کتاب دستی بر خیال

«دستی برخیال» یا «دل خون» رمانی درباره زندگی دختری به نام سمیه به قلم محمد خدابخش است. «سُمیه پشت میز غذاخوری نشسته و سر را میان دو دستانش گرفته بود. موهایی ژولیده و درهم داشت که قسمتی خرمایی رنگ و بخشی دیگر به طلایی می‌زد. پوستی سفید داشت و صورتش که انگار مُشتی شن داغ به پهنه آن پاشیده باشند، پراز جوش‌های سُرخ بود. قاب چشمها کوچک، اما نی نی آنها برقی توفنده داشت. با کمی دقت بیشتر می‌شد اندوهی را که گوشه‌ای از آن را اشغال کرده بود، دید. خیلی به این حالت نماند. سرش را از میان دستها بیرون کشید و هنگامی که به پشتی صندلی تکیه می‌داد، هوای دمکرده درون سینه‌اش را با حسرت بیرون ریخت. دوسال بیشتر از ازدواج او با سعید نمی‌گذشت. دو سالی که برایش مثل بیست سال گذشت؛ دوسالی که می‌بایست سرشار از خاطره و لحظات خوش باشد، شد دو سال نفرین شده و تا به این شب روی خوش زندگی به او لبخند نزد. قطره اشکی از دریچه نگاه زُل زده‌اش جدا شد، از پهنه صورت تفتیده‌اش گذر کرد و به روی میز چکید. در حالی که غمباد بیخ گلویش را گرفته بود، خم شد و دستمالی برداشت. چشمان مرطوبش را پاک کرد و نگاه خود را به سمت ساعت دیواری بالا برد. ساعت ده و سی دقیقه شب را نشان می‌داد. به یاد آورد که سه شب پیش درست در همین ساعت سعید از خانه بیرون رفت و پشت سرش را نیز نگاه نکرد. در آن لحظه آرزوی سُمیه همین بود: برود و گور خود را گم کند. برود و خبر مرگش را برای او بیاورند. آنقدر آزرده خاطر شده بود که تا این شب نتوانست کینه‌ای که از او به دل گرفته بود، از خود دور کند.»