کتاب میهمان شب

کتاب میهمان شب نوشتهٔ ب. تراون، یکی از نویسندگان مرموز و پررمز‌و‌راز قرن بیستم، با ترجمهٔ منیژه عراقی‌زاد توسط گروه انتشاراتی ققنوس منتشر شده است. این اثر مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه با درون‌مایه‌های گوناگون است که خواننده را به سفری در دل مکزیک و زندگی بومیان آن می‌برد.

درباره کتاب میهمان شب

میهمان شب شامل داستان‌هایی متنوع با سبک‌های مختلف است؛ از طنز سیاه و تخیل گرفته تا روایت‌های عامیانه و روان‌شناختی. محوریت بیشتر داستان‌ها مکزیک است، کشوری که نویسنده سال‌ها در آن زیسته و با زندگی و فرهنگ بومیان آن پیوندی عمیق برقرار کرده است.

بلندترین داستان این مجموعه، ماکاریو، به گفته چارلز اچ. میلر، بازتابی از مضمون کهن فاوستی است و یکی از شاهکارهای ادبیات آمریکای لاتین به شمار می‌رود. داستان‌های این کتاب، در عین کوتاهی، با خلاقیت و نگاهی ظریف، به جنبه‌های ناشناخته زندگی روزمره، افسانه‌ها و فرهنگ عامیانه مردم مکزیک می‌پردازند و جذابیت‌های خاصی را برای خوانندگان علاقه‌مند به ادبیات آمریکای لاتین به ارمغان می‌آورند.

منیژه عراقی‌زاد در پیشگفتار این کتاب بیان می‌کند که ترجمه این اثر پاسخی به خواسته دیرینه همسر و همراهش، مدیا کاشیگر، بوده است. او در روزهای دشوار پس از از دست دادن مدیا، تصمیم گرفت این مجموعه داستان را ترجمه کند تا هم یاد او را زنده نگه دارد و هم خود را از تنهایی و غم برهاند. ترجمه او از نسخه فرانسوی کتاب صورت گرفته و پانویس‌های مترجم فرانسوی نیز در این اثر گنجانده شده است.

درباره ب. تراون

ب. تراون نویسنده‌ای است که زندگی و هویت او در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. او به‌گونه‌ای به این جمله که «نویسنده نباید زندگی‌نامه‌ای بجز کتاب‌هایش داشته باشد» پایبند بود که اطلاعات کمی درباره سال‌های اولیه زندگی‌اش در دست است. بر اساس روایت‌های مختلف، او در سال ۱۸۹۰ یا ۱۹۰۰ در ایالات متحده از والدینی سوئدی متولد شد. وی در دوران کودکی و نوجوانی به سفرهای متعددی در اقیانوس آرام پرداخت و مدتی نیز در مکزیک زندگی کرد. تجربیات متنوع زندگی او، مانند جویندگی طلا و زندگی در میان بومیان، به غنای داستان‌هایش افزوده‌اند.

تراون با آثاری مانند گنج‌های سی‌یرا مادره، که فیلمی به همین نام توسط جان هیوستون از آن ساخته شده، جایگاه ویژه‌ای در ادبیات ماجراجویانه و داستان‌گویی قرن بیستم دارد.

خواندن کتاب میهمان شب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای علاقه‌مندان به ادبیات آمریکای لاتین، داستان‌های کوتاه با درون‌مایه‌های متنوع، و افرادی که از کشف فرهنگ‌ها و افسانه‌های ناشناخته لذت می‌برند، مناسب است. همچنین، دوستداران آثار نویسندگانی با هویتی مرموز و روایت‌هایی عمیق و چندلایه، از این کتاب بهره‌مند خواهند شد.

بخشی از کتاب میهمان شب

«گاهی پیش می‌آمد که دکتر مثلاً به‌م می‌گفت: «آن تالاب کوچکی که از آب باران درست شده می‌دانید کجاست؟ آن طرف پشته، نزدیک علفزار؟ کنارش کومه‌ای بدوی هست که با شاخه‌های نخل سرِهم شده و چهار ستونش دارد از هم می‌پاشد. هر وقت می‌بینمش از خودم می‌پرسم چه کسی آن را ساخته و برای زندگی در تنهایی انتخابش کرده، احتمالاً... جنایتکاری فراری. یک روز بعدازظهر با اسب رفتم آن‌جا. نزدیک کومه شدم، از سوراخی که روزگاری مثلاً دَرَش بوده نگاه کردم و دیدم... دیدم...»

صدای دکتر به این جای روایت که می‌رسید تبدیل به زمزمه‌ای نامفهوم می‌شد که به‌زحمت شنیده می‌شد، حواسم بود که دارد به تعریف ماجرای عجیبش ادامه می‌دهد ــ هرچند انگار برای خودش. شک ندارم او هم فکر می‌کرد دارم حرفش را دنبال می‌کنم، اما نمی‌دانست من جلوِ خودم را می‌گیرم که به او نگویم یک کلمه از گفته‌هایش را نمی‌فهمم. راستش روایت‌ها فقط وقتی معنا و مفهوم دارند که آدم خودش آن‌ها را زندگی کرده باشد.

یا یک بار دیگر بدون مقدمه ماجرای دیگری را شروع می‌کرد:

«... همان‌طور که گفتم روزی در قسمت انبوه جنگل بودم. خورشید بالای درخت‌ها می‌درخشید، اما در بیشه‌های درهم‌تنیده انبوه هوا به قدری تاریک بود که نیم ساعتی طول می‌کشید تا آدم چیزی ببیند یا بشنود. رتیلی را دیدم که محتاطانه روی تنه پوسیده درخت آبنوسی پیش می‌رفت. هیولای کوچکی بود به رنگ قهوه‌ای تیره و خیلی پشمالو و به اندازه یک کفِ دست. نزدیک درخت، دو عقرب درشت سیاه محتاطانه‌تر از او راