کتاب فریاد بر سر باران

کتاب فریاد بر سر باران نوشته لیندا م. هانت و ترجمه شوکا کریمی، رمانی است درباره دختری که میان دوستی، فقدان، پرسش‌های خانوادگی و دگرگونی‌های ناگهانی تابستانی گیر می‌افتد. دلسی در ظاهر زندگی آرامی کنار مادربزرگش دارد، اما یک سؤال ساده همه‌چیز را به‌هم می‌ریزد و او را به‌سمت جست‌وجوی هویت، گذشته و معنای رهاشدگی می‌برد. این کتاب را نشر پیدایش منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب فریاد بر سر باران

کتاب فریاد بر سر باران نوشته لیندا م. هانت داستانی است که از دل یک تابستان ساحلی، به موضوع‌هایی مثل رهاشدگی، دوستی، سوگ، حس تعلق و پرسش از گذشته می‌رسد. مرکز روایت، دلسی است؛ دختری که با مادربزرگش زندگی می‌کند، به نشانه‌های آب‌وهوا حساس است و جهان را با دقتی خاص می‌بیند. ماجرا از جایی جان می‌گیرد که یک گفت‌وگوی ظاهراً معمولی، او را وادار می‌کند به چیزی فکر کند که تا آن لحظه برایش نام‌گذاری نشده بود: یتیم‌بودن. از همان‌جا، فضای داستان از یک تابستان شلوغ و پررفت‌وآمد به درونی آشفته و پر از سؤال تغییر می‌کند.
این کتاب فقط بر غم یا راز خانوادگی تکیه نمی‌کند. در کنار این خط اصلی، روابط انسانی را هم با جزئیات زنده نشان می‌دهد: دوستی‌ای که زیر فشار تغییرات ترک برمی‌دارد، همسایه‌هایی که هرکدام زخمی پنهان دارند، مادربزرگی که با شوخی و سرسختی از خانه و آدم‌هایش مراقبت می‌کند و پسری مرموز که حضورش در حاشیه‌ی ساحل، کنجکاوی و تردید را همزمان برمی‌انگیزد. فضای ساحل، طوفان، باران، فُک، نهنگ و خانه‌های کوچک محله فقط پس‌زمینه نیستند؛ این عناصر با حال‌وهوای دلسی گره خورده‌اند و تغییرات بیرونی را به احساسات درونی او وصل می‌کنند.
این کتاب از زاویه‌دید اول‌شخص روایت می‌شود و همین باعث شده ذهن دلسی با همه‌ی تیزی، شوخ‌طبعی، رنج و سردرگمی‌اش نزدیک و ملموس بماند. متن، هم‌زمان هم به تجربه‌ی نوجوانی وفادار است و هم به مسئله‌های بزرگ‌تری مثل خانواده، غیبت، قضاوت‌کردن دیگران و ساختن پیوندهای تازه می‌رسد. نتیجه، روایتی است که در آن رشد شخصیت اصلی نه با اتفاقی ناگهانی، بلکه با برخوردهای کوچک، دلخوری‌ها، کشف‌ها و روبه‌روشدن با حقیقت‌های ناخوشایند شکل می‌گیرد.

خلاصه کتاب فریاد بر سر باران

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
دلسی دختری است که کنار مادربزرگش در شهری ساحلی زندگی می‌کند و روزهایش میان کار، دوستی‌های تابستانی و علاقه‌اش به طوفان و آب‌وهوا می‌گذرد. اما وقتی دوستش از او می‌پرسد یتیم‌بودن چه حسی دارد، چیزی در ذهنش جابه‌جا می‌شود. او که تا آن زمان زندگی‌اش را با همین شکل پذیرفته بود، ناگهان درگیر پرسش درباره مادر و پدری می‌شود که نمی‌شناسد. هم‌زمان، رابطه‌اش با برندی تغییر می‌کند، حضور رونان ذهنش را مشغول می‌سازد و دلسی کم‌کم می‌فهمد آدم‌ها همیشه آن‌طور که از دور دیده می‌شوند نیستند. داستان، مسیر او را در فهم فقدان، دوستی و هویت دنبال می‌کند.

چرا باید کتاب فریاد بر سر باران را بخوانیم؟

دلایل خواندن فریاد بر سر باران را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تجربه‌ی نوجوانی را از زاویه‌ی پرسش درباره‌ی خانواده و هویت نشان می‌دهد، نه فقط از مسیر ماجراهای بیرونی.
• رابطه‌های داستان، به‌ویژه دوستی‌های ناپایدار و پیوندهای جایگزین خانوادگی، با جزئیاتی پیش می‌روند که برای دنبال‌کردن تغییر شخصیت‌ها مهم‌اند.
• فضای ساحلی و نشانه‌های آب‌وهوا در این کتاب فقط تزئینی نیستند و به فهم حال‌وهوای دلسی کمک می‌کنند.
• خواننده در طول داستان با مسئله‌ی قضاوت‌کردن دیگران و فاصله‌ی میان ظاهر آدم‌ها و واقعیت زندگی‌شان درگیر می‌شود.
• حضور مادربزرگ، همسایه‌ها و شخصیت‌های فرعی، تصویری از یک اجتماع کوچک می‌سازد که هرکدام نقشی در رشد دلسی دارند.
• این اثر برای کسانی مناسب است که به داستان‌های شخصیت‌محور با درون‌مایه‌ی فقدان، بلوغ و بازشناسی خود علاقه دارند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن فریاد بر سر باران به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های نوجوانانه‌ای که بر هویت، خانواده و حس رهاشدگی تمرکز دارند.
• خوانندگانی که از داستان‌های شخصیت‌محور با فضای ساحلی و حال‌وهوای تابستانی استقبال می‌کنند.
• کسانی که به روایت‌هایی درباره‌ی تغییر دوستی‌ها و فاصله‌گرفتن آدم‌ها از یکدیگر علاقه دارند.
• مخاطبانی که دوست دارند رشد یک شخصیت را از خلال پرسش‌های شخصی، سوگ و کشف‌های تدریجی دنبال کنند.
• خوانندگانی که از داستان‌هایی با راوی نوجوان، نگاه تیزبین و شوخ‌طبعی تلخ لذت می‌برند.

بخشی از کتاب فریاد بر سر باران

«افسر در شن ستون‌های چوبی فرو می‌کند و دور آنها نواری فسفری می‌کشد، این‌طوری مربع بزرگی با نوار براق دور فُک درست می‌کند.
می‌گوید: اتفاق رایجیه. بعضی وقت‌ها مادرها موقع شکار بچه‌شونو می‌ذارن توی ساحل. بچه اینجا روی شن جاش امنه. از کوسه‌های سفید بزرگ که تابستونا شکارشون می‌کنن دوره.
خیالم راحت می‌شود. حال بچه‌فُک خوب است.
امواج غلتان را نگاه می‌کنم و فکر می‌کنم مادْره‌فُک کجاست. چطور یادش می‌ماند بچه‌اش را کجای این ساحل دراز که در امتداد کرانهٔ جنوبی کیپ کاد کشیده شده گذاشته؟
خواهش می‌کنم از نوار عبور نکنید... اگر مادر ببینه مردم خیلی نزدیک بچه‌ش ایستادن ممکنه نیاد برش داره.
ذهنم روی کلمهٔ بچه‌اش قفل می‌کند. بچه یا این بچه نه، بچه‌اش.
افسر برمی‌گردد و حس می‌کنم فقط با من حرف می‌زند. ولی نگران نباشید. مامانا همیشه برمی‌گردن.
اقیانوس را نگاه می‌کنم. ای کاش حقیقت داشت.»