کتاب شاگی بین

کتاب شاگی بین نوشته داگلاس استوارت، زندگی پسری را در گلاسکو دنبال می‌کند که میان نیاز به محبت، فشار معاش و انتظارهای دیگران از مردبودن گرفتار است. شاگی به نظم و آراستگی پناه می‌برد اما اتاق اجاره‌ای و کار در سوپرمارکت امنیت چندانی برایش نمی‌سازند. روایت سپس به کودکی او بازمی‌گردد و مادرش، اگنس، را در مرکز توجه قرار می‌دهد؛ زنی که آرزوی رقص و دیده‌شدن دارد اما زندگی مشترکش آکنده از سرخوردگی است. شیما آبیاری مترجم این رمان است و انتشارات جمهوری این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب شاگی بین

کتاب شاگی بین نوشته داگلاس استوارت، رمانی اجتماعی درباره‌ی بزرگ‌شدن در محیطی است که تنگنای اقتصادی و قضاوت دیگران، فرصت شناختن خود را محدود می‌کنند. گلاسکو در این روایت فقط محل وقوع اتفاق‌ها نیست؛ آپارتمان‌های مرتفع، راهروهای سرد، مغازه‌ها و خیابان‌های بارانی در احساس شخصیت‌ها سهم دارند. راوی سوم‌شخص به ذهن شاگی، اگنس و شاگ نزدیک می‌شود و فاصله‌ی میان خواسته‌های پنهان و رفتار آشکار هریک را نشان می‌دهد. شاگی نوجوان به تمیزی، مرتب‌کردن اشیا و ظاهر آراسته اهمیت می‌دهد. این توجه در برابر محیط فرسوده‌ی اطرافش معنایی فراتر از سلیقه پیدا می‌کند: او می‌خواهد بخشی از زندگی‌اش را تحت اختیار داشته باشد. علاقه‌اش به آرایشگری نیز نشانه‌ی میلی شخصی است که زیر فشار تأمین هزینه‌های روزانه و احساس ناهماهنگی با هم‌سالان عقب می‌نشیند. روایت از شرح کارهای معمولی عبور می‌کند و اضطراب نهفته در خرید غذا، پرداخت اجاره یا حضور در جمع را آشکار می‌سازد. خواننده به‌جای شناخت شخصیت از خلال معرفی‌های مستقیم، او را در انتخاب‌های کوچک، مکث‌ها و واکنش‌های بدنی‌اش می‌شناسد.
کتاب شاگی بین پس از تصویر نوجوانیِ تنها، به فضای کودکی و زندگی مادر او بازمی‌گردد. اگنس شخصیتی است که میل به زیبایی، شور و استقلال در او کنار وابستگی به نوشیدنی و نیاز به تأیید دیگران قرار گرفته است. او نمی‌خواهد زندگی‌اش به اتاق‌های تنگ، بدهی و انتظار برای بازگشت همسرش خلاصه شود. رابطه‌ی او با شاگ، راننده‌ی تاکسی، کشاکش جذابیت، حسادت، بی‌اعتمادی و سلطه است. کاترین و لیک نیز در حاشیه‌ی این رابطه بی‌اثر نمی‌مانند؛ مسئولیت مراقبت، نیاز مالی و عقب‌نشینی به سکوت، جای کودکی و آسودگی را می‌گیرند. نویسنده جزئیات بو، رنگ، لباس، غذا و اشیای خانه را برای نشان‌دادن تفاوت میان ظاهر زندگی و واقعیت درونی شخصیت‌ها به کار گرفته است. شوخی‌های تند در جمع زنان، حساب‌وکتاب سکه‌ها و حساسیت‌های مذهبی، محیطی می‌سازند که هم امکان همراهی دارد و هم ظرفیت تحقیر. حال‌وهوای رمان از همین هم‌نشینی شکل می‌گیرد: گرمای لحظه‌ایِ توجه و شادی در کنار احساس ناامنی. مضمون تعلق نیز در سراسر این فضا حضور دارد؛ شخصیت‌ها می‌خواهند جایی پذیرفته شوند اما اغلب برای پذیرفته‌شدن ناچارند بخشی از خواسته‌هایشان را پنهان کنند.

خلاصه داستان شاگی بین

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
شاگی نوجوان در یک سوپرمارکت کار می‌کند و در اتاقی اجاره‌ای میان مردان تنها زندگی می‌کند. دستمزدش باید هزینه‌ی خوراک و اجاره را پوشش دهد. او آرزوی یادگرفتن آرایشگری را دارد اما حتی نزدیک‌شدن به فضای کالج نیز اضطراب ناهماهنگی با دیگران را در او بیدار می‌کند. شاگی در محیط کار هم میان توجه همکاران و آزار آن‌ها مرز امنی پیدا نمی‌کند. کتاب شاگی بین سپس به کودکی او بازمی‌گردد؛ زمانی که اگنس همراه همسر و سه فرزندش در خانه‌ی پدرومادر خود زندگی می‌کند. اگنس از این وابستگی خسته است و می‌خواهد هنوز زیبا، خواستنی و آزاد باشد. نوشیدن، بدگمانی به همسر و تنش‌های خانه، خواسته‌ی او را برای زندگی متفاوت پیچیده‌تر می‌کنند. کودکان نیز هرکدام به‌شکلی با فشار این خانه کنار می‌آیند؛ یکی مسئولیت می‌پذیرد و دیگری به خلوت خود عقب می‌نشیند.

چرا باید کتاب شاگی بین را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب شاگی بین را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• جزئیات کار و مسکن، تأثیر تنگدستی بر تصمیم‌های کوچک زندگی را نشان می‌دهند.
• شخصیت اگنس فرصتی برای تأمل درباره‌ی پیوند نیاز عاطفی، سرخوردگی و وابستگی به نوشیدنی فراهم می‌کند.
• تجربه‌ی شاگی، فشار انتظارهای اجتماعی از ظاهر و رفتار پسران را ملموس می‌سازد.
• تغییر کانون توجه میان اعضای خانه، تفاوت برداشت آن‌ها از رابطه‌های مشترک را آشکار می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب شاگی بین به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های اجتماعی و شخصیت‌محور.
• خوانندگانی که به تأثیر فقر و ناامنی بر کودکی توجه دارند.
• مخاطبان علاقه‌مند به رابطه‌ی مادر و فرزند و تنش‌های زندگی مشترک.
• خوانندگان آماده‌ی مواجهه با مضامین خشونت خانگی، آزار و تنهایی.

بخشی از کتاب شاگی بین

«شاگی خوش‌شانس بود که پاکستانی‌ها را پیدا کرد. هیچ‌کدام از صاحبخانه‌های دیگر نمی‌خواستند به یک پسر پانزده‌ساله که تظاهر می‌کرد تازه شانزده سالش شده، جایی را اجاره بدهد. شاید بقیه این موضوع را به صراحتً به زبان نیاورده بودند اما مشخص بود سؤالات زیادی به ذهنشان خطور کرده است. آن‌ها به پیراهن تمیز مدرسه و کفش‌های صیقلی او با شک نگاه کردند. چشمانشان می‌گفت، چیزی درست نیست. شاگی می‌توانست بفهمد آن‌ها به چه چیزی فکر می‌کنند، اینکه برای پسری در سن او درست نیست که نه مادری داشته باشد، نه هیچ دوست و آشنایی.
خانم بَخش به این موضوع اهمیتی نمی‌داد. او به کوله‌پشتی مدرسهٔ شاگی نگاهی انداخت و وقتی شاگی اجارهٔ آن ماه را زودتر از موعد پرداخت کرد، دوباره با نگرانی به فکر خرج و مخارج بچه‌های خودش و سیرکردن شکم آن‌ها افتاد. شاگی تکه‌ای کاغذ از دفتر جغرافیا جدا کرده و با آن پاکت‌نامه درست کرده بود و روی آن، درست اطراف اسم خانم بخش با خودکار آبی نقش‌های دایره‌وار کشمیری کشیده بود و بین خطوط را طوری که طرحی شبیه پرهای طاووس براق ظاهر شود، رنگ کرده بود. می‌خواست با این کار به او نشان دهد که به خوب‌بودن اهمیت می‌دهد و به‌اندازهٔ کافی برای او قابل‌اعتماده بود که این تلاش اضافی را به‌خاطرش انجام دهد.»