کتاب من و دوست غولم

من و دوست غولم یکی از آثار جذاب عمو شلبی، یا همان شل سیلور استاین برای کودکان است.

شل سیلور استاین قصه‌پرداز و شاعر و نقاشی است که واقعیات تلخ و گاهی گزنده زندگی را خیلی باظرافت و همراه با نقاشی‌های طنز و بامزه‌ای که خودش می‌کشد، بازنمایی می‌کند.

درباره کتاب من و دوست غولم

کتاب من و دوست غولم از دو مجموعه به نام‌های آنجا که پیاده‌رو پایان می‌یابد (Where The Sidewalk Ends) و بالا افتادن (Fulling Up) انتخاب شده است که به ترتیب در سال‌های ۱۹۷۴ و ۱۹۹۶ به همّت انتشارات Harper Collins منتشر شده‌اند.

خواندن من و دوست غولم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب هم مناسب بچه‌ها است و هم بزرگترها. سیلور استاین با نبوغ، استعداد و دید نویی که دارد، می‌تواند هرکسی در هر سن و سالی را تحت تاثیر خود قرار دهد.

جملاتی از کتاب من و دوست غولم

من و دوست غولم

در آنجا که علف‌های بلندی می‌روید،

غولی زندگی می‌کند که با من دوست است.

قدش به بلندی کوه و شانه‌هایش به پهنای دشت است،

و من فقط تا نوک شست پایش می‌رسم، می‌فهمی،

فقط تا نوک شست پایش.

وقتی که غروب سرمی‌رسد،

در مسیر شن‌زارها قدم‌زنان با او حرف می‌زنم،

امّا گوش‌هایش آنقدر از من دورند که صدایم به او نمی‌رسد،

با این همه، او حرف‌های مرا می‌فهمد، می‌فهمد،

مطمئنم که می‌فهمد.

آخه ما رمزی بین خودمان داریم که اسمش را گذاشته‌ایم «خارشی ـ ضربه‌ای»،

می‌دانی چه کار می‌کنیم؟

من شست پایش را می‌خارانم... یک بار یعنی، «سلام»

دوبار یعنی، «چه‌طوری؟»

سه‌بار یعنی، «فکر می‌کنی باران بیاید؟»

چهار بار یعنی، «گریه نکن.»

پنج بار یعنی، «می‌خواهی برایت لطیفه بگویم؟»

و شش بار یعنی، «خداحافظ»، «خداحافظ»

شش بار یعنی، «خداحافظ»

و او برای جواب دادن به من با شست پایش به زمین ضربه می‌زند ـ

یک بار یعنی، «سلام دوست من»

دوبار یعنی، «خوشحالم باز هم اینجایی و پایم را می‌خارانی.»