کتاب روش‌شناسی فلسفی

کتاب روش‌شناسی فلسفی اثری مشترک از و. پربهاکاران، تی.ام اسمیتا، کی. پی بیجو، ام. ان بابو و ی. ساجی است. هدف این کتاب معرفی روش‌شناسی، هدف و اهمیت آن، معرفی روش فلسفی و هدف و اهمیت آن است.

روش‌شناسی شامل شیوه‌ها و فنونی است که به ما برای گسترش دادن معرفت و شفاف‌سازی و توجیه آنچه که پیشتر و نیز هم اکنون می‌دانیم، کمک می‌کنند و در فهم چیزهایی که هنوز برایمان ناشناخته و مجهول است به ما یاری می‌رسانند.

روش‌شناسی ابزاری مهم برای رشد و گسترش معرفت است. مقبولیت هر شاخه‌ای از معرفت وابسته به روشی ست که به کار می‌بندد. فلاسفه، دانشمندان و دیگران، روش‌های مشخصی را وضع کرده‌اند. روش‌شناسی در (شاخه‌های گوناگون) علوم انسانی یا علم تجربی جایگاه مهمی دارد. روش‌شناسی نظریه‌ای دربارهٔ روش‌هاست. روش یک راه است؛ شیوه‌ای برای دستیابی به معرفت. هر شاخه‌ای از معرفت روشی را به‌عنوان پیش‌فرض قرار می‌دهد.

 خلاصه کتاب روش‌شناسی فلسفی

کتاب حاضر به انواع روش‌شناسی فلسفی اعم از روش دکارتی، دیالکتیکی، تحلیلی پراگماتیستی و پدیدارشناسی می‌پردازد. آنها را معرفی می کند و اصولشان را شرح می‌دهد.

کتاب روش‌شناسی فلسفی برای چه کسانی مناسب است

این اثر برای پژوهشگران و علاقه‌مندان به فلسفه‌ معاصر نوشته شده است.

جملاتی از کتاب روش شناسی فلسفی

دو ویژگی متمایز کننده و ابتدایی دیالکتیک شکل استدلالی و نیز جایگاه تناقض در آن است. این دو ویژگی با هم هم پوشانی دارند و مانعه الجمع نیستند. در «واقع دیالکتیک هم آگاهی پایان ناپذیر و تضادی کامل در عقل است و هم کوششی ست به منظور حل و رفع کردن آن». به سبب این واقعیت، دیالکتیک تضادی تمام و کمال و مطلق در فلسفه است. تضاد، پایهٔ دیالکتیک است. بارزترین و بنیادی ترین ویژگی دیالکتیک جایگاه «تناقض» در آن است. در واقع تناقض در دیدگاه دیالکتیکی یک نقص و ضعف محسوب نمی‌شود بلکه نقش مهمی درآن ایفا میکند.