کتاب تذکره سفر

کتاب تذکره سفر سروده محمد انتظاری توسط انتشارات حکمت کلمه در سال ۱۴۰۲ منتشر شده است. این مجموعه در قالب شعر معاصر فارسی با نگاهی به عرفان، سفر و تجربه‌های زیسته‌ی شاعر به نگارش درآمده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب تذکره سفر

کتاب تذکره‌ی سفر مجموعه‌ای از شعرهای محمد انتظاری است که در فضای شعر معاصر فارسی جای می‌گیرد. این کتاب در سال ۱۴۰۲ منتشر شده و در آن شاعر با بهره‌گیری از عناصر عرفانی، جغرافیایی و اسطوره‌ای به روایت سفرهای درونی و بیرونی خود می‌پردازد. اشعار کتاب گاه به شهرها و مکان‌هایی چون یزد، شیراز، خراسان و هند اشاره دارند و در لایه‌های مختلف دغدغه‌هایی چون مرگ، تنهایی، جست‌وجوی حقیقت و مواجهه با خویشتن را بازتاب می‌دهند. 

در بخش‌هایی از کتاب ارجاعات به شخصیت‌های تاریخی، عارفان و شاعران کلاسیک فارسی دیده می‌شود که فضای معنایی اثر را غنی‌تر می‌کند. تذکره‌ی سفر با زبانی تصویری و گاه نمادین تجربه‌های شاعر را در مواجهه با جهان و خویش به تصویر می‌کشد و مخاطب را به تأمل در معنای سفر و زیستن دعوت می‌کند.

چرا باید کتاب تذکره سفر را خواند؟

این مجموعه شعر با پیونددادن تجربه‌های شخصی شاعر به مفاهیم عرفانی و جغرافیایی فضایی برای تأمل درباره‌ی سفر، هویت و معنای زندگی فراهم می‌کند. خواننده در مواجهه با اشعار تذکره‌ی سفر با ارجاعات متنوع به فرهنگ و تاریخ ایران و جهان روبه‌رو می‌شود و می‌تواند لایه‌های مختلف معنایی را در شعرها دنبال کند. این کتاب فرصتی است برای آشنایی با نگاه شاعرانه به موضوعاتی چون مرگ، تنهایی و جست‌وجوی حقیقت.

خواندن کتاب تذکره سفر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی این کتاب به علاقه‌مندان شعر معاصر فارسی، دوست‌داران ادبیات عرفانی و کسانی که دغدغه‌ی سفر، هویت و تجربه‌های زیسته را دارند پیشنهاد می‌شود؛ همچنین این مجموعه می‌تواند برای کسانی که به‌دنبال کشف پیوند میان شعر، فلسفه و جغرافیا هستند، مفید باشد.

بخشی از کتاب تذکره سفر

«شنیدم که عشق مرده است... 

پس چرا باید نوشت؟ 

وقتی سعادت من این است 

که صدای مرگش را نشنیده 

هنوز برای حق‌آبه‌ی درختان فندق 

زنی را درود می‌فرستم 

بر شانه‌ی خاک یله کرده‌ایم 

شراب بیضا بیاور در بزم ما 

که در چرانیدن طاووس 

حقیقتی بود 

که منصور ندید 

این پیشه‌ی پدرم بود که زیر چشم 

به ابدیت آفتاب می‌خندم 

به عشق که مرده است 

به یافتن سپیدار

در جنگل فندق»