کتاب گره کور

کتاب گره کور نوشته آیرا لوین و ترجمه شهرام زرگر، نمایشنامه‌ای است که نشر بیدگل آن را منتشر کرده است. ماجرای آن در خانه‌ای بزرگ و سنگین در منهتن می‌گذرد؛ جایی که دیدار یک پیانیست مهاجر، نامزدش و زنی ثروتمند و منزوی، خیلی زود از یک آشنایی معمولی فراتر می‌رود. متن از همان آغاز، کشمکش میان غرور، نیاز، وابستگی و میل به نجات‌دادن دیگری را پیش می‌کشد و نشان می‌دهد کمک‌کردن همیشه هم بی‌هزینه و بی‌پیامد نیست. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب گره کور

کتاب گره کور نوشته آیرا لوین نمایشنامه‌ای سه‌پرده‌ای است که در فضایی بسته و پرتنش شکل می‌گیرد. همه‌چیز در اتاقی از خانه‌ی خانم‌پرایس در گرامرسی پارک می‌گذرد؛ خانه‌ای قدیمی با راه‌پله‌ی مارپیچ، پنجره‌های تیره، پرتره‌ای بزرگ و پیانویی که حضورش فقط یک جزئیات صحنه نیست، بلکه به مرکز کشمکش تبدیل می‌شود. زمان داستان چند سال پس از جنگ جهانی دوم است و همین فاصله‌ی زمانی، گذشته‌ی شخصیت‌ها را به نیرویی زنده در گفت‌وگوها بدل می‌کند. پل شیلدگر، مهاجری آلمانی و نوازنده‌ای بااستعداد، میان فقر، خاطره‌ی اردوگاه و میل به حفظ شأن خود ایستاده است. هیلده هان می‌خواهد او را به زندگی باثبات‌تری نزدیک کند و خانم‌پرایس، زنی ثروتمند و معلول، در پی آن است که از راه حمایت از پل معنایی تازه برای زندگی خود پیدا کند.
کتاب گره کور فقط بر یک موقعیت نمایشی تکیه نمی‌کند، بلکه به‌تدریج رابطه‌های میان این سه نفر را باز می‌کند و نشان می‌دهد هر پیشنهاد مهربانانه‌ای می‌تواند لایه‌ای از قدرت، نیاز یا پنهان‌کاری هم در خود داشته باشد. گفت‌وگوها مدام میان صمیمیت و تنش در نوسان‌اند و هر جمله، گذشته‌ای را به اکنون می‌کشد؛ از خاطره‌های جنگ و مهاجرت گرفته تا تجربه‌ی از‌دست‌دادن، حس تحقیر، وابستگی عاطفی و میل به کنترل‌کردن دیگری. آنچه این نمایشنامه را پیش می‌برد فقط حادثه نیست، بلکه برخورد جهان‌بینی‌هاست: کسی که کمک را نوعی صدقه می‌بیند، کسی که عشق را با فداکاری می‌سنجد و کسی که می‌خواهد از ثروت و نفوذش معنایی شخصی بسازد. فضای اثر به‌گونه‌ای پیش می‌رود که اتاق خانه کم‌کم شبیه میدان نبردی خاموش می‌شود؛ جایی که موسیقی، محبت، پول و غرور درهم قفل می‌شوند.

خلاصه کتاب گره کور

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
کتاب گره کور با ورود پل به خانه‌ی خانم‌پرایس آغاز می‌شود؛ جایی که هیلده می‌کوشد او را به زنی آشنا کند که می‌تواند مسیر زندگی‌اش را تغییر دهد. پل که گذشته‌ای تلخ و روحیه‌ای حساس دارد، در برابر هر نوع کمک مالی یا حمایت مستقیم مقاومت می‌کند و آن را تهدیدی برای استقلال خود می‌داند. در مقابل، خانم‌پرایس که با تنهایی، درد جسمی و بی‌هدفی دست‌وپنجه نرم می‌کند، می‌خواهد با پشتیبانی از استعداد پل برای زندگی خود معنایی پیدا کند. داستان از دل همین کشمکش جلو می‌رود و رابطه‌ی این سه نفر را به‌سمت وابستگی، سوءتفاهم و تنش‌های عاطفی پیچیده می‌برد.

