کتاب تسلیم نشو، یومی چانگ!

کتاب «تسلیم نشو، یومی چانگ!» نوشتۀ جسیکا کیم و ترجمۀ فائزه محمدلو است و انتشارات نگاه آشنا آن را منتشر کرده است. تسلیم نشو، یومی چانگ! رمانی جذاب و خواندنی دربارۀ دختری است که می‌خواهد کمدین شود.

درباره کتاب تسلیم نشو، یومی چانگ!

تسلیم نشو، یومی چانگ! دربارۀ دختری ۱۱ساله به نام یومی است که همراه با خانواده‌اش از سئول به لس‌آنجلس مهاجرت کرده‌اند و در آن جا یک رستوران سنتی کره‌ای را اداره می‌کنند. یومی پدر و مادر سخت‌گیر دارد که اکثر اوقات به دختر خجالتی و درون‌گرایشان فشار می‌آورند که فعالیت‌هایی را انجام دهد که خودش رغبتی به آن‌ها ندارد. جدیدترین درخواستی که والدین یومی از او دارند این است که باید در آزمون مربوط به مدرسه‌اش که برای آن فقط ۲ هفته زمان دارد، آماده شود و نمرۀ قبولی بیاورد تا تحصیلش در مدرسه برای سال جدید رایگان شود. علت این درخواست این است که خانواده بحران مالی پیدا کرده و تنها راه حل همین است. اما یومی آرزوها و رؤیاهای دیگری در سر می پروراند. یومی برای رسیدن به آرزویش چه خواهد کرد؟. آیا او می‌تواند جلوی پدر ومادرش بایستد؟

رمان تسلیم نشو،‌یومی چانگ، از زبان یومی، شخصیت اصلی داستان به شیوۀ اول‌شخص روایت می‌شود. جسیکا کیم با زبانی روان، صمیمی و گاهی طنز موقعیت دختر نوجوان مهاجر را به زیبایی به تصویر می‌کشد. از همان ابتدا و در فصل اول علاقۀ یومی به کمدی آشکار می‌شود. یاسمین جاسپر، کمدین معروف، تنها سازندۀ برنامه‌های آموزشی کمدی کودکان و قهرمان زندگی یومی است. او همچنین یه دفترچۀ کمدی برای خودش دارد که هرازگاهی در آن می‌نویسد. باتوجه‌به اینکه شخصیت اصلی داستان خجالتی و درون‌گرا است، و از سوی دیگر خانواده‌اش از او انتظار دارند پزشک شود، برای تبدیل‌شدن به یک کمدین، راه دشوار و پرچالشی نخست برای خودشناسی و در مرحلۀ بعد ایستادگی در برابر والدینش دارد.

خواندن کتاب تسلیم نشو، یومی چانگ! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به نوجوانان و علاقه‌مندان به رمان‌های کره‌ای پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب تسلیم نشو، یومی چانگ!

«باید می‌دانستم که کسی در آرایشگاه برای حرف و نظر من تره هم خرد نمی‌کند. کاش پایم را اینجا نمی‌گذاشتم. آرایشگر که یک شلوار چرم مشکی پوشیده، انگشتانش را بین موهای لخت من می‌کشد و می‌پرسد: می‌خوای موهات رو فر کنی؟ با کج‌خلقی و بی‌اعصابی تمام، صفحۀ موبایلم را نشانش می‌دهم و غرغرکنان می‌گویم: به‌جای فر می‌تونی موهام رو این مدلی دربیاری؟ بعد از یک هفته سروکله زدن و بالا و پایین کردن برنامۀ پینترست، بالاخره توانستم این مدل پیکسی را که خیلی هم شیک است پیدا کنم. قبول دارم که از تمام مدل موهایی که تا الان داشته‌ام کوتاه‌تر است، ولی این مدل دقیقاً همانی است که دوست دارم قبل از شروع کلاس هفتمم الگویش را روی موهایم پیاده کنم.بله، تغییر، یک چیز جسورانه برای منِ جدید.»