کتاب انتقام، انتقام، انتقام

«انتقام، انتقام، انتقام» داستان‌گونه‌ای با زبان طنز به قلم استاد سعید نفیسی است که ماجرای نویسنده‌ای را روایت می کند که تحسین و تمجید بیش‌ از حد والدین و اطرافیان از وی در دوران کودکی و نوجوانی باعث شده تا اکنون خود را جزء نوآوران و صاحب‌سبکان ادبیات بپندارد و... سعید نفیسی متولد ۱۲۷۴ خورشیدی در تهران بود که در مقام استادی ادبیات، حقوق و تاریخ اسلام دانشگاه تهران و قاهره، عضو فرهنگستان علوم، عضو هیأت امنای کتابخانه ملی، سردبیری مجلات فلاحت و صناعت و بسیاری مناصب دولتی، دانشگاهی و مطبوعاتی و فرهنگی در ایران خدمت نمود. تسلط نفیسی به تاریخ و ادبیات ایران، باعث شده بود تا آثار تازه و پژوهشی پدیدآورد و تعداد بسیاری از متن‌های منثور و منظوم فارسی را به شیوه‌ای علمی منتشر کند و از گمنامی بیرون آورد. وی از بنیانگذاران «مکتب نثر دانشگاهی» است که از جمله ویژگی این نثر پیراستگی عبارات در لفظ و معنا بوده، به طوری که نویسنده می‌کوشید، اندیشه خود را چنان ساده بیان کند که عبارات او از هر گونه پیچیدگی دور بماند و به جای زیورهای بیهوده لفظی، از استحکام دستوری بهره بگیرد. نفیسی را معمار نثر جدید معاصر ایران نامیده‌اند و این تبحر و چیرگی، ناشی از احاطه کامل وی به زبان‌های یونانی، لاتین، فرانسه، روسی، اردو، پشتو، عربی و فارسی می‌باشد. این مرد گران‌قدر در تاریخ ۲۳ آبان ۱۳۴۵ در تهران درگذشت. بریده کوتاهی از این اثر: دیشب تنگ غروب آخرین کتاب این آقای عزیز از چاپ بیرون آمده بود. در پشت جلد آن سیمای زننده بزک کرده‌ی یک هنرپیشه‌ی آمریکایی با رنگ‌های دیده آزار توجه وی را پیش از دیگران و بیش از دیگران جلب کرده بود. وقتی که بیست و پنج جلد آنرا از کیف چرمی قهوه‌ای جودانه‌ی خود بیرون آورد و بدست کتابفروش سر گذر داد با غروری که بهترین درس خودنمایی برای کماندوهای آن سوی اقیانوس‌ها بود نگاهی به سیمای رنگ و رو رفته او کرد، بادی در گلو انداخت، صدای خود را دوسه بار صاف کرد و گفت: سر این کتاب من خیلی زحمت کشیده‌ام، قدرش را بدانید.