کتاب رهایی از خود سمی

کتاب رهایی از خود سمی نوشته ماری استل دوپون و ترجمه کاظم زینالی و اثری است که به بررسی ریشه‌ها و پیامدهای خودِ سمّی در زندگی انسان پرداخته است. این کتاب که توسط انتشارات لیوسا منتشر شده، کوشیده است با زبانی روشن و مثال‌هایی ملموس به موضوعاتی مانند آسیب‌های روانی، تأثیرات تربیت خانوادگی، نقش والدین و باورهای محدودکننده در شکل‌گیری شخصیت و رفتارهای ناسالم بپردازد. نویسنده باتکیه‌بر تجربه‌های بالینی و روایت‌های واقعی به مخاطب کمک می‌کند تا منشأ بسیاری از مشکلات عاطفی و روانی خود را شناسایی کند و راه‌هایی برای رهایی از این چرخه‌ی آسیب‌زا بیابد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب رهایی از خود سمی

کتاب رهایی از خود سمی (دیگر نترس! برو جلو!) به قلم ماری استل دوپون، به بررسی مفهوم خودِ سمّی و تأثیرات آن بر زندگی فردی و اجتماعی پرداخته است. نویسنده با بهره‌گیری از مثال‌های واقعی و تحلیل‌های روان‌شناختی نشان داده است که چگونه باورها، الگوهای ذهنی، ترس‌ها و ضربه‌های روحی دوران کودکی می‌تواند به مرور زمان، تصویری منفی و محدودکننده از خود در ذهن افراد بسازد. این تصویر منفی نه‌تنها مانع شکوفایی استعدادها و تحقق رؤیاها می‌شود، بلکه روابط عاطفی و شغلی و اجتماعی را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. کتاب حاضر شامل روایت‌های بالینی، تحلیل‌های روان‌شناختی و تمرین‌های خودشناسی است. ماری استل دوپون با رویکردی تحلیلی، نقش والدین، محیط خانوادگی و رازهای پنهان در شکل‌گیری آسیب‌های روانی را بررسی کرده و نشان داده است که چگونه این آسیب‌ها می‌تواند از نسلی به نسل دیگر منتقل شود. این کتاب علاوه‌بر پرداختن به ریشه‌های مشکلات، راهکارهایی برای شناسایی و پاکسازی این الگوهای سمی ارائه داده است تا فرد بتواند به‌سوی خودِ واقعی و زندگی رضایت‌بخش‌تر حرکت کند. عنوان کتاب حاضر در زبان مبدأ عبارت است از Se libérer de son moi toxique : arrêtez d'avoir peur et allez de l'avant ‭!.

خلاصه کتاب رهایی از خود سمی

کتاب با تمرکز بر مفهوم خودِ سمّی به بررسی ریشه‌های شکل‌گیری این بخش آسیب‌زا از شخصیت انسان می‌پردازد. نویسنده توضیح داده است که خودِ سمی مجموعه‌ای از باورها، ترس‌ها، الگوهای ذهنی و هیجانات منفی است که اغلب ریشه در تجربیات تلخ، ضربه‌های روحی و تربیت ناکارآمد دوران کودکی دارد. این خودِ سمیْ فرد را به تکرار انتخاب‌های اشتباه، سازش‌های بی‌ثمر و تصمیماتی سوق می‌دهد که نتیجه‌ای جز احساس شکست، ناامیدی و نارضایتی ندارد. اثر به تعریف و شناسایی خودِ سمی پرداخته و نشانه‌های آن را در زمینه‌های مختلف زندگی مانند روابط عاطفی، شغلی و خانوادگی بررسی کرده است. نویسنده با مثال‌هایی از بیماران و مراجعانش نشان داده است که چگونه ضربه‌های روحی و رازهای خانوادگی می‌تواند به‌شکل الگوهای رفتاری و هیجانی ناسالم در زندگی فرد باقی بماند و حتی به نسل‌های بعد منتقل شود. کتاب به نقش والدین و محیط خانوادگی در شکل‌گیری خودِ سمی اشاره کرده و توضیح داده است که چگونه رفتارهای سمی والدین مانند سرکوب احساسات، تحقیر، بی‌توجهی یا کنترل افراطی می‌تواند عزت‌نفس و خودباوری کودک را تخریب کند. این آسیب‌ها در بزرگسالی به‌شکل اضطراب، افسردگی، روابط ناسالم و مشکلات جسمی و روانی بروز می‌کند. نویسنده راهکارهایی برای شناسایی و پاکسازی الگوهای سمی ارائه داده است؛ ازجمله تمرین‌های خودشناسی، ذهن‌آگاهی، پذیرش گذشته و تلاش برای ساختن روابط سالم‌تر. کتاب تأکید کرده است که رهایی از خودِ سمی نیازمند شجاعت، صداقت با خود و پذیرش مسئولیت تغییر است.

