کتاب پاس شب

کتاب پاس شب (The late show) نوشته مایکل کانلی و ترجمه قاسم کیانی مقدم، یک رمان پرتنش در باب شب‌های پرحادثه‌ی لس‌آنجلس است که نشر سنجاق آن را به‌صورت الکترونیکی منتشر کرده است. این رمان با حضور شخصیت‌های پلیس، به‌ویژه کارآگاه بالارد و همکارش (جنکینز)، وارد دنیای پیچیده‌ی جرایم شبانه، روابط کاری و چالش‌های اخلاقی نیروهای پلیس می‌شود. داستان با یک سرقت ساده آغاز می‌شود، اما به‌سرعت به پرونده‌های پیچیده‌تر و خشونت‌بارتری مانند ضرب‌وشتم و قتل‌های زنجیره‌ای در کلاب‌های شبانه گسترش می‌یابد. نویسنده، فضای تاریک و پرابهام شب‌های شهر را به تصویر می‌کشد و خواننده را با لایه‌های پنهان جامعه و پلیس روبه‌رو می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پاس شب

کتاب پاس شب به قلم مایکل کانلی (Michael Connelly)، رمانی جنایی و معمایی در بستر شب‌های لس‌آنجلس است که با تمرکز بر شخصیت کارآگاه بالارد و همکارش (جنکینز) به بررسی پرونده‌هایی می‌پردازد که در شیفت شب پلیس رخ می‌دهند؛ پرونده‌هایی که اغلب به‌دلیل کمبود منابع و توجه در حاشیه قرار می‌گیرند. نویسنده نه‌تنها به روند حل معماهای جنایی می‌پردازد، بلکه روابط میان اعضای پلیس، فشارهای کاری، بی‌عدالتی‌های ساختاری و چالش‌های اخلاقی را نیز به تصویر می‌کشد. اثر با زبانی واقع‌گرایانه و جزئی‌نگرانه، فضای پرتنش و پرابهام شب را به خواننده منتقل می‌کند. شخصیت‌ها با دغدغه‌های شخصی و حرفه‌ای خود، درگیر پرونده‌هایی می‌شوند که هرکدام لایه‌هایی از فساد، خشونت و آسیب‌پذیری اجتماعی را آشکار می‌کند. رمان پاس شب هم به جنبه‌های انسانی نیروهای پلیس پرداخته و هم تصویری از جامعه‌ی شهری مدرن و آسیب‌های آن ارائه کرده است. رمان حاضر نخستین‌بار در سال ۲۰۱۷ میلادی روانه‌ی بازار کتاب جهان شد.

خلاصه داستان پاس شب

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

بالارد و جنکینز، دو کارآگاه پلیس که در شیفت شب لس‌آنجلس به پرونده‌های متنوع و اغلب فراموش‌شده رسیدگی می‌کنند، مأموریت شبانه‌ دارند. نخستین پرونده، سرقت از خانه‌ی زنی سالمند است که به‌ظاهر ساده به نظر می‌رسد اما نشانه‌هایی از آسیب‌پذیری افراد تنها را آشکار می‌کند. ماجرا به‌سرعت به پرونده‌ای خشونت‌بارتر گره می‌خورد؛ ضرب‌وشتم شدید یک زن تراجنسی که در پارکینگ رها شده و به‌شدت آسیب دیده است. بالارد با حساسیت و پیگیری تلاش می‌کند این پرونده را رها نکند و برخلاف روال معمول، آن را تا انتها دنبال کند.

در ادامه تیراندازی مرگبار در یک کلاب شبانه رخ می‌دهد و چندین نفر کشته می‌شوند؛ ازجمله پیشخدمتی جوان که به‌عنوان تلفات جانبیْ نادیده گرفته می‌شود. بالارد و جنکینز در میان فشارهای اداری، بی‌توجهی مافوق‌ها و حجم بالای پرونده‌ها سعی می‌کنند حقیقت را کشف و عدالت را در قبال قربانیان بی‌صدا برقرار کنند. داستان همزمان با پیشرفت تحقیقات، لایه‌های پنهان روابط کاری، فساد اداری و چالش‌های اخلاقی پلیس را نیز آشکار کرده است.

چرا باید کتاب پاس شب را بخوانیم؟

رمان پاس شب تصویری دیگر از دنیای پلیس و شب‌های پرحادثه‌ی یک شهر شلوغ ارائه می‌دهد. این رمان نه‌تنها معماهای جنایی را با جزئیات و دقت روایت می‌کند، بلکه به دغدغه‌های انسانی، فشارهای روانی و چالش‌های اخلاقی نیروهای پلیس نیز می‌پردازد. خواننده با مطالعه‌ی این اثر با واقعیت‌های کمتردیده‌شده‌ی جامعه و پلیس آشنا و نیز با داستانی پرکشش و پرتعلیق روبه‌رو می‌شود. کتاب پاس شب می‌تواند برای کسانی که به رمان‌های جنایی، معمایی و اجتماعی علاقه دارند، خواندنی باشد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به دوستداران رمان‌های جنایی، معمایی و اجتماعی پیشنهاد می‌شود. همچنین این اثر به کسانی که دغدغه‌ی شناخت لایه‌های پنهان جامعه، روابط کاری پلیس و چالش‌های اخلاقی در مواجهه با جرایم را دارند، توصیه شده است.

بخشی از کتاب پاس شب

«بیشتر مردم سعی داشتند از لس‌آنجلس خارج شوند. بالارد سعی داشت وارد شود. او فورد تاروس کرایه‌ای خود را با فشار مداوم پدال گاز در ترافیک سنگین ساعت شلوغی در آزادراه ۱۰۱ به‌سمت مرکز شهر می‌راند. کیلومترها آن‌قدر آهسته سپری می‌شدند که می‌ترسید به مهلت ساعت هشت در تایمز نرسد. نقشه‌ای طراحی کرده بود که به نظرش می‌توانست به او در برابر کسانی که در اداره علیه او کار می‌کردند، دست بالا را بدهد.

او در مورد چگونگی مذاکره بر سر خطوط مبهم بین رسانه‌ها و نیروی انتظامی چیزهایی می‌دانست. می‌دانست که همکاری آن‌ها اندک و اعتمادشان حتی از آن هم کمتر است. کسانی که تصمیم می‌گرفتند از آن خطوط مبهم عبور کنند، خود را در برابر خطرات محافظت می‌کردند. این همان روشی بود که او قصد داشت برای اهداف خود از آن استفاده کند.

ساختمان ادارهٔ پلیس و ساختمان تایمز در خیابان فرست کنار هم قرار داشتند و فقط خیابان اسپرینگ آن‌ها را از هم جدا می‌کرد. این دو بوروکراسی غول‌پیکر با نگاهی بدبینانه به یکدیگر می‌نگریستند، اما در مواقعی قطعاً به یکدیگر نیاز داشتند. بالارد سرانجام ساعت ۷:۲۰ به آن منطقه رسید و در یک پارکینگ پولی گران‌قیمت پشت ساختمان روزنامه پارک کرد. او یک کیف رودوشی حاوی مقداری از لباس‌های تمیزش را با خود برداشت و به یک کافی‌شاپ در خیابان اسپرینگ رفت که از پنجرهٔ گوشه‌اش به‌راحتی می‌شد خیابانی را که ساختمان‌های روزنامه و پلیس را از هم جدا می‌کرد، تا آخر دید.»