کتاب آتش افروز

کتاب آتش افروز نوشته‌ی استیون کینگ و ترجمه‌ی لیلا حسین رشیدی، روایتی پرتنش از فرار پدری و دختری است که درگیر پیامدهای یک آزمایش پنهان شده‌اند. ماجرا از جایی شکل می‌گیرد که توانایی ذهنی غیرعادی یک کودک، او را به هدف سازمانی خطرناک تبدیل می‌کند و همین تعقیب، داستان را به مسیری آکنده از ترس، مراقبت و تصمیم‌های دشوار می‌برد. این کتاب را نشر چشمه منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آتش افروز

کتاب آتش افروز از شناخته‌شده‌ترین رمان‌های استیون کینگ است؛ اثری که وحشت را فقط از دل موجودات ناشناخته یا فضاهای تیره بیرون نمی‌کشد، بلکه آن را به دل خانواده، آزمایش‌های انسانی و سازوکار قدرت می‌برد. هسته‌ی اصلی داستان، توانایی خطرناک دختری کم‌سن‌وسال است که نمی‌تواند مثل دیگران زندگی کند، چون نیرویی درون او هست که هم شگفت‌انگیز است و هم ویرانگر. استیون کینگ از همان آغاز، فضای تعقیب و گریز را با اضطراب روانی گره زده و نشان داده که ترس فقط در لحظه‌ی حمله نیست؛ گاهی در خستگی، بی‌پولی، بی‌پناهی و ناتوانی از اعتماد به دیگران شکل می‌گیرد.
کتاب آتش افروز فقط بر هیجان فرار تکیه نمی‌کند. بخش مهمی از کشش آن از رابطه‌ی اندی مک‌گی و دخترش چارلی می‌آید؛ رابطه‌ای که میان مراقبت، ترس، احساس گناه و وابستگی عاطفی حرکت می‌کند. چارلی فقط کودکی با قدرتی عجیب نیست، بلکه دختری است که باید با سوگ، سردرگمی و ترس از خودش هم دست‌وپنجه نرم کند. در کنار این خط عاطفی، گذشته‌ی پدر و مادر او و شرکت‌کردن‌شان در یک آزمایش دارویی، لایه‌ی دیگری به داستان می‌دهد و نشان می‌دهد که فاجعه از یک تصمیم ظاهراً ساده آغاز شده است.
کتاب آتش افروز در عین حال تصویری از برخورد نهادهای پنهان با انسان ارائه می‌دهد؛ جایی که فرد به‌جای آن‌که صاحب زندگی خود باشد، به موضوع بررسی، کنترل و بهره‌برداری تبدیل می‌شود. همین موضوع، رمان را از یک داستان صرفاً پرحادثه فراتر می‌برد و به آن حال‌وهوایی تلخ و نگران‌کننده می‌دهد. روایت با صحنه‌های پرشتاب، گفت‌وگوهای فشرده و بازگشت به گذشته پیش می‌رود و به‌تدریج روشن می‌کند که منشأ این تعقیب چیست. نتیجه، داستانی است که هم بر تنش بیرونی تکیه دارد و هم بر ترس درونی شخصیت‌ها؛ ترسی از این‌که قدرت، اگر از کنترل خارج شود، چه بر سر زندگی انسان می‌آورد.

خلاصه داستان آتش افروز

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
کتاب آتش افروز با فرار اندی مک‌گی و دخترش چارلی آغاز می‌شود؛ دو نفری که سازمانی مخفی آن‌ها را دنبال می‌کند. سال‌ها پیش، اندی و همسرش در یک آزمایش دارویی شرکت کرده بودند و حالا پیامد آن تصمیم در وجود چارلی آشکار شده است: او می‌تواند با نیروی ذهنش آتش ایجاد کند. این توانایی، زندگی عادی را از او گرفته و او را به هدفی برای کنترل و استفاده تبدیل کرده است. داستان در رفت‌وآمد میان اکنون و گذشته، هم مسیر فرار این پدر و دختر را دنبال می‌کند و هم نشان می‌دهد چگونه یک تجربه‌ی دانشگاهی به کابوسی طولانی بدل شده است.