چرا باید کتاب رهایی از خود سمی را بخوانیم؟

کتاب رهایی از خود سمی با رویکردی تحلیلی به یکی از دغدغه‌های مهم انسان معاصر، یعنی رهایی از الگوهای ذهنی و رفتاری آسیب‌زا می‌پردازد. این کتاب با مثال‌های واقعی و تمرین‌های عملی به مخاطب کمک می‌کند تا منشأ مشکلات عاطفی و روانی خود را شناسایی کند و راهی برای تغییر و رشد بیابد. نویسنده با بررسی نقش والدین، ضربه‌های روحی و باورهای محدودکننده، تصویری روشن از فرایند شکل‌گیری خودِ سمی ارائه داده است. مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند برای کسانی که به‌دنبال خودشناسی، بهبود روابط و افزایش رضایت از زندگی هستند، الهام‌بخش و راهگشا باشد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که با احساس کمبود عزت‌نفس، اضطراب، روابط ناسالم یا تکرار الگوهای رفتاری آسیب‌زا درگیر هستند. همچنین این اثر به افرادی که به‌دنبال ریشه‌یابی مشکلات عاطفی و روانی خود و یافتن راهی برای رهایی از گذشته و ساختن آینده‌ای سالم‌تر هستند، توصیه شده است.

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره این کتاب چیست؟

booksellers.ca: ماری استل دوپون با نگارش این کتاب به ما کمک می‌کند تا ارزیابی شخصی خود را انجام دهیم و کلیدهای یک سم‌زدایی عاطفی موفق را از طریق این کتاب به دست آوریم.

