کتاب دیجیتال عزیز، ما باید صحبت کنیم...

کتاب دیجیتال عزیز، ما باید صحبت کنیم... نوشتهٔ کریستی گودوین و ترجمهٔ مژگان حیدرعلی است. انتشارات هورمزد این کتاب کاربردی را منتشر کرده است. مراقب باشیم دنیای دیجیتال لهمان نکند.

درباره کتاب دیجیتال عزیز، ما باید صحبت کنیم...

کتاب دیجیتال عزیز، ما باید صحبت کنیم... دربردارندهٔ راهنمایی برای کنترل عادت‌های استفاده از فناوری‌های دیجیتال و کامیابی در دنیایی آشفته است. این کتاب که چهار بخش دارد، با یک نتیجه‌گیری به پایان رسیده است. این اثر را کاری متمایز و ترکیبی از هنر و علم دانسته‌اند. گفته شده است که این کتاب کاملاً مبتنی بر شواهد علمی است و می‌توان با آن ارتباط برقرار کرد. نویسنده گام‌به‌گام به توضیح علت شکل‌گیری عادت‌ها و رفتارها پرداخته و سپس به ما آموزش داده است چگونه خود را با این عادت‌ها تطبیق دهیم؛ همچنین این اثر را یک راهنمای کاربردی برای استفاده از فناوری به‌شکل آگاهانه و هوشیارانه معرفی کرده‌اند.

خواندن کتاب دیجیتال عزیز، ما باید صحبت کنیم... را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران حوزهٔ توسعهٔ فردی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دیجیتال عزیز، ما باید صحبت کنیم...

«من از طرفداران مسابقات اتومبیلرانی نیستم اما آنچه در پیت‌استاپ‌ها اتفاق می‌افتد برای من بسیار جالب است. نادیده گرفتن یا حذف توقف‌های کوتاه در مسابقات اتومبیلرانی، عملی دیوانه‌وار و مهلک است و عواقب ناگواری در پی دارد. این نکته مرا به فکر واداشت که چرا رانندگان ماشین‌های مسابقه‌ای توقف‌های کوتاهی را در برنامهٔ خود قرار می‌دهند؟ یا چرا آن‌ها در یکی از پرمخاطب‌ترین مسابقه‌های جهانی، زمان ارزشمند خود را به سوختگیری، تعویض تایرها، تعمیرات و تنظیمات مکانیکی ماشین خود اختصاص می‌دهند؟ درحالی‌که اطمینان دارم این ماشین‌های فوق‌العاده و رانندگان کارآزمودهٔ آن‌ها می‌توانند مسابقه را بدون توقف هم به پایان برسانند.

این کار نشان می‌دهد «توقف‌های کوتاه»، بخش جدایی‌ناپذیر موفقیت یک تیم اتومبیلرانی محسوب می‌شود. به گفتهٔ ایندی‌کار ویل‌پاور، بسیاری از شرکت‌کنندگان مسابقه در توقفگاه‌ها برنده می‌شوند؛ زیرا این وسایل نقلیهٔ فوق‌العاده، بسیار تحت‌فشار هستند به همین سبب توقف‌های کوتاه موجب می‌شود عملکرد بهتری داشته باشند و مشکلات احتمالی زودتر تشخیص داده شوند. همچنین این زمان‌های توقف، زمانی برای سوختگیری مجدد محسوب می‌شوند؛ زیرا حتی بهترین وسایل نقلیه هم نمی‌توانند با باک خالی، کار کنند!

ما به‌عنوان افراد فعال در حوزهٔ دانش باید مانند ماشین‌های مسابقه‌ای عمل کنیم و با در نظر گرفتن زمان‌های استراحت کوتاه و بازیابی انرژی، برای دستیابی به نقطهٔ اوج کارایی خود تلاش کنیم؛ بنابراین اگر به‌دنبال پیشرفت در دنیای دیجیتال هستید، باید نسبت به در نظر گرفتن زمان‌هایی برای استراحت کوتاه، جدی باشید.

بدین‌ترتیب لازم است گفتمانی که تحت عنوان «تنبلی» از آن یاد می‌شود را به موضوع «استراحت» تغییر دهیم. استراحت چیزی نیست که ساعت ۵ بعدازظهر روز یکشنبه که تمام موارد فهرست کارهای خود را انجام داده‌ایم و خط زده‌ایم برای خودمان در نظر بگیریم. یا اینکه بخواهیم آن را تا زمان مرخصی سالانه برای خود ذخیره کنیم. واقعاً نیاز است مفهوم استراحت را به‌عنوان «مقدمهٔ مهمی برای دستیابی به نقطهٔ اوج کارایی» مجدداً برای خودمان تعریف کنیم. درواقع «استراحت» و «عملکرد بهینه» با هم در تضاد نیستند و لازم است تأکید کنم برای دستیابی به عملکرد بهینه، در نظر گرفتن زمان‌هایی برای استراحت الزامی است.

ما برای نگهداری ماشین‌آلات و تعمیر آن‌ها زمان معینی را در نظر می‌گیریم؛ در زمان‌های معین ماشین خود را برای انجام سرویس به تعمیرگاه می‌بریم؛ لپ‌تاپ خود را شارژ می‌کنیم و سیستم‌عامل گوشی‌های خود را به‌روزرسانی می‌کنیم. ما تمام این کارها را برای افزایش کارایی دستگاه‌ها و ماشین‌های خود انجام می‌دهیم اما چرا برای بازیابی انرژی خودمان چنین زمانی را در نظر نمی‌گیریم؟»