کتاب رازهای بزرگ حافظ

کتاب رازهای بزرگ حافظ نوشتهٔ مصطفی بادکوبه ای هزاوه ای است. انتشارات روزنه این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. تلاش نویسنده در کتاب رازهای بزرگ حافظ بر این بوده است تا به آن دسته از اشعار حافظ بپردازد که در آن‌ها، به اندازه‌ای قوی به مضمون آیه‌ای از آیات قرآن پرداخته شده است.

درباره کتاب رازهای بزرگ حافظ

در قرآن کریم، مجموعاً حدود ۶۲۰۰ آیه وجود دارد که نویسنده اعتقاد دارد به چیزی حدود ۶% از این آیه‌ها در سخن حافظ برمی‌خوریم. نویسنده بر آن است تا هرچه بیشتر ارتباط بین برخی اشعار حافظ با آیات قرآن را بیابد. از آنجا که لقب حافظ لسان‌الغیب است، نویسنده این امر را نیز بی‌‌ارتباط به نزدیکی مضامین اشعار حافظ به قرآن نمی‌داند. منابعی که او برای نگارش این اثر از آن‌ها بهره جسته است عبارت‌اند از:

۱ ـ همایون فرّخ، رکن‌الدین «حافظ عارف» ۳ جلد چاپ ۱۳۶۲، بی‌ناشر

۲ ـ شفیعی کدکنی، محمدرضا «این کیمیای هستی» ۳ جلد نشر سخن ۱۳۹۶

۳ ـ خطیب رهبر، خلیل «دیوان حافظ» انتشارات صفی‌علیشاه چاپ سی‌ویکم

۴ ـ استعلامی محمد «درس حافظ» انتشارات سخن ۲ جلد، چاپ پنجم، ۱۳۹۲

۵ ـ خرمشاهی، بهاءالدین «حافظ‌نامه» علمی و فرهنگی سروش ۲ جلد، چاپ ۱۳۶۸

۶ اشتری بهرام، «دیوان حافظ خلخالی» انتشارات آگاه ۱۳۸۸

۷ ـ بجنوردی کاظم «دایره‌المعارف بزرگ اسلامی» ج ۱۹ مقاله حافظ ۱۳۹۰

۸ محمودی بختیاری علیقلی «چراحافظ» نشر علمی ۱۳۷۵

۹ ـ زرین‌کوب عبدالحسین «کوچه رندان» امیر کبیر ۱۳۵۶

۱۰ صدیقیان مهین‌دخت «فرهنگ واژه‌نمای حافظ» سخن ۱۳۸۳

خواندن کتاب رازهای بزرگ حافظ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به افرادی که مایل هستند با اشعار و اندیشه‌های حافظ از دریچهٔ قرآن آشنا شوند، پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب رازهای بزرگ حافظ

«گناه اگرچه نبود اختیار ما حافظ

تو در طریق ادب کوش و گو گناه من است!

در پهنهٔ عشق آسمانی، هرگز کسی خطای خود را به خداوند نسبت نمی‌دهد. در قرآن، داستان آدم و حوا با شیطان، وقتی به بیرون راندن آنان از بهشت می‌انجامد، شیطان می‌گوید خدایا تو مرا از بهشت بیرون راندی اما آدم و حوا می‌گویند خداوندا، ما خطا کردیم!

سوره اعراف آیه ۲۳:

قَالاَ رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنَا وَ تَرْحَمْنَا لَنَکُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِینَ

آدم و حوا گفتند پروردگارا، ما بر خویش ظلم کرده‌ایم، اگر تو ما را نبخشایی ما از زیانکاران خواهیم بود.

در سه آیه، یکی آیه ۱۶ سوره اعراف و دیگری آیه ۳۹ سوره حجر، و آیه ۸۲ سوره ص شیطان می‌گوید:

«قَالَ رَبِّ بِما أغْوَیْتَنِی .... فَبِعزّ تُکَ لَأُغْوِیَنَّهُمْ أَجْمَعِینَ»

یعنی خدایا چون تو مرا گمراه کردی، من همهٔ آدمیان را گمراه خواهم کرد!

حافظ در این بیت رندانه می‌گوید اگر چه گناهکار واقعی ما نبوده‌ایم اما تو در جهت حفظ ادب بکوش و بگو گناه ما بوده است که مسیر بد را انتخاب کرده‌ایم.

پانزده: غزل ۵۶:

دل سراپردهٔ محبّتِ اوست

دیده آیینه‌دارِ طلعتِ اوست

من که سر درنیاورم به دو کون

گردنم زیرِ بارِ منتِ اوست

تو و طوبی و ما و قامتِ یار»