ما را به فراموشی بیندازد تا در روال و یکنواختی زندگی اسیر شویم، موضوعات را نادیده بگیریم، سپس دیگر ریسک نمی‌کنیم، دیگر هدف‌مان قله عظمت نیست، حقیقت‌گویی را پایان می‌دهیم. هدیه‌ای را که نامش زندگی است و به ما عطا شده است، کوچک می‌شماریم ولی در حقیقت مستحق بهترین هستیم.