کتاب رنگین کمان هفت سال کودکی

کتاب «رنگین کمان هفت سال کودکی» سرودۀ قدمعلی سرامی است و انتشارات علمی و فرهنگی آن را منتشر کرده است. این کتاب، شعرهایی زیبا برای نوجوانان را در برمی‌گیرد.

درباره کتاب رنگین کمان هفت سال کودکی

شعر کودک و نوجوان، شعری است که با تخیل و درک کودکان و نوجوانان تناسب داشته باشد و در یک جمله اینکه برای این گروه‌های سنی قابل‌فهم باشد. شعر دریافت‌های تازه‌ای به کودکان از جهان پیرامونشان می‌دهد و به آن‌ها کمک می‌کند تا از زاویه‌ای نو و با احساسات عالی به جهان بنگرند؛ در واقع شعر ارتباط کودکان را با جهان عمیق‌تر، عاطفی‌تر و دلچسب‌تر می‌کند. برخی معتقد هستند که شعر کودک و نوجوان در ایران که در آغاز دههٔ ۱۳۶۰ از رشد نسبتاً خوبی برخوردار بود، در سال‌های اخیر به ورطهٔ تکرار افتاده است. برخی نیز باور دارند که این گونهٔ شعری چنان در حیطه‌های زبانی، تخیل و موسیقی منحصربه‌فرد شده است که می‌توان آن را موج پنجم شعر ایران نامید. موج اول تا چهارم عبارتند از «سبک خراسانی»، «سبک عراقی»، «سبک هندی» و «شعر نیمایی»؛ زیرا شعر کودک و نوجوان تمام ویژگی‌های یک سبک مجزا را دارد. از شاعران معاصر که برای کودکان و نوجوانان سروده‌اند، می‌توان به «محمود کیانوش»، «پروین دولت‌آبادی»، «عباس یمینی‌شریف»، «مصطفی رحماندوست»، «شکوه قاسم‌نیا»، «ناصر کشاورز» و «افسانه شعبان‌نژاد» نام برد.

 کتاب رنگین‌کمان هفت‌ سال کودکی مجموعه‌ای از شعرهای لطیف و گاه تکان‌دهنده برای نوجوانان است؛ اشعاری که برخلاف نام رنگین‌کمانی‌شان، گاهی طعم اندوه و بی‌پناهی را در ذهن مخاطب می‌نشانند. شاعر با انتخاب سوژه‌هایی ساده اما پرمفهوم، از زبان اشیا، گیاهان، حیوانات و حتی مفاهیم انتزاعی، دنیای نوجوانانه‌ای می‌سازد که هم رنگ خیال دارد و هم بوی واقعیت.

در کتاب رنگین‌کمان هفت‌ سال کودکی، جهان از نگاه کودک یا نوجوان روایت نمی‌شود، بلکه از دریچهٔ اشیا و موجوداتی دیده می‌شود که هم‌دردی با آن‌ها، نوعی هم‌ذات‌پنداری با خود انسان است. همین ویژگی است که شعرهای این مجموعه را از مرز شعر کودکانه فراتر می‌برد و آن را به تجربه‌ای انسانی و شاعرانه تبدیل می‌کند. اشعاری که هم آهنگ دارند، هم تصویر و هم نوعی اندوه شاعرانه که در دل نوجوان می‌نشیند و ذهنش را به فکر وامی‌دارد.

خواندن کتاب رنگین کمان هفت سال کودکی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به نوجوانان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب رنگین کمان هفت سال کودکی

«تن من لاغر و زرده

دل تنگم پر درده

یه روزی از تو نیستون

منو کند یه مرد چوپون

بعدش اون آدم گستاخ

همه جامو کرد سوراخ

می‌بینین چه مهربونم

که بازم واسش می‌خونم؟

گوش کن آوازمو گوش کن

صدای سازمو گوش کن

یه کسی کاشکی دوباره

منو تو زمین بکاره

ریشه‌م اونجاست توی خاکه

دور از اون چه دردناکه

من و ریشه‌م مال خاکیم

واسه هم هردو هلاکیم»