کتاب دو نمایشنامه

کتاب دو نمایشنامه نوشته محمد رضائی مقدم توسط نشر گل‌ های سفید منتشر شده است. این اثر شامل دو نمایشنامه با عناوین ساختمان اول، پلاک آخر و قصه‌ی بامداد یک روز خاکستری است که هر دو توسط محمد رضائی مقدم به نگارش درآمده‌اند. کتاب فضایی متفاوت و شخصیت‌پردازی‌هایی خاص را در قالب نمایشنامه به تصویر می‌کشد و به دغدغه‌های انسانی و اجتماعی می‌پردازد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب دو نمایشنامه

کتاب دو نمایشنامه (ساختمان اول، پلاک آخر؛ قصه‌ی بامداد یک روز خاکستری) اثری در قالب نمایشنامه است که دو داستان مجزا اما هم‌راستا با دغدغه‌های وجودی و اجتماعی را روایت می‌کند. این کتاب نوشته‌ی محمد رضائی مقدم با ساختاری دیالوگ‌محور و صحنه‌پردازی‌های دقیق، مخاطب را به فضای بسته و درعین‌حال پرتنش شخصیت‌ها می‌برد. نمایشنامه‌ی اول، ساختمان اول، پلاک آخر، در محیطی محدود و با حضور سه شخصیت اصلی شکل می‌گیرد و با طنزی تلخ، به روابط انسانی، بحران هویت و تلاش برای بقا در شرایط دشوار می‌پردازد. 

نمایشنامه‌ی دوم، قصه‌ی بامداد یک روز خاکستری، فضای زندان و گفت‌وگوهای فلسفی میان زندانیان را محور قرار داده است. محمد رضائی مقدم در این کتاب، با بهره‌گیری از زبان محاوره و موقعیت‌های غیرمنتظره، به لایه‌های پنهان شخصیت‌ها و جامعه اشاره کرده است. هر دو نمایشنامه با فضاسازی‌های ملموس و جزئی‌نگر، مخاطب را به تماشای جهان‌هایی دعوت می‌کنند که در عین سادگی، پر از پیچیدگی‌های انسانی‌ هستند.

خلاصه داستان دو نمایشنامه

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! 

در ساختمان اول، پلاک آخر، سه شخصیت به نام‌های فیلیپ، تونی و چارلز در فضایی بسته و محدود، روزگار می‌گذرانند. محیط زندگی آن‌ها، که بیشتر به یک حمام یا توالت شباهت دارد، نمادی از انزوا و بن‌بست است. این سه نفر با دغدغه‌های روزمره، تلاش برای بقا و حفظ هویت انسانی خود، درگیر گفت‌وگوهایی طنزآمیز و گاه تلخ می‌شوند. سوسک‌ها در این نمایشنامه، استعاره‌ای از وضعیت انسان‌ها در شرایط دشوار و تکراری هستند؛ جایی که مرز میان انسان و حشره، بقا و سقوط، به‌شدت باریک می‌شود. شخصیت‌ها با شوخی، جدل و حتی مراسم‌های نمادین، سعی دارند معنایی برای زندگی خود بیابند و از تکرار و بی‌معنایی فرار کنند. 

در قصه‌ی بامداد یک روز خاکستری، داستان در زندانی کوچک و نمور می‌گذرد. بیل کرافت و کانلی، دو زندانی با پیشینه‌های متفاوت، درگیر گفت‌وگوهایی فلسفی درباره‌ی هویت، سرنوشت و معنای زندگی می‌شوند. ورود وکیل تسخیری و نگهبان، فضای بسته‌ی زندان را به صحنه‌ای برای تقابل اندیشه‌ها و احساسات بدل می‌کند. این نمایشنامه با تمرکز بر تنهایی، امید و تلاش برای فهمیدن خود و دیگری، تصویری از انسان‌هایی ارائه می‌دهد که در محدودیت‌ها، به‌دنبال معنایی برای بودن خود هستند.

چرا باید کتاب دو نمایشنامه را بخوانیم؟

این کتاب با دو نمایشنامه‌ی متفاوت، فرصتی برای مواجهه با دغدغه‌های انسانی در قالبی نمایشی فراهم می‌کند. پرداختن به مفاهیمی مانند هویت، بقا، تنهایی و طنز تلخ زندگی، باعث می‌شود مخاطب نه‌تنها با شخصیت‌ها هم‌ذات‌پنداری کند، بلکه به بازاندیشی درباره‌ی موقعیت‌های انسانی و اجتماعی خود نیز برسد. دیالوگ‌های پرکشش و موقعیت‌های غیرمنتظره در کتاب دو نمایشنامه، تجربه‌ای تازه از خواندن نمایشنامه را رقم می‌زند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی کتاب دو نمایشنامه به دوستداران ادبیات نمایشی، علاقه‌مندان به آثار فلسفی و کسانی که به‌دنبال کشف لایه‌های پنهان روابط انسانی هستند، پیشنهاد می‌شود. این کتاب می‌تواند برای کسانی که دغدغه‌هایی مانند بحران هویت، تنهایی یا معنای زندگی دارند، جذاب و تأمل‌برانگیز باشد.

بخشی از کتاب دو نمایشنامه

«فیلیپ گوشی را جای خود می‌گذارد. کش و قوسی به بدن می‌دهد و همزمان نیز سیم برق را پایین می‌کشد. چراغ تعبیه شده در این مکان روشن می‌شود. با روشن‌ شدن این چنینی محیط، می‌بینیم که صحنه حمامی‌ست نسبتا بزرگ که با توجه به وسایل دیده شده متوجه می‌شویم که این حمام، هم اتاق خواب است و هم محل کار. رو به روی ما، وان سفید رنگ چرک‌گرفته‌ای قرار دارد که بالای آن را توالتی فرنگی فرا گرفته است؛ وان و توالت، همانند پله‌ای را ترسیم می‌کنند. با توجه به تغییرات ظاهری و حفره‌هایی که روی سیفون به وجود آمده است، متوجه می‌شویم که ضبطی را درون سیفون جای گذاری کرده‌اند.»