کتاب احساس بی معنایی

کتاب احساس بی معنایی نوشتهٔ ویکتور امیل فرانکل و ترجمهٔ فریبا فرح نیا است. انتشارات رشد فرهنگ این کتاب را منتشر کرده است. این اثر در باب سرخوردگی وجودی انسان است.

درباره کتاب احساس بی معنایی

کتاب احساس بی معنایی (چالشی برای روان‌درمانی و فلسفه) که با مقدمه‌ای به قلم «الکساندر باتیانی» آغاز شده، به افرادی که معنایی اخلاقی برای زندگی خود آفریده‌اند، تقدیم شده است. این کتاب که به قلم یک روان‌پزشک و فیلسوف نوشته شده، به بررسی علت سرخوردگی وجودی و ارائهٔ راهنمایی عملی برای آن پرداخته است؛ راهنمایی برای روشن‌بینی. ویکتور امیل فرانکل، نویسندهٔ کتاب مشهور «انسان در جست‌وجوی معنا» است. او کتاب «احساس بی‌معنایی» را در ۱۸ فصل نوشته است. 

خواندن کتاب احساس بی معنایی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب سرخوردگی وجودی انسان پیشنهاد می‌کنیم.

درباره ویکتور فرانکل

ویکتور فرانکل با نام کاملِ «ویکتور ایی. فرانکل» استاد عصب‌شناسی و روان‌پزشکی دانشگاه وین بود. او به‌مدت ۲۵ سال ریاست پلی‌کلینیک عصب‌شناسی وین را بر عهده داشت. معنادرمانی و تحلیل وجودی که او بنیان‌گذارش بود نیز به‌عنوان «سومین موج روان‌درمانیِ مکتب وین» شناخته می‌شد. فرانکل در دانشگاه‌های هاروارد، استنفورد، متدیست جنوبی و دوکِین در کرسی استاد مدعو قرار داشت و در دانشگاه‌های بین‌المللی سن‌دیه‌گو و کالیفرنیا در ایالات‌متحده استاد تراز اول معنادرمانی بود. ویکتور فرانکل در سال ۱۹۰۵ در وین به دنیا آمد. او دکترای خود را در رشتهٔ پزشکی از دانشگاه وین دریافت کرد و پس‌ازآن نیز دکترای دیگری در فلسفه گرفت. در خلال جنگ جهانی دوم، ۳ سال را در اردوگاه آشویتس، داخائو و اردوگاه‌های دیگر سپری کرد. به‌مدت چهار دهه سخنرانی‌های بی‌شماری را در سراسر دنیا ارائه کرد. او ۲۹ دکترای افتخاری از دانشگاه‌های آفریقا، اروپا و آمریکای شمالی و جنوبی دریافت کرد. جوایز زیادی از جمله جایزهٔ اسکار فیستر را از سوی انجمن روان‌پزشکان آمریکا و نیز عضویت افتخاری آکادمی علوم اتریش را دریافت کرد. ۳۹ کتاب فرانکل به ۵۰ زبان منتشر شده است. از نسخهٔ انگلیسی کتاب مشهور او، «انسان در جست‌وجوی معنا»، میلیون‌ها نسخه در جهان به فروش رفته است. این کتاب مطابق با نظرسنجی کتابخانهٔ کنگره و کانون کتاب ماه، در فهرست «۱۰ کتاب تأثیرگذار آمریکا» قرار گرفت. ویکتور فرانکل در سال ۱۹۹۷ در وین درگذشت. کتاب «آری به زندگی در کشاکش ناملایمات» یکی دیگر از آثار مکتوب اوست. جملهٔ «زمان، بزرگ‌ترین نعمتی است که در بدو تولد به ما اعطا می‌شود و تنها چیزی است که به هنگام مرگ باید آن را باز پس دهیم. ما چگونه از این نعمت بهره می‌بریم؟» از اوست.