کتاب دستور جلسه

«دستور جلسه» یک داستان مستند از اریک وویار، نویسنده، سینماگر و فیلمنامه‌نویس فرانسوی است که در سال ۲۰۱۷ در انتشارات اکت سود و در مجموعه «جایی برای رفتن» منتشر شد و توانست عالی‌ترین جایزهٔ ادبیات داستانی فرانسه یعنی گنکور را در سال ۲۰۱۷ از آن خود کند. «دستور جلسه» داستانی نسبتا کوتاه دریاره نخستین جرقه‌های پیدایش حکومت رایش سوم در دهه سی میلادی است و نشان می‌دهد که چگونه «بزرگترین بلاها اغلب با گام‌های کوچک آغاز می‌شوند.» داستان، از جلسه‌ای در ۲۰ فوریه ۱۹۳۳ آغاز می‌شود، جایی که هرمان گورینگ از ۲۴ نفر از مدیران بزرگترین شرکت‌های صنعتی و خدماتی آلمان می‌خواهد تا برای انتخابات، حزب آنها را حمایت مالی کنند. شرکت‌هایی همچون آگفا، آلیانز، بایر، کراپ، اوپل، زیمنس و غیره. و خواننده کمابیش، گام به گام با پیدایش رایش سوم به لطف حمایت صنعتگران آلمانی، همراه می‌شود: «از روی بالکن کاخ سیسی، هیتلر با صدایی بسیار عجیب، غنایی، نگران، سخنرانی‌اش را با فریادی خشک و ناخوشایند تمام می‌کند. او با عصبانیت به زبان آلمانی خیلی نزدیک به زبانی که بعداً چاپلین اختراع کرد، دشنام می‌دهد، زبانی که تقلیدی بود و به غیر از چند کلمهٔ پراکندهٔ «جنگ»، «یهودی»، «دنیا» چیزی از آن قابل تشخیص نیست. اینجا جمعیت فریاد می‌زد، جمعیت بی‌شمار بود. همین حالا پیشوا آنشلوس (پیوند اتریش به آلمان) را از بالکن اظهار کرده است. تشویق‌ها آنقدر یک‌صدا، آن‌قدر قوی، آنقدر جهنده و پرشورند که آدم می‌تواند از خود بپرسد آیا این هنوز همان جمعیتی نیست که در اخبار رادیو آن دوران شنیده می‌شود...» اریک وویار در سال ۱۹۶۸ در شهر لیون فرانسه بدنیا آمده است. نوشته‌های او با روایت‌های تاریخی مستند گره خورده است. نخستین رمان او «فاتحان» در سال ۲۰۰۹ منتشر شد که روایتی است پیرامون فتح پرو توسط پیسارو و سقوط امپراطوری اینکاها. این کتاب جایزهٔ ایگناتیوس ریلی را در سال ۲۰۱۰ برایش به ارمغان آورد. همچنین او برای رمان «جنگ غرب» و «کنگو» جایزهٔ فرانسوی آلمانی فرانتس هِسِل را در ۲۰۱۲ و جایزهٔ والری لاربو را در ۲۰۱۳ کسب کرد. وویار رمان مستند دیگری هم با نام «۱۴ ژوئیه» دارد که پیرامون فتح زندان باستیل در انقلاب فرانسه است، این رمان را نیز انتشارات اکت سود در سال ۲۰۱۴ منتشر کرده است.