چرا باید کتاب گره کور را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب گره کور را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب کشمکش میان غرور، نیاز و وابستگی را در قالب گفت‌وگوهایی فشرده و پرتنش نشان می‌دهد.
• خواننده با رابطه‌ای روبه‌رو می‌شود که در آن کمک‌کردن، محبت و قدرت از هم جدا نمی‌مانند.
• نمایشنامه تصویری روشن از اثر گذشته‌ی جنگ، مهاجرت و تحقیر بر رفتار شخصیت‌ها به دست می‌دهد.
• حضور پیانو و موسیقی در متن فقط تزیینی نیست و به بخش مهمی از درگیری‌های داستان تبدیل می‌شود.
• فضای محدود یک خانه، امکان تمرکز بیشتر بر تغییر رابطه‌ها و لایه‌های پنهان شخصیت‌ها را فراهم می‌کند.
• این اثر برای کسانی که به نمایشنامه‌های شخصیت‌محور و موقعیت‌های روانی پیچیده علاقه دارند، تجربه‌ای دقیق‌تر از یک درام صرفاً حادثه‌محور فراهم می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب گره کور به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به نمایشنامه‌هایی که تنش اصلی آن‌ها از دل گفت‌وگو و رابطه‌ی شخصیت‌ها شکل می‌گیرد.
• خوانندگانی که به داستان‌های مرتبط با مهاجرت، خاطره‌ی جنگ و بازسازی زندگی پس از ویرانی علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند تقابل میان عزت‌نفس، نیاز مالی و وابستگی عاطفی را در یک موقعیت نمایشی دنبال کنند.
• مخاطبانی که از فضاهای بسته، خانه‌های پررمزوراز و روابطی که به‌تدریج تیره می‌شوند لذت می‌برند.
• علاقه‌مندان به آثاری که موسیقی و هنر را به بخشی از بحران شخصیت‌ها تبدیل می‌کنند.

بخشی از کتاب گره کور

«پل:
من خودم رو آلمانی می‌دونم، ولی راستش تا حدی دورگه‌م. پدرم آلمانی بود، و پدرش و پدربزرگش هم همین‌طور... ولی مادرم سوئدی بود؛ یه‌زن سرد و ساکت، عین مجسمه، با چشم‌های آبی یخی و لبخندی که هیچ‌وقت از یه‌پوزخند فراتر نرفت. باهم توی پیست اسکی آشنا‌شدن؛ پدرم بهش می‌گفت: «ملکۀ برفی». یه‌هفته نشده باهم ازدواج‌کردن. پدرم داشت پا‌به‌سن می‌ذاشت و یه‌پسر می‌خواست. مادرم هم براش یه‌پسر به دنیا آورد. هیچ‌وقت معلوم نشد مادرم خودش چی می‌خواست. پدرم به چشم اون نامرئی بود؛ همیشه انگار منتظر بود کسِ دیگه‌ای از در بیاد تو. منم نامرئی بودم، غیر از اون‌وقت‌هایی که یکی‌از چینی‌های گرون‌قیمتش‌رو می‌شکستم یا یه‌جایزه‌ای‌رو می‌بردم که باعث حسادت دوست‌هاش می‌شد. توی مهمونی‌ها... می‌درخشید! فقط تا وقتی مهمون‌ها نرفته‌بودن.
وقتی نازی‌ها توی اشتوتگارت شروع‌کردن به رژه‌رفتن، پدرم به چندتا از دوست‌های یهودیش کمک کرد فرار کنن. حس ماجراجویی باعث شد دوباره احساس جوونی کنه؛ اینه که به آدم‌های دیگه‌ای هم کمک کرد. خونه‌مون تبدیل شد به هتل مخفی. در تمام این مدت... مادرم غرق خیالات آشفتۀ شخصیش بود. قبل‌تر از پیانو‌زدن من خوشش می‌اومد؛ ولی حتی دیگه به اون هم گوش نمی‌داد.»