کتاب پنجره‌ی عقبی

فیلمنامه «پنجره‌ی عقبی» را «جان مایکل هیز» بر اساس داستان کوتاهی از «ویلیام آیریش» رمان‌نویس جنایی آمریکایی نوشته است و «آلفرد هیچکاک» بر اساس آن فیلمی با همین نام ساخت. هیچکاک، آن را سینمایی‌ترین اثر خود می‌داند. این کتاب شامل دو بخش است که در بخش دوم آن «استفان شارف»، نویسنده آثاری مانند «عناصر ساختاری سینمای هیچکاک» فیلم‌نامه پنجره عقبی را به شکل فنی و نما به نما همراه نوشته است و نما به نمای فیلم را به شکل فنی تحلیل کرده است. «پنجره‌ی عقبی» در ژانر معمایی و دلهره‌آور نوشته و ساخته شده است و داستان یک عکاس خبری را روایت می‌کند که به دلیل شکستن پاهایش مدتی روی صندلی چرخدار در آپارتمانش، به تنهایی زندگی می کند. او از بیکاری، از پنجره رفت و آمد همسایه‌ها را زیر نظر دارد و متوجه قتلی در ساختمان می‌شود و در تلاش برای اثبات این قتل مشکوک به کاٰرآگاه و دوست دخترش است. جان مایکل هیز، تنها فیلم‌نامه‌نویسی که فیلمنامه‌ی چهار اثر هیچکاک را نوشته است. مایکل هیز، در گفت‌وگویی درباره نحو نوشتن فیلمنامه پنجره عقبی، گفته که هیچکاک او را به حال خودش گذاشت تا به تنهایی فیلم‌نامه را بنویسد. نکته‌ای که اهمیت خواندن و تحلیل فیلمنامه‌های آثار هیچکاک را دوچندان می‌کند به گفته‌ای از او برمی‌گردد که معتقد است وقتی فیلمنامه فیلمش آماده می‌شود، از نظر او فیلم به پایان رسیده و فیلمبرداری آن برایش کسل‌کننده‌ترین کار دنیاست. از نظر هیچکاک فیلمنامه همه‌چیز است و فیلمنامه‌ی جان مایکل هیز که مطمئناً هیچگاه بدون مشورت هیچکاک نباید آن را «تمام شده» دانست، اثری یکه است. «استفان شارف» نما به نمای فیلمنامه «پنجره‌ی عقبی» را با ذکر شماره و دیالوگ‌ها آورده است. این بخش، هم برای فیلم‌نامه‌نویسان مفید است و هم برای کسانی که کارگردانی می‌کنند؛ حتی برای بسیاری از ما که دوستدار سینما هستیم و از دور دستی بر آتش آن داریم.