کتاب قاره سبز

کتاب قاره سبز نوشتۀ مریم نقاشان در نشر معارف به چاپ رسیده است. این کتاب مجموعه خاطرات مریم نقاشان از اقامت در اروپا معروف به قاره سبز است.

درباره کتاب قاره سبز

این کتاب، مجموعه‌ای از تجربه‌ها و خاطرات مریم نقاشان است که سال‌ها در اروپا معروف به قارۀ سبز زندگی کرده است. نویسنده، این کتاب را به‌منظور اطلاع‌رسانی از وضعیت کشورها و فرهنگ حاکم بر آن‌ها نوشته است. او پیش‌تر این خاطرات را در صفحۀ اینستاگرامش با عکس و تصویر قرار داده بود؛ اما چون فضای بسترهای مجازی همیشگی نیست و ممکن است اطلاعات از دست برود تصمیم گرفت آن‌ها را روی کاغذ منتشر کند.

 این خاطرات گاهی به هم پیوسته نیستند؛ زیرا هر یک در وضعیت خاص زمانی و مکانی یا رخدادهای روزِ جامعهٔ جهانی نوشته شده‌اند که نویسنده خود شاهد عینی بوده است. نحوهٔ نگارش کتاب به نوعی است که اگر خواننده به‌علت کمبود وقت نتواند همهٔ مطالبش را مطالعه کند، حتی با خواندن یک خاطره در یک یا دو صفحه، از انتقال مفاهیم و اشتراک تجربیات نویسنده در همان مقیاس کوچک بهره‌مند می‌شود و شاید به تورق کتاب ترغیب گردد؛ زیرا بیشتر این خاطرات در همان لحظاتِ بعد از وقوع ثبت شده‌اند و حالات و احساس و انرژی‌ای که در آن فضا حاکم بوده، در بطن کلمات نشسته است.

مریم نقاشان در اروپا به‌جز درس خواندن، دربارهٔ فرهنگ، ادیان و آرمان‌های ملل مختلف تحقیق کتابخانه‌ای و میدانی انجام داده است و با این فعالیت تطبیقی، اطلاعات کوچک و بزرگی پیدا کرده است. او ادعا می‌کند که به‌دور از دوقطبی‌های رایج در داخل کشور می‌خواهد دربارۀ واقعیت قارۀ سبز بنویسد آن‌گونه که هست. او در این کتاب ۳ گروه را هدف قرار داده است: کسانی که گمان می‌کنند غرب مکان بی‌بندوباری‌ و خوش‌گذرانی است، کسانی که فکر می‌کنند آنجا همه‌چیز بسامان است و دولت‌ها امور ملت را به‌خوبی اداره می‌کنند و کسانی که به تلافی سیاه‌نمایی‌های غربی‌ها از سبک زندگی اسلامی، تنها نقاط ضعف غرب را تبلیغ می‌کنند.

نویسنده طبق مشاهدۀ عینی به گروه اول می‌گوید اگر دنبال آزادی مطلق و زندگی بی‌قیدوبند هستید، غرب جای مناسبی نیست. آنجا باید وقتتان را به‌صورت بهینه با تحصیل علم یا آموختن مهارت و در نهایت خدمت به جامعه بگذرانید و بخش اعظم دستمزدتان را نیز مالیات دهید. اصلاً وقت و امکانش را ندارید که بی‌قید زندگی کنید! پس به جای اشتباه نروید. به گروه دوم می‌گوید به‌جای فرافکنی باید پذیرفت اگر دنیای غرب هم پیشرفته و خوب است، بخش اعظم آن به‌طرز تفکر و زندگی مردمش مربوط می‌شود و می‌توان با الگوبرداری از رفتار همان مردمان اروپایی بسیاری از مشکلات کشوری را که می‌خواهید ترک کنید، مرتفع سازید. به گروه سوم نیز می‌گوید چرا به‌جای علت‌یابی و تبیین حقایق درصدد برآمده‌اید نقاط ضعف و زشتی‌های غرب را جمع کنید.

خواندن کتاب قاره سبز را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به همۀ دوستداران کتاب‌های خاطرات و سفرنامه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب قاره سبز

«یکی از تفاوت‌های فرهنگی ما با غرب حضور سگ در خانه‌های آنان است؛ البته با رعایت کلی مقررات و ضوابط؛ مثلاً در برخی آپارتمان‌ها طبق آیین‌نامهٔ داخلی ساختمان کسی حق نگهداری از حیوان خانگی در خانه را ندارد. این شرط حق انتخاب مسکن را برای صاحبان حیوانات خانگی محدود می‌کند.

قانون دیگر در خصوص اخذ مالیات است؛ زیرا به طور منطقی این فرد هزینه‌ای را مازاد بر نیازهای اولیهٔ خود، اعم از پوشاک و خوراک و...، صرف نگهداری حیوان خانگی‌اش می‌کند؛ بنابراین باید مالیات دارایی مازاد بر نیازش را نیز به دولت بپردازد.

مقررات دیگر مربوط به بعضی از اماکن عمومی مثل محل بازی کودکان در پارک‌هاست. در چنین محوطه‌هایی حضور سگ‌ها ممنوع است و در صورت سرپیچی از قانون، صاحب سگ جریمه می‌شود.

اگر کسی سگش را گم کند، تا بخواهد برای یافتنش به خود بجنبد، انجمن حمایت از حیوانات او را به محل نگهداری گم‌شدگان می‌بَرد و در ازای هر شب نگهداری از سگ مبلغ هنگفتی از او می‌گیرد که کمتر از جریمه نیست!

یکی دیگر از قوانین موجود در این زمینه جمع‌آوری مدفوع حیوان در حین گردش است. طبق این قانون هرگاه حیوان مدفوع کند، صاحبش باید با کیسهٔ مخصوص آن را بردارد و در سطل زبالهٔ مخصوص بریزد.

و خیلی از مقررات و دردسرهای دیگر برای نگهداری حیوان!

اما چه شد که پای این حیوان دوست‌داشتنی برخلاف غریزه‌اش به آپارتمان‌های کوچک جامعهٔ غربی باز شد؟!

مسلّماً آن‌ها هم می‌دانستند که نگهداری حیوان برخلاف طبیعتش دردسرها و بیماری‌هایی را به همراه دارد و باید مدام واکسن و دارو و... استفاده کرد که هم برای حیوان آزاردهنده است و هم برای افراد مخاطره‌آمیز.»