کتاب تفسیر واژگان قرآن کریم

کتاب الکترونیکی تفسیر واژگان قرآن کریم نوشتۀ کاوس روحی برندق و محمدتقی فیاض‌بخش است و انتشارات واژه پرداز اندیشه آن را منتشر کرده است. کتاب تفسیر واژگان قرآن کریم، به تفسیر واژه‌های قرآنی بر اساس دو تفسیر مجمع البیان و المیزان پرداخته است.

درباره کتاب تفسیر واژگان قرآن کریم

در میان کتب واژه‌شناسی قرآن کریم، دو تفسیر ارجمند «مجمع‌البیان» نوشته محقق ذوفنون علامه طبرسی و «المیزان» اثر استاد علامه طباطبایی جایگاه ویژه دارند. علامه طبرسی در ذیل هر آیه یک بحث مستقل لغوی در توضیح واژه‌های مشکل آیه ذکر نموده. ایشان با تسلطی که بر ادبیات و اشعار عرب داشته است، به توضیح و تدقیق در واژه مزبور پرداخته و از نکات ادبی و لغوی تفسیر تبیان، اثر شیخ الطائفة علامه طوسی نیز استفاده فراوان برده است.

در تفسیر المیزان نیز از آنجا که بنای مرحوم علامه بر تفسیر قرآن به قرآن بوده است، «فقه اللغة» آیات نقش محوری در تفسیر آیات الهی دارد. حضرت استاد در ذیل هر آیه نکات ارزشمندی را در واژه‌شناسی لغات آیه مربوطه با عنایت به سیاق آیه و مقایسه آن با آیات دیگر و با بهره‌گیری از کتاب مفردات راغب و تفسیر مجمع البیان ذکر کرده‌اند که مجموعه آن به‌حق موسوعه‌ای در فقه اللغة قرآنی است.

ولی مشکل اساسی برای محققین در مراجعه به هر دو تفسیر نامبرده آن است که این نکات در مجموعه مجلدات تفاسیر مربوطه به صورت پراکنده ذکر شده و برای یافتن معنای هر واژه می‌باید به ذیل آیات مربوطه در مجلدات گوناگون این دو تفسیر مراجعه کرد و استقصای آن نیز کار دشواری است.

کتاب تفسیر واژگان قرآن کریم از تفسیر مفردات واژه‌های قرآنی بر اساس این دو تفسیر ارجمند تشکیل شده است. به گونه‌ای که توضیح و تدقیق در معانی هریک از لغات آیات قرآن که به مناسبت به طور پراکنده در کل این دو تفسیر وجود دارد، به صورت متمرکز در ذیل هر لغت و به ترتیب حروف الفبا گردآوری شده.تا در حد توان توانسته باشیم قدمی در حل مشکل محققین در واژه شناسی قرآنی برداریم.

خواندن کتاب تفسیر واژگان قرآن کریم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای علاقه‌مندان به تفسیر قرآن مناسب است.

بخشی از کتاب تفسیر واژگان قرآن کریم

«پس نسبت اجل مسمی به اجل غیرمسمی(مبهم) نسبت مطلق و منجز است و مشروط و معلق، به این معنا که ممکن است اجل غیرمسمی به خاطر تحقق نیافتن شرطی – که تحقق اجل معلق بر آن شرط شده – تخلف کند و در موعد مقرر فرا نرسد، برخلاف اجل حتمی و مطلق که به هیچ وجه نمی‌توان از رسیدن و تحقق آن جلوگیری نمود...»