کتاب مصطفی چمران

کتاب «مصطفی چمران» به قلم امیر صادقی گیوی نگاهی به زندگی و مبارزات شهید دکتر چمران دارد.

دکتر مصطفی چمران، فیزیک‌دان، سیاستمدار (عضو شورای مرکزی نهضت آزادی ایران)، وزیر دفاع دولت بازرگان و دولت موقت شورای انقلاب، نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی، از فرماندهان جنگ تحمیلی، بنیان‌گذار ستاد جنگ‌های نامنظم در جریان جنگ ایران و عراق و از همراهان امام موسی صدر در تشکیل جنبش امل (لبنان) بود. او در ۱۷ اسفند سال ۱۳۱۰ در تهران متولد شد و در تاریخ ۳۱ خرداد ۱۳۶۰ که برای سرکشی، معرفی و توجیه فرمانده جدید محور به منطقه جنگی دهلاویه رفته بود، در خط مقدم نبرد، بر اثر اصابت ترکش خمپاره ۶۰ دشمن به پشت سرش، زخمی شد و در راه انتقال به بیمارستان اهواز به شهادت رسید.

در بخشی از این اثر می‌خوانید:

«در فضای آن روز چاله‌میدان، گذر سید اسماعیل و چهارراه سیروس، که حفظ سلامت اخلاقی برای بزرگ‌ترها هم کار سختی بود، مصطفی حتی اگر می‌خواست به کسی دشنام بدهد، بدترین دشنام‌اش «پدر صلواتی» بود. او از همان دوران نوجوانی، احساسات عجیب و غریبی داشت: شب سردی بود، فقیری کنار یک کپه برف خودش را از زور سرما مچاله کرده بود. نزدیکش شدم و با او حرف زدم، فقیر جایی برای خواب نداشت. هرچه فکر کردم، دیدم نمی‌توانم او را به خانه ببرم، یا جای گرمی برای او تهیه کنم. تصمیم گرفتم تمام شب را در حیاط خانه بمانم، از سرما بلرزم و از رخت‌خواب محروم باشم. تا خود صبح لرزیدم و بعدش سخت مریض شدم. و چه مریضی لذت‌بخشی بود!»