بریده‌هایی از کتاب مرگ اندیشی در آثار عطار نیشابوری

تو خود اندیشه کن گر کاردانی که تا خود مرگ بِْه یا زندگانی؟ ... همه دنیا به یک جو غم نیرزد چه یک جو، نیم ارزن هم، نیرزد غم دنیا مخور ای دوست بسیار که در دنیا نخواهد ماند دیّار (اسرارنامه، ۱۸۴)

ذرّه‌ای عشق از همه آفاق بِهْ ذرّه‌ای درد از همه عشّاق بِهْ