کتاب محرمان خلوت انس

کتاب محرمان خلوت انس نوشته پژمان دادخواه است. این کتاب به مشاهیر مدفون در تکیه ریزی تخت فولاد می‌پردازد. تخت فولاد یکی از مهم‌ترین و مشهورترین گورستان‌های ایران است که قدمت آن به زمان الجایتو (متوفی ۶۹۵ خورشیدی) می‌رسد. اهمیت فوق‌العاده این گورستان از این عنوان خاص برمی‌آید که آن را لسان‌الارض نیز نامیده‌اند.

درباره کتاب محرمان خلوت انس

 لسان‌الارض یا زبان زمین گرچه عنوان تکیه‌ای در تخت فولاد است اما عنوانی کلی بر این گورستان قدیمی و مهم ایران نیز است. علت این نامگذاری نیز وجود قبر یوشع‌نبی از پیامبران بنی‌اسرائیل است که محوری‌ترین رکن این گورستان را تشکیل می‌دهد.

دیگر آن‌که تخت فولاد به ویژه در دوره صفوی مکانی برای اجتماع صوفیه و دراویش بوده که ساختن خانقاه (و سپس خانقاه‌هایی) را در آن‌جا سبب شده است. خانقاهی که با عنوان بابارکن‌الدین شناخته می‌شود. پیوند وسیع تشیع و تصوف در زمان صفوی که ریشه در جایگاه بلند بنیان‌گذار معنوی این سلسله یعنی شیخ صفی‌الدین اردبیلی داشت و از سوی متفکران و حکمای بزرگی چون سیدحیدر آملی نیز تقویت می‌شد سبب شکل‌گیری توأمان تکیه و خانقاه در تخت فولاد اصفهان گردید به قسمی که گفته می‌شود نزدیک به ۴۰۰ تکیه و خانقاه در تخت فولاد وجود داشته و دارد. تکیه‌هایی چون تکیه بابارکن‌الدین، تکیه میرفندرسکی، تکیه میرزا رفیعا و تکیه خاتون آبادی. گرچه متأسفانه تخریب برخی از تکایا در زمان شاه سلطان حسین صفوی بخش مهمی از این تکایا را از بین برد.

تخت فولاد آرامگاه بزرگانی چون میرفندرسکی، بابارکن‌الدین، میرزا جهانگیرخان قشقایی و زاهدان و عارفان بزرگی در ایران اسلامی است.

این کتاب به بررسی زندگی این افراد بزرگ می‌پردازد.

خواندن کتاب محرمان خلوت انس را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به تصوف پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب محرمان خلوت انس

شیخ عبدالوهاب سه فرزند دانشمند داشته: اول شیخ مرتضی ریزی، دوم شیخ ابوالمعالی که تحصیلاتش را در نجف اشرف به اتمام رساند و سپس به ریز مهاجرت نموده و متصدی امور شرعیه گردید و همانجا وفات یافت و به نجف اشرف منتقل گردید. وی دارای دو فرزند به نام‌های شیخ ضیاالدین و شیخ جلال‌الدین بود که هر دو در ریز مدفون‌اند و تنها فرزند شیخ جلال‌الدین، آیت‌الله شیخ محمود شریعت از علمای بزرگوار اصفهان بوده است. فرزند سوم شیخ عبدالوهاب، آقا شیخ ابوالفضل ریزی است که ایشان نیز از علمای مبرز بوده است.

شیخ عبدالوهاب ریزی عالم و فاضل و مجتهد جامع بود و در اصفهان نزد سید حجه الاسلام و در نجف اشرف تحصیل کرد و پس از مراجعت در وطن خویش ساکن شد و به ترویج دین و اجرای احکام پرداخت. وی پس از وفات در مسجد خویش یعنی مسجد رحیم‌خان در اطاقی مخصوص دفن گردید.