چرا باید کتاب آتش افروز را بخوانیم؟

دلایل خواندن آتش افروز را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تعلیق مداوم را با یک رابطه‌ی عاطفی پدر و دختری پیوند می‌دهد و فقط به حادثه اکتفا نمی‌کند.
• داستان نشان می‌دهد ترس چگونه از دل آزمایش‌های انسانی و میل به کنترل دیگران شکل می‌گیرد.
• خواننده با شخصیتی کودک روبه‌رو می‌شود که توانایی خارق‌العاده‌اش هم موهبت است و هم تهدید.
• رمان گذشته و حال را کنار هم می‌گذارد و منشأ بحران را به‌تدریج روشن می‌کند.
• این اثر برای کسانی جالب است که به داستان‌های تعقیب‌وگریز با فشار روانی و فضای تیره علاقه دارند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن آتش افروز به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های وحشت و دلهره که در آن‌ها خطر از دل زندگی روزمره بیرون می‌آید.
• خوانندگانی که به داستان‌های شخصیت‌محور با محور رابطه‌ی والد و فرزند علاقه دارند.
• کسانی که دوست دارند روایت‌هایی درباره‌ی قدرت، کنترل و سوءاستفاده از انسان بخوانند.
• مخاطبانی که از داستان‌های پرتنش با تعقیب‌وگریز مداوم لذت می‌برند.
• خوانندگانی که می‌خواهند با یکی از رمان‌های شناخته‌شده‌ی استیون کینگ آشنا شوند.

بخشی از کتاب آتش افروز

«دختربچه، که شلوار قرمز و بلوز سبز تنش بود، نق‌ونوق‌کنان گفت: «بابایی، خسته شدم. می‌شه وایسیم؟»
«نه هنوز، عزیزم.»
مردی درشت و چهارشانه بود، با ژاکتِ مخمل‌کبریتی کهنه و رنگ‌ورورفته و شلوارِ قهوه‌ای ساده با پارچهٔ جناغی. او و دختربچه دست همدیگر را گرفته بودند و به‌سرعت در خیابان سوم شهر نیویورک راه می‌رفتند، بفهمی‌نفهمی می‌دویدند. مرد با نگرانی پشت‌سرش را پایید. ماشین سبز هنوز آن‌جا بود و از کنار جدول خیابان آرام‌آرام حرکت می‌کرد.
«تو رو خدا بابایی! تو رو خدا!»
مرد به دختر نگاه کرد و دید که چه‌قدر رنگش پریده است. زیر چشم‌هایش گود افتاده بود. او را بلند کرد و بغل گرفت، اما نمی‌دانست چه مدت می‌تواند با این وضع پیش برود. هم او خسته بود و هم چارلی دیگر سبک نبود.
ساعت پنج و نیمِ بعدازظهر بود و خیابان سوم قفل شده بود. داشتند از تقاطع‌های خیابان‌های شصت و پنج تا هفتاد می‌گذشتند، اما آن فرعی‌ها هم تاریک‌تر بودند، هم خلوت‌تر… و این دقیقاً همان چیزی بود که مرد را می‌ترساند.
دستش داشت خسته می‌شد؛ چارلی را روی آن یکی دستش گذاشت. دوباره با نگرانی نگاهی به پشت‌سرش انداخت، ماشین سبز هنوز آن‌جا بود و آرام به دنبال‌شان می‌آمد، تقریباً به اندازهٔ نصف فاصلهٔ دو خیابان عقب‌تر از آن‌ها بود.
حالا چی‌کار کنم؟
جواب این سؤال را نمی‌دانست. خسته بود، می‌ترسید و فکر کردن برایش سخت بود.»