کتاب سلام دنیا

کتاب سلام دنیا اثر هانا فرای و ترجمه عباس نتاج به موضوع انسان بودن در عصر ماشین، درایت و تیزهوشی در عصر شبکه‌های اجتماعی و الگوریتم‌ها می‌پردازد. 

درباره‌ی کتاب سلام دنیا

هانا فرای در کتاب سلام دنیا به موضوع انسان بودن در عصر ماشین، درایت و تیزهوشی در عصر شبکه‌های اجتماعی و الگوریتم‌ها می‌پردازد. ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که به زودی تمام تصمیمات مهم و حیاتی‌مان را الگوریتم‌های از پیش تعییر شده برایمان می‌گیرند. این تصمیمات حوزه‌ی وسیعی از سلامت گرفته تا امنیت را شامل می‌شوند. بنابراین لازم است که با آن‌ها آشنا شویم و بدانیم که چطور کار می‌کنند. 

هانا فرای در کتاب سلام دنیا به کارکردها، توانایی‌ها و محدودیت‌های الگوریتم‌ها و ماشین‌ها می‌پردازد و به این نکته توجه می‌کند که آیا برای بشر عصر نوین پیشرفت به ارمغان می‌آورند؟

کتاب سلام دنیا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

علاقه‌مندان به دنیای کامپیوتر، برنامه‌نویس‌ها و دوست‌داران مطالعات جامعه‌شناختی از خواندن کتاب سلام دنیا لذت می‌برند.

بخشی از کتاب سلام دنیا

وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، دقیقا به یاد نمی‌آورم چه زمانی اولین برنامه کامپیوتری خودم را نوشتم، اما کاملا مطمئنم که چه برنامه‌ای را طراحی کردم. ظاهرا همان برنامه ساده‌ای بود که به تمامی دانشجویان کالج دانشگاهی لندن آموختم. دقیقا همان متنی است که در صفحه نخست هر کتاب مقدماتی علم کامپیوتر مشاهده می‌کنید. این متن همان پاراگرافی است که به طور معمول به عنوان نخستین کد توسط نوآموزان نوشته می‌شود. نخستین وظیفه شما در برنامه‌نویسی این است که برنامه‌ای بنویسید تا روی صفحه نخست کامپیوتر، متن خاصی مانند 'سلام دنیا' ظاهر شود.

این روش متداول به دهه ۱۹۷۰ میلادی برمی‌گردد که برایان کرنیگان آن را به عنوان دستورالعمل آموزشی در کتاب مشهور برنامه‌نویسی خودش گنجاند. این کتاب برنامه‌نویسی و عبارت 'سلام دنیا' در تاریخ کامپیوتر بسیار مهم تلقی می‌شوند. در آن زمان، ریزپردازنده‌ها وارد عرصه تولید و بهره‌برداری برای عموم مردم شدند و سپس توانستند از کامپیوترهای قدیمی دارای امکانات و توانایی‌های محدود سبقت بگیرند و به کامپیوترهای شخصی امروزی تبدیل شوند که صفحه نمایش، صفحه کلید و ماوس (موشواره) دارند. عبارت 'سلام دنیا' در نخستین لحظه‌ای که انسان توانست با کامپیوتر ارتباط برقرار کند، ظاهر شد.

برایان کرنیگان سال‌ها بعد درباره الهام گرفتن برای نوشتن این عبارت مشهور به خبرنگار مجله آمریکایی فوربس توضیح داد. کرنیگان کارتونی را تماشا کرده بود که یک تخم مرغ را نشان می‌داد و جوجه‌ای که تازه از پوسته خود خارج شد، هنگام تولدش گفت: «سلام دنیا!» بنابراین، هنگام اختراع برنامه کامپیوتری این عبارت به ذهنش خطور کرد.

البته دقیقا مشخص نیست که در سناریوی کامپیوتر و انسان، جوجه چه کسی است: انسانی که تازه موفق شده است در دنیای برنامه‌نویسی کامپیوتری وارد شود؟ یا کامپیوتر که از خواب دنیوی اسناد متنی بیدار شده و آماده ارتباط با ذهن خود در دنیای واقعی است تا درخواست رئیس جدیدش را انجام دهد؟ شاید هر دو، نقش همان جوجه داستان بالا را ایفا می‌کنند. به هر حال، این عبارت به منزله نقطه اتحاد همه برنامه‌نویسان است و آنها را با هر ماشینی که تابحال برنامه‌نویسی شده است، مرتبط می‌کند.