کتاب جهانی نو (خلاصه کتاب)

کتاب جهانی نو (خلاصه کتاب) نوشته اکهارت تول با ترجمه حمیده رستمی اثری است که به موضوع نَفس، آگاهی و معنای عمیق‌تر زندگی می‌پردازد. این کتاب که انتشارات لیوسا آن را منتشر کرده است، نسخه‌ای خلاصه‌شده از ایده‌های اصلی تول درباره‌ی رنج انسان، نقش ذهن و منیت و امکان دگرگونی فردی و جمعی ارائه می‌دهد. در جهانی نو (خلاصه کتاب) خواننده با مفاهیمی مثل مایا، دوکا، گناه به‌معنای خطا رفتن از هدف و تمایز میان هدف درونی و بیرونی زندگی روبه‌رو می‌شود. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب جهانی نو (خلاصه کتاب)

کتاب جهانی نو به قلم اکهارت تول، نویسنده و استاد معنوی نامدار آلمانی، راهنمایی فلسفی و عملی برای بیداریِ آگاهیِ فردی و دست‌یابی به زندگی‌ای اصیل و هدفمند است. این کتاب که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد، مفاهیمِ مطرح‌شده در کتابِ پرفروشِ پیشینِ او یعنی قدرت حال را بسط می‌دهد و نشان می‌دهد که فرارفتن از آگاهیِ مبتنی بر نفس (ایگو)، نه تنها برای شادکامیِ شخصی ضروری است، بلکه کلیدِ پایان‌دادن به تعارض و رنج‌های بشری در سراسر جهان نیز به شمار می‌رود.

تول در کتاب جهانی نو، کارکردهای نادرست و خودویرانگرِ ایگو را تشریح می‌کند و توضیح می‌دهد که چگونه دلبستگیِ انسان به این «خودِ پنداریِ توهمی»، زمینه‌ساز خشم، حسادت و ناخشنودی می‌شود. او با بیانی شفاف، خواننده را با مفهوم «پیکر درد» (انباشتِ رنج‌های عاطفیِ گذشته) آشنا می‌سازد و راهکارهایی عملی برای رهایی از این الگوهایِ مخرب و دست‌یابی به وضعیتی نوین از آگاهی ارائه می‌دهد. تول، در عین حال که دیدگاهی عمیقاً معنوی دارد، به هیچ آیین یا سنتِ مذهبیِ خاصی وابسته نیست و پیامِ او که در بیش از پنجاه زبان ترجمه شده، به‌عنوان بیانیه‌ای برای جهانیِ مهربان‌تر و آگاه‌تر، همچنان با مخاطبان در سراسر جهان هم‌آواست.

خلاصه کتاب جهانی نو (خلاصه کتاب)

کتاب جهانی نو بر این ایده استوار است که ریشه‌ی رنج فردی و جمعی در نَفسِ خودمحور و ذهنی است که انسان با آن همذات‌پنداری کرده است. این نَفس با چسبیدن به گذشته، نگرانی از آینده، تعریف هویت بر اساس دارایی، نقش اجتماعی و موفقیت و نشخوار مداوم رنج‌ها، چرخه‌ای از خشونت، حرص و نارضایتی می‌سازد. نویسنده نشان داده است که ادیان و ایدئولوژی‌ها، وقتی از درون آگاهی‌نیافته اجرا شوند، خود به بخشی از مشکل تبدیل می‌شوند.

پیام اصلی جهانی نو این است که با شناخت ماهیت نَفس، فاصله‌گرفتن از جریان افکار، تمرکز بر لحظه‌ی حال، پذیرش شرایط و پرورش خشنودی درونی، می‌توان به تغییری در سطح آگاهی رسید که هم زندگی فردی را آرام‌تر و شادتر کند و هم امکان دگرگونی در مقیاس جمعی را فراهم آورد.

چرا باید کتاب جهانی نو (خلاصه کتاب) را بخوانیم؟

جهانی نو برای هر کسی که در جست‌وجوی رهایی از الگوهایِ تکراریِ رنج، اضطراب و تعارض در زندگی فردی و اجتماعی است، کتابی ضروری و دگرگون‌ساز به شمار می‌رود. این کتاب صرفاً یک اثرِ خودیاریِ معمولی نیست، بلکه بیانیه‌ای است در بابِ تغییرِ بنیادینِ آگاهیِ بشر که از سوی اپرا وینفری نیز به‌عنوان کتابی تأثیرگذار معرفی شده است. تول با نثری ساده و در عین حال سرشار از عمقِ فلسفی، به مخاطب نشان می‌دهد که چگونه با پرورشِ «حضور» و آگاهی از افکار، می‌تواند از چنگال ایگویِ خودخواه رها شود و به زندگی‌ای سرشار از آرامش و هدف دست یابد.

خواندن کتاب جهانی نو (خلاصه کتاب) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب جهانی نو به کسانی پیشنهاد می‌شود که درگیر اضطراب، نشخوار فکری، احساس پوچی یا خشم مزمن هستند، به مباحث آگاهی، معنویت و روان انسان علاقه دارند یا به‌دنبال نگاهی عمیق‌تر به ریشه‌ی رنج‌های فردی و جمعی و نسبت آن با نَفس و ذهن‌اند.

درباره اکهارت تول

اکهارت تول (متولد ۱۹۴۸ در آلمان)، نویسنده و استادِ معنویِ معاصر است که در دانشگاه‌های لندن و کمبریج تحصیل کرده و پس از تجربه‌ای دگرگون‌کننده در بیست‌ونُه‌سالگی که به‌گفته‌ی خود، زندگی‌اش را به طور بنیادین تغییر داد، به تدریسِ آموزه‌هایِ معنوی روی آورد. او در آثار و سخنرانی‌های خود، پیامی ساده و در عین حال عمیق را با وضوحی بی‌پیرایه بیان می‌کند: راهی برای رهایی از رنج و رسیدن به آرامشِ درون وجود دارد. تول که در حال حاضر در کانادا زندگی می‌کند، به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین معلمانِ معنویِ جهان شناخته می‌شود و به هیچ دین یا سنتِ خاصی وابسته نیست.

بخشی از کتاب جهانی نو (خلاصه کتاب)

«نکتهٔ سوم: برای مبارزه با نیروهای مخرب درونی‌مان باید بدانیم نَفس ماست که این نیروها را تغذیه و تقویت می‌کند همذات‌پنداری با نَفس ما را در مواجهه با افکار و احساسات و خواسته‌هایمان در ارتباط با هر چه بیرون از وجودمان هست، دچار مشکل می‌کند و به درک و برداشت نادرست ما از دنیا تداوم می‌بخشد. دیگر وقتش رسیده از یکی دانستن خودمان با نَفس و منیت‌مان و همذات‌پنداری با آن دست برداریم و آن را نادیده بگیریم. مشکل ما با نَفس این است که ما را فریب می‌دهد تا خیال کنیم شناختن خودمان با مطلع بودن از حال‌وروزمان یکی است. دنیای امروز از نَفس تغذیه می‌کند. ما همچنان در این خیال واهی به‌سر می‌بریم که هویت‌مان را دستاوردها، پیشینه و مال‌واموالمان تعیین می‌کند. درهرحال رها کردن نَفس و منیت فراتر از صرفاً دست کشیدن از وابستگی به اقلام مادی است. درعین‌حال مستلزم این است که تشخیص دهیم آنچه در مقام خود- «من» یا جریانی از خودآگاهی که احساس، فکر و اظهار عقیده می‌کند- واقعیت وجودی ما نیست. خود- یا نَفس- ساختاری ذهنی است؛ داستانی است که ما دربارهٔ اینکه کیستیم و چیستیم به خودمان می‌گوییم. «منِ» واقعی آن است که می‌تواند از بیرون به تماشای این جریان خودآگاهی بایستد. دست کشیدن از نَفس کار راحتی نیست، اما ضروری است چون نَفس منبع احساس ناخشنودی، ناامنی و تشویش و اضطراب است.»