کتاب اندوه هزاران پرنده

کتاب اندوه هزاران پرنده اثر «غفور ابراهیمی» و مجموعه‌ای از شعرهای معاصر فارسی است که نشر حوزه مشق آن را منتشر کرده و نشر سنجاق آن را به‌صورت الکترونیک روانهٔ بازار کرده است. این کتاب در قالب شعر آزاد و سپید، دغدغه‌های انسانی، تنهایی، رنج، عشق و مرگ را با زبانی تصویری و گاه تلخ روایت می‌کند. «اندوه هزاران پرنده» با نگاهی به تجربه‌های فردی و جمعی تلاش کرده لایه‌های پنهان احساسات انسانی را به تصویر بکشد. نسخهٔ الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب اندوه هزاران پرنده

کتاب «اندوه هزاران پرنده» نوشتهٔ «غفور ابراهیمی» و مجموعه‌ای از شعرهای آزاد است که در دستهٔ شعر معاصر فارسی جای می‌گیرد. این کتاب که در سال ۱۴۰۳ منتشر شده، با بهره‌گیری از تصاویر و استعاره‌های تازه به موضوعاتی چون فقدان، خاطره، رنج‌های تاریخی و فردی و جست‌وجوی هویت انسانی پرداخته است. ساختار کتاب مبتنی بر شعرهای کوتاه و بلند است که هرکدام روایتی مستقل اما پیوسته از تجربه‌های زیسته و دغدغه‌های شاعر ارائه می‌دهند. قالب کتاب، شعر سپید و آزاد است و در آن خبری از قافیه و وزن سنتی نیست؛ بلکه بیشتر بر موسیقی درونی و تصویرسازی تکیه دارد. فضای کلی اثر، اندوهگین و تأمل‌برانگیز است و شاعر با زبانی ساده اما پر از لایه‌های معنایی به بیان احساسات و افکار خود می‌پردازد. کتاب «اندوه هزاران پرنده» در میان آثار شعر معاصر، نمونه‌ای از مواجههٔ شاعر با جهان پیرامون و درونی خویش است که در آن مرز میان فردبودن و جمع، خاطره و واقعیت به‌شکل سیالی ترسیم شده است.

چرا باید کتاب اندوه هزاران پرنده را بخوانیم؟

در کتاب «اندوه هزاران پرنده» با مجموعه‌ای از شعرها روبه‌رو هستیم که تجربه‌های انسانی را با نگاهی عمیق به احساسات و رنج‌های فردی و جمعی بیان می‌کند. این کتاب زبان موجز خود به موضوعاتی همچون تنهایی، مرگ، خاطره و عشق می‌پردازد و تلاش می‌کند لایه‌های پنهان ذهن و دل انسان را آشکار کند. خواندن این اثر فرصتی است برای مواجهه با دغدغه‌هایی که شاید در زندگی روزمره کمتر مجال بیان پیدا می‌کنند. شعرهای این مجموعه، مخاطب را به تأمل دربارهٔ معنای زندگی، فقدان و امید دعوت می‌کنند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب برای علاقه‌مندان به شعر معاصر فارسی، دوستداران شعر آزاد و سپید و کسانی که دغدغه‌هایی چون تنهایی، فقدان، هویت و رنج‌های انسانی دارند، مناسب است.

بخشی از کتاب اندوه هزاران پرنده

«گاهی یک نفر بیشتر از یک نفر است وقتی می‌رود باید یک عمر رفتنش را به یاد بیاوری.. ما و دنیاها فکر نمی‌کردم به دنیایی دیگر اینقدر از چشمانت شروع شد ما دو تیر بودیم در یک خشاب که هر کداممان زودتر شلیک می‌شد یکی را می‌کشت به من بگو چگونه با مرگ یک نفر چند نفر می‌میرند دست‌های کهنه‌ام را نگاه می‌کنم و در جیب‌ها فرو می‌برم خدای من حالا وقت آن رسیده است که کلید زمان را در افکارم بچرخانی و برگردم به قبل از تولد به لحظه‌ای قبل دیگر فکر نمی‌کردم زمین گرم است به درختان که برادران باستانی من‌اند به خودم فکر می‌کنم که همچون درختی تنها به سایه‌ات خیره شده‌ای به اینکه زندگی از دروغی کوچک شکل می‌گیرد و با دروغی بزرگ‌تر به پایان می‌رسد»