ایمی ادموندسن
بیوگرافی ایمی ادموندسن
ایمی ادموندسن (Amy C. Edmondson) زادهی سال ۱۹۵۹ میلادی، پژوهشگر و استاد برجستهی آمریکایی در زمینهی رهبری، کار تیمی و یادگیری سازمانی بوده است. او استاد رهبری و مدیریت در دانشکدهی بازرگانی هاروارد و دارندهی کرسی نوارتیس بوده که برای حمایت از مطالعات مربوط به تعاملات انسانی مؤثر در موفقیت سازمانها ایجاد شده است. ایمی ادموندسن نویسندهی چندین کتاب و بیش از ۷۵ مقالهی علمی و پژوهشی است و بیش از همه بهخاطر پژوهشهای پیشگامانهاش در حوزهی ایمنی روانشناختی شناخته میشود؛ مفهومی که بنیانگذار جریان گستردهای از تحقیقات مدیریتی، آموزشی و درمانی شده است. از آثار مهم این نویسنده میتوان به کتاب امنیت روانی در محیط کار (The Fearless Organization) اشاره کرد. او پیش از پیوستن به هاروارد، مدیر تحقیقات در مؤسسهی Pecos River Learning Centers بود و با باکمینستر فولر، مخترع و معمار نامدار بهعنوان مهندس ارشد همکاری داشت. ایمی ادموندسن در فهرست جهانی اندیشمندان مدیریت Thinkers50 از سال ۲۰۱۱ حضور داشته و در سال ۲۰۲۳ بهعنوان اندیشمند شمارهیک جهان در حوزهی مدیریت و در سال ۲۰۱۹ میلادی بهعنوان تأثیرگذارترین متفکر منابع انسانی معرفی شده است.
ایمی ادموندسن در سال ۲۰۲۳ برندهی جایزهی FT Business Book of the Year برای کتاب The Right Kind of Wrong شد و در سال ۲۰۱۹ نیز Distinguished Scholar Award از بخش توسعه و تغییر سازمانی آکادمی مدیریت را دریافت کرد. همان سال مجلهی HR Magazine او را بهعنوان تأثیرگذارترین متفکر بینالمللی در حوزهی منابع انسانی معرفی کرد و Thinkers50 Breakthrough Idea Award را برای پژوهشهای پیشگامانهاش در زمینهی ایمنی روانشناختی و نگارش کتاب امنیت روانی در محیط کار به او اهدا کرد. او همچنین در فهرست جهانی Thinkers50 در رتبهی سوم اندیشمندان برتر مدیریت در سال ۲۰۱۹ قرار گرفت. کتاب امنیت روانی در محیط کار به قلم این نویسنده بهعنوان یکی از بهترین کتابهای غیرداستانی بینالمللی در نمایشگاه کتاب شارجه (۲۰۱۹) و نیز در رتبهی چهاردهم فهرست Porchlight Business Best Seller در همان سال قرار گرفت. مقالهای از او در Harvard Business Review نامزد دریافت McKinsey Award برای بهترین مقالهی سال ۲۰۱۹ شد. ایمی ادموندسن در سال ۲۰۱۸ Sumantra Ghoshal Award را از مدرسهی بازرگانی لندن و در سال ۲۰۱۷ نخستین OBHR Distinguished Scholar Award را از دانشگاه پردو دریافت کرد و در سال ۲۰۱۳ نیز دکترای افتخاری Doctorem Honoris Causa از دانشگاه ماستریخت به او اعطا شد.
