کتاب مدیریت مطبوعات

«مدیریت مطبوعات» نوشته سید محمّد صحفی(-۱۳۳۶) کتابی در خصوص جستاری در راهبردها و چالش‌های مطبوعات ایران است. این کتاب علاوه بر توضیحاتی در خصوص موقعیت مطبوعات در ایران پس از انقلاب و سیاست‌های اجرایی توسعه مطبوعات، به شرح مهم‌ترین اقداماتی می‌پردازد که در سال ۸۱، ۸۲ و ۸۳ در اواخر دوران ۸ ساله اصلاحات، صورت گرفته است و نیز هشدارهایی درباره مشکلات اداری، اجرایی و تشکیلاتی بیان کرده است. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: انقلاب اسلامی ایران از همان آغاز به بازیابی آزادی‌های سرکوب شده در دهه‌های پس از انقلاب مشروطیت توجه داشت. به همین لحاظ در طول شکل‌گیری انقلاب اسلامی، مبارزات مربوط به کسب آزادی بیان و آزادی مطبوعات و فعالیت‌های آزاد سایر وسایل ارتباط جمعی، دامنه‌ای گسترده یافت. اعتصاب‌های روزنامه‌نگاران در آخر تابستان و در طول پاییز ۱۳۵۷، که تا زمان سقوط رژیم سلطنتی در اوایل زمستان آن سال ادامه یافت، در ایجاد فضای مطلوب فعالیت آزاد مطبوعات و طلوع «بهار آزادی» در تمام زمینه‌های سیاسی و فرهنگی و اجتماعی، نقش تعیین‌کننده داشت. به‌طوری که از دی‌ماه سال ۱۳۵۷ تا تابستان سال بعد، صدها روزنامه و مجله و نشریهٔ دوره‌ای، به صورت کاملاً آزاد و بدون هیچ محدودیت دولتی، در تهران و سایر شهرها منتشر می‌شد. در این دورهٔ استثنایی که به «بهار آزادی» معروف شد، فرصت بسیار خوبی برای بروز و ظهور کارکرد واقعی مطبوعات به‌عنوان رکن چهارم دموکراسی فراهم گشت. این فرصت فراهم شده از خون شهیدان انقلاب اسلامی برای گروه‌ها و نحله‌های سیاسی و فرهنگی بسیار راه‌گشا بود. احزاب و جریان‌های فعال اجتماعی و حتی سازمان‌های چریکی که تا پیش از این، مشی مبارزهٔ مسلحانه و فعالیت‌های مخفی و زیرزمینی را دنبال می‌کردند با قرار گرفتن در شرایط جدید برای ارتباط با مردم و مخاطبان خویش سلاح را کنار گذاشتند و یک ارگان و رسانهٔ مکتوب را راه‌اندازی کردند.