کتاب انقلاب اسلامی ایران و انفتاح تاریخ

از مقدمه کتاب: این بررسی از دل امیدهایی ریشه گرفته است که انتظار جوانه زدن آن سه دهه به طول کشیده است و ماهیتی نظری داشته و با رویکردی تاریخی دنبال شده است. در رابطه با جنبش‌هایی که هنوز نیز به پایان نرسیده است، منطقا هیچ منبعی جز رسانه‌ها برای کسب اطلاع و داده‌های عینی وجود ندارد. به همین دلیل، در مورد تحولات این جنبش‌ها از ارجاعات معمول برای کارهای تحقیقاتی در این مطالعه اثری وجود ندارد زیرا به شهادت حافظه کوتاه مدت خوانندگان و آگاهان موضوع در باب رخدادها و تحولات این جنبش‌های مستند و متکی است. اما این کار به اقتضای ماهیت نظری آن، فراتر از کمک به فهم جنبش‌های کنونی، واجد ابعادی است که می‌تواند در تحقیقات مشابه به کار آید. بعلاوه، در بخش پایانی به مطالبی پراخته شده است که پرتوی تازه آن به تجدد و سازوکارهای نظام سلطه تجددی، احتمالا به بصیرت‌های قابل اعتنایی در این زمینه منجر شود. زمانیکه حدودا یک سال پیش پس از قیام مردم تونس، مصری‌ها و سپس تدریجا دیگر کشورهای منطقه به پاخواستند، این تحولات موجب غافلگیری نشد. اما خوشنودی‌های ناشی از پیروزی‌های بدوی این قیام در سرنگون سازی دیکتاتورهای وابسته، از همان آغاز با نگرانی‌هایی همراه بود که پیش از پیش بنده را درگیر این جنبش‌ها می‌ساخت.