کتاب می توانی گاهی استراحت کنی

کتاب الکترونیکی می توانی گاهی استراحت کنی نوشتۀ دن کیم و ترجمۀ فریناز بیابانی و فریماه بیابانی است و انتشارات دانش‌آفرین آن را منتشر کرده است. می‌توانی گاهی استراحت کنی برای همه کسانی است که خود را در پیچ‌وخم دنیای بزرگسالی گم کرده‌اند. این کتاب شما را به دنیای افسانه‌ها و داستان‌های دوران کودکی می‌برد و طعم چیزهایی که از دست داده‌اید را یادآوری می‌کند.

درباره کتاب می توانی گاهی استراحت کنی

کتاب می‌توانی گاهی استراحت کنی کتابی است که ما را به مسیر حافظه برمی‌گرداند و به ما کمک می‌کند تا چیزهای کوچکی را که در بزرگسالی ازدست‌داده‌ایم، دوباره مرور کنیم.

حکمتی از داستان‌های جوانی ما:

- همه در زندگی آماتور هستند

- طوری با واژه عشق رفتار کنید که انگار هرگز صدمه نخورده‌اید

- آهسته اما پیوسته

- گران‌بهاترین چیزها در معمولی‌ترین شکل‌ها نزدیک می‌مانند

کتاب می‌توانی گاهی استراحت کنی در مواقعی که تحمل زندگی سخت می‌شود، می‌خواهید بایستید و از مردم پنهان شوید، یا فقط سریع نفس عمیق بکشید تا خود را آرام کنید، اینجاست تا به شما بگوید که این نیز خواهد گذشت. برای شما که در دنیای بزرگسالان پیچیده گم شده‌اید، هیچ نقشه گنج یا راهنمای کاملی برای پیمایش زندگی وجود ندارد. سخت است که مرتکب اشتباه نشوید یا خود را ناامید نسازید. مشکلات ما یک‌شبه حل نمی‌شود. گاهی اوقات، شما فقط باید یک‌نفس عمیق بکشید، یک پتوی گرم و یک ذهن روشن داشته باشید. وقتی از خواب بیدار می‌شوید، آماده‌اید که روز جدید را با رشد تازه‌ای شروع کنید تا درد دیروز را از بین ببرید.

خواندن کتاب می‌توانی گاهی استراحت کنی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای کسانی که دوست دارند تا در زندگی روزمرۀ امروزی طعم آرامش را به لحظات خود بیاورند مناسب است.

بخشی از کتاب می توانی گاهی استراحت کنی

«شاید همه احتیاج دارند آگاهانه در یک باغ زندگی کنند. در زمان باغ مخفی، کالین و مری کنار هم به باغبانی پرداختند و از این طریق توانستند جسم و روانی سالم داشته باشند.

من باور دارم که ما هم مثل این دو نفر، با کاشتن دانه و رسیدگی به باغچه‌ی قلبمان، می‌توانیم دل‌های نگرانمان را آرام کنیم و رویاهایمان را بسازیم.

کتابخانه باغچه‌ی قلب من است.

کتاب خواندن، سرگرمی منحصر به فردی نیست. اما زندگی کتابخانه‌ای، به الگوی زندگی من بدل شده است. معمولاً از کتابخانه عمومی جونگدوک در سامچونگ دونگ سئول، بازدید می‌کنم. این کتابخانه، بزرگترین کتابخانه‌ی سئول است. و من از خیابان‌هایی که به آن منتهی می‌شود هم لذت می‌برم...»