کتاب ماموستا

«ماموستا» زندگی‌نامه و خاطرات ماموستا ملاقادر قادری امام‌جمعۀ پاوه، به قلم علی رستمی (-۱۳۴۳) است. «ماموستا» در زبان کردی به معنای استاد و شیخ است و به روحانیان اهل سنت کردستان گفته می‌شود. در مقدمه می‌خوانید: دغدغۀ قدیم من کتابی برای کردستان بود؛ کتابی که بتوانم با آن فرهنگ و جغرافیا و تاریخ این قوم غریب را به تصویر بکشم، قوم و خویشان مسلمانی که در همسایگی ما شریک شادی‌های و غم‌های ما هستند و از فرط نزدیکی کمتر آنان را می‌بینیم. آنان دغدغۀ اخیر من بودند و من برای بیان این دغدغه به دنبال راوی صادقی بودم که بتواند راه‌گشای من و نویسندگان بعد از من برای روایت این قوم کهن باشد. در طول زندگی‌ام و در مسیر نوشتن‌هایم با بسیاری از هم‌وطنان کرد آشنا شدم که می‌توانستم با مصاحبت با ایشان گوشه‌ای از آنچه را می‌خواستم به قلم تحریر درآورم. ولی شخصیت جامع و کامل کودکی از اهالی اورامانات، نوجوانی با زی طلبگی خاص، ماموستایی مدیر و مجاهدی شجاع، به نام ملا قادر، مرا به سمت پاوه کشاند و بدون آنکه با کسی یا سازمانی طرح کتابم را در میان بگذارم به ملاقاتش شتافتم. بخشی از خاطرات ماموستا ملاقادر قادری را می‌خوانید: مادرم مدام در گوشم می‌خواند که «باید بروی و ملا بشوی»، ولی من سکوت کرده بودم؛ سکوتی از سر رضایت. نمی‌دانستم جوابش را چه بدهم. حرفی نمی‌زدم. اصرار که کرد، گفتم: «شما می‌گویی چه کار کنم؟» گفت: «برویم پیش ملا مصطفی یا خلیفه محمدسعید تا با آنان مشورت کنیم.» مرحوم خلیفه محمدسعید تا حدودی اهل سواد و معلومات دینی بود؛ اهل طریقۀ قادری و فردی مردم‌دار و صالح. بیشتر روزها امامت نمازهای پنج‌گانۀ نوریاب را عهده‌دار بود. مرحوم ملا مصطفی هم از روحانیان منزوی و ساکت روستایمان بود. مادرم من را به خانۀ او برد. او خیلی به مادرم احترام می‌گذاشت و با روی خوش پذیرای ما شد...