درباره ماری استل دوپون

ماری استل دوپون (Marie-Estelle Dupont) زاده‌ی سال ۱۹۸۲‏ میلادی، روان‌شناس بالینی، روان‌درمانگر و نویسنده‌ای فرانسوی است که در حوزه‌ی روان‌شناسی و مسائل تربیتی فعالیت کرده است. او پس از دریافت مدرک روان‌شناسی در سال ۲۰۰۶ از مدرسه‌ی روان‌شناسان عملی، تحصیلات خود را در رشته‌ی نوروسایکولوژی ادامه داد و در سال ۲۰۰۸ فارغ‌التحصیل شد. او ابتدا در بیمارستان در بخش‌های روان‌پزشکی و چشم‌پزشکی به پژوهش و فعالیت‌های بالینی پرداخت و سپس به کار خصوصی و نویسندگی روی آورد و مدیریت یک مجموعه انتشاراتی در آلبین میشل را بر عهده داشت. این نویسنده همچنین در زمینه‌ی پژوهشی فعالیت داشته و مقالاتی در باب اسکیزوفرنی و اختلالات خوردن منتشر کرده است. ماری استل دوپون در طول دوران همه‌گیری کووید - ۱۹ مواضعی جنجالی اتخاذ کرده و خواستار حذف ماسک از صورت کودکان و نوجوانان شد و تأکید کرد که مسئولیت اضطراب و نگرانی‌های کودکان بر عهده‌ی بزرگسالان است و نباید آن‌ها را درگیر فشارهای روانی بزرگسالان کرد. او همچنین به اثرات منفی محدودیت‌ها و ماسک‌زنی بر کودکان اشاره کرده و مدعی شده است که موج مشکلات روان‌پزشکی کودکان در طول یک سال افزایش یافته است. علاوه‌براین او بارها مدیریت بحران را با ترس و فشار توصیف کرده و به تأخیر در رشد گفتاری کودکان پیش‌دبستانی ناشی از مواجهه با بزرگسالان ماسک‌زده اشاره کرده است. ماری استل دوپون در مسائل سیاسی و اجتماعی فعال بوده و اظهاراتی درباره‌ی جنگ اوکراین و آموزش جنسی منتشر کرده که رسانه‌ها و کارشناسانْ آن‌ها را حاوی اطلاعات نادرست و گرایش‌های سیاسی راست‌گرایانه و محافظه‌کارانه ارزیابی کرده‌اند. مقالات تحلیلی نشان می‌دهد که اغلب ادعاهای علمی ماری استل دوپون مبتنی‌بر شواهد ناقص یا اشتباه بوده و تحلیل‌های او از پژوهش‌های علمی معتبر فاصله داشته است. این نویسنده چندین کتاب منتشر کرده است که از آن جمله می‌توان به کتاب رهایی از خود سمی (۲۰۱۷) اشاره کرد. آثار او معمولاً بر مسائل روان‌شناختی، تربیتی و خودمراقبتی تمرکز داشته و ترکیبی از تجربه‌ی بالینی و دیدگاه‌های شخصی او بوده است.

بخشی از کتاب رهایی از خود سمی

«آزادی درونی یک حالت ذهنی است. این حالت ذهنی زمانی روی می‌دهد که به‌دیدار یک نوزاد نیازمند برویم، یعنی به‌عهده‌گرفتن مسئولیت کودک درون که ما را از احساس گناه و قانع‌بودن به وضع موجود خارج می‌کند، یعنی دو رابطه ناسالم با خود که هرکدام بیش از دیگری مضر است. دیگر نباید برای گریز از واقعیت و ناراحتی‌ها، به خودمان دروغ بگوییم و نیز به‌دلیل نبود محبت و خیرخواهی، از خودمان بگریزیم.

آزادکردن خود و «خود» شدن نوعی پوست‌اندازی طولانی و ظریف است اما هر گامِ آن، سرچشمه شادی است. مسیری است که طی‌کردن آن مستلزم مدتی خلوت و تنهایی است. ممکن است این تنهایی در ابتدا ما را بترساند، اما در ادامه آرامش می‌بخشد، مانند تسکین و آرامش در دنیای کنونی که شاید مطلوب «زندگی» نباشد، اما جایی است برای زندگی‌کردن، زندگی‌داشتن و نمایاندن زندگی؛ یعنی هر آنچه برای بودن لازم است. دنیایی که مرگِ روح را ترجیح می‌دهد تا اینکه مرگ را به‌عنوان یک حقیقت پیش‌رو بپذیرد. دنیایی که در آن از ترس رهاشدن، درک‌نشدن و قضاوت‌شدن، برای فریب دیگران تقلا می‌کنیم. تنهایی، نوعی انکار و طغیان موقتی است تا جرئت کنیم و به خودمان بگوییم: «اصرار دارم با این دنیا بسازم، بگذار به من استرس بدهد و از من نیرو بگیرد، در عوض برایم لذت و رضایت به ارمغان بیاورد، اما به خودم اجازه نمی‌دهم از نیازهای جسمی، عاطفی و روحی‌ام چشم‌پوشی کنم.» با این کار، به‌جای اینکه دردکشان تسلیم شویم، در تغییر جهان مشارکت می‌کنیم.»