کتاب مظنون

کتاب مظنون (The Suspect) نوشته کاترین کرافت و ترجمه فائزه امینی، تریلری روان‌شناختی و پرتعلیق درباره‌ی قتل حل‌نشده‌ی یک مادر و پیامدهای سنگین آن پس از ۲۸ سال است؛ جایی که مواجهه‌ی ناگهانی دختر با تنها مظنون پرونده، پرده از رازهای تاریک خانوادگی برمی‌دارد. این رمان را انتشارات جمهوری منتشر کرده است نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب مظنون

کتاب مظنون اثر کاترین کرافت، روایتی پرکشش در ژانر معمایی و هیجان‌انگیز است که حول محور آسیب‌های روانی گذشته و کشف حقیقت شکل می‌گیرد. ماجرا از یک صبح بهاری در سال ۱۹۹۳ آغاز می‌شود؛ زمانی که مادری جوان به نام لوری در پارکی به قتل می‌رسد و جسیکای دوساله‌اش در کالسکه تنها می‌ماند. سال‌ها بعد، جسیکا که عکاسی مستقل در لندن است، ناگهان در خیابان با ناتانائیل فرنچ روبه‌رو می‌شود؛ مردی که تنها مظنون قتل مادرش بود اما به دلیل نبود شواهد کافی هرگز محکوم نشد. ناتانائیل ادعای بی‌گناهی می‌کند و با نشان‌دادن عکسی قدیمی از رابطه‌اش با لوری، زندگی جسیکا را وارد تلاطمی عمیق می‌سازد. نویسنده با تغییر زاویه‌ی دید میان گذشته و زمان حال و ورود به ذهن قربانی و بازماندگان، تعلیقی پیوسته ایجاد کرده است.

در کتاب مظنون، تقابل میان سوگ حل‌نشده، پنهان‌کاری‌های خانوادگی و سوءظن‌های انباشته‌شده بررسی می‌شود. وقتی جسیکا موضوع را با پدرش مطرح می‌کند، با امتناع سرسختانه‌ی او از پیگیری و مراجعه به پلیس روبه‌رو می‌شود؛ واکنشی عجیب که شک و تردیدهای تازه‌ای در ذهن دختر جوان می‌کارد. کاترین کرافت با پرداختن به لایه‌های پنهان روابط انسانی و احساس ناامنی دائمی، فضایی خاکستری خلق کرده که در آن هیچ‌یک از شخصیت‌ها کاملاً قابل‌اعتماد به نظر نمی‌رسند و جست‌وجوی حقیقت و عدالت با هزینه‌های عاطفی سنگینی همراه است.

خلاصه داستان مظنون

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

داستان مظنون با مرور آخرین لحظات زندگی لوری گری در یک صبح بهاری آغاز می‌شود؛ مادری که همراه نوزادش در کالسکه مورد حمله قرار می‌گیرد و به قتل می‌رسد. ۲۸ سال بعد، دخترش جسیکا که اکنون به عنوان عکاس کار می‌کند و گذشته‌اش را سرکوب کرده است، با ناتانائیل فرنچ، مظنون اصلی پرونده، روبه‌رو می‌شود. ناتانائیل قسم می‌خورد بی‌گناه است و عکسی صمیمانه از خود و لوری نشان می‌دهد که از رابطه‌ای مخفیانه در گذشته پرده برمی‌دارد. واکنش سرد و امتناع شدید پدر جسیکا از پیگیری این ماجرا نزد پلیس، به ابهام‌ها دامن می‌زند. جسیکا در پی یافتن هویت واقعی قاتل و کشف حقیقت مرگ مادرش، میان پنهان‌کاری اطرافیان و هراس از گذشته سرگردان می‌شود.

چرا باید کتاب مظنون را بخوانیم؟

• کتاب مظنون کشش معمایی بالایی را از طریق رفت‌وبرگشت‌های زمانی میان وقوع قتل و پیامدهای آن در حال حاضر به تصویر می‌کشد.
• خواننده با مطالعه‌ی این کتاب درک بهتری از تأثیر آسیب‌های روانی دوران کودکی بر اضطراب‌ها و رفتار بزرگسالی پیدا می‌کند.
• این کتاب به‌ جای تمرکز بر فرایند اداری کارآگاهان، به کشمکش‌های روانی و روابط آسیب‌دیده‌ی اعضای خانواده می‌پردازد.
• این کتاب به خواننده کمک می‌کند با چگونگی تحریف حقیقت در حافظه‌ی جمعی و ترس‌های برآمده از سوءظن‌های حل‌نشده آشنا شود.

خواندن کتاب مظنون را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی کتاب مظنون را به این افراد پیشنهاد می‌کنیم:

• علاقه‌مندان به رمان‌های معمایی، تریلرهای روان‌شناختی و ادبیات جنایی مدرن.
• کسانی که به داستان‌هایی با محوریت پرونده‌های حل‌نشده، رازهای خانوادگی و هویت‌های پنهان علاقه دارند.
• علاقه‌مندان به روایت‌های پرتنش همراه با تعلیق مداوم و زاویه‌ی دید متغیر.
• کسانی که به بررسی پیامدهای روانی حوادث تلخ گذشته بر زندگی حالِ شخصیت‌ها علاقه‌مند هستند.

بخشی از کتاب مظنون

«مثل روز برايش روشن است کسی نگاهش می‌کند. تنها غريزه‌اش نيست که او را به هوشياری وا می‌دارد؛ جس متوجه نشانه‌هايی در اطراف خود می‌شود. هرچيز، جزئياتی که اکثراً کسی به آن‌ها دقت نمی‌کند. درخشش قطره باران روی برگِ خشک پاييز، خطوط اخم و اضطراب در چهرهٔ کسی که قدم می‌زند يا ريختن موی کسی روی صورتش. همه اين‌ها را می‌بيند و مهم‌ترين کار در زندگی‌اش را همين می‌داند؛ امکان ندارد که ديگر متوجه چيزی که درست روبه‌رويش است نشود.

اين قابليتيش را دوست دارد، فهميدن هرچيزی که چشمش به آن می‌افتد. در لندن، يکی از هزاران نفری‌ست که سعی می‌کند با هنرش امرارمعاش کند و اين ويژگی‌اش موفقيت او را در حرفهٔ عکاسی تضمين می‌کند. موفقيت؟ بايد به معنای شادمانی باشد؛ اما او کسی نيست که شادمانی را مثل يک لباس قواره تنش بپذيرد. هميشه ديواری دورش است که او را از آرامش واقعی دور می‌کند. مشکلی با اين موضوع ندارد. به‌طور شگفت‌آوری می‌داند چه چيزی را در زندگی بپذيرد و چه‌چيز را تحمل کند.

بعدازظهرِ جمعه، طوری غيرعادی در فوريه هوا معتدل است. قدم می‌زند و نور خورشيد در خيابان کَمدن حس يک پتوی سنگين را دارد. جس معمولاً زياد پياده‌روی عصرانه می‌رود؛ همان‌قدر که ماندن در استوديواش را دوست دارد، هرازچندگاهی بيرون می‌رود تا هوايی بخورد و ببيند اين جهان هنوز وجود دارد. وقت‌هايی که زياد در فضای بسته می‌ماند، ديوارها به خفگی تهديدش می‌کنند. در برنامه‌اش امروز فقط عکاسی گزينشی در فضای بسته دارد. با اينکه عکاسی در فضای باز را ترجيح می‌دهد -چون خلاقيتش را به جريان می‌اندازد- هيچ‌وقت کارش را زمين نمی‌گذارد.»