کتاب صدها احساس نهفته

«صدها احساس نهفته» رمانی تاثیرگذار و لطیف از ایمی تان نویسنده دورگه چینی-آمریکایی درباره ارتباط حیرت‌آور دو خواهر است که در سفری مشترک یکدیرگر را از نو می‌شناسند و پیوند عاطفی و روحی رنگ‌باخته خود را ترمیم می‌کنند.

این اثر بهترین رمان ایمی تان است که که به زبان‌های گوناگون دنیا ترجمه شده و تحسین منتقدان برجسته را برانگیخته است.

ایمی تان از برجسته‌ترین نمایندگان ادبیات چینی-آمریکایی محسوب می‌شود که در کتاب‌هایش از جمله داستان پیش رو، از برخورد فرهنگ‌های سنتی چینی با رسوم آمریکایی می‌نویسد. از آثار دیگر این نویسنده می‌توان «دختران آسمان»، «همسر خدای آتش»، «جوهر قلم» و «روح مادام چن» را نام برد. از رمان «دختران آسمان» یک اقتباس سینمایی هم شده‌است.

الویا و کووان دو خواهرند، ولی تفاوت‌های آشکارِ میان آنها حیرت‌آور است. الویا، عکاسی است که از لحاظ شغلی بسیار موفق است، در سان‌فرانسیسکو زندگی می‌کند، خود را از سر تا پا به‌عنوان زنی آمریکایی معرفی می‌کند و تنها خاطره‌ای که از ارتباط خود با زادگاه پدرش دارد، محدود به غذاهای سادهٔ چینی یخ‌زدهٔ فروشگاه‌هاست.

برخلاف او خواهر ناتنی‌اش کووان که در چین دوران کودکی را گذرانده و در سنین بزرگسالی به آمریکا مهاجرت کرده‌است، دائماً با دانش چینی و تکرار داستان‌های اسرارآمیز موجب سردرگمی و برهم زدن آرامش روحی الویا می‌شود. حال پس از گذشت سی سال که الویا خصوصیات اخلاقی عجیب خواهرش را تحمل کرده، هرگز او را جدی نگرفته و عشق کورکورانهٔ او را بدون پاسخگویی متقابل پذیرا بوده، سرانجام با او عازم سفر به چین می‌شود، این سفر برای او مانند سفری به گذشته‌های دور و به اعماق روحش است؛ زیرا آنجا، در آن روستای کوچک کوهستانی محصور در میان صخره‌های آهکی، خواهر خود را از نو می‌شناسد و به فداکاری و روح زیبای او و «صدها احساس نهفته» درون خود پی‌می‌برد:

«آیا کووان، به عبارت بهتر این زنی که ادعا می‌کند خواهر من است، درحقیقت زنی آشفته و دیوانه است که در طی سالهای متمادی خودش را به‌جای کووان جا زده؟ آیا خواهر حقیقی‌ام در زمان بچگی‌اش غرق شده؟ این فرضیه دست کم می‌تواند توضیحی برای این مطلب باشد که به چه دلیل عکس نوزاد ضعیفی که پدرمان در بستر مرگش در بیمارستان به ما نشان داده بود، به هیچ وجه شباهتی با دختر چاقی که ما در فرودگاه تحویل گرفتیم، نداشت. همچین ثابت می‌کند که چرا کووان کوچکترین شباهت ظاهری با پدرمان یا با من و برادرهایم ندارد.

شاید تصورات و تردیدهای دوران کودکیم واقعاً حقیقت داشته‌اند، یعنی کووان حقیقی مرده و از این روستا برایمان دختر دیگری را فرستاده‌اند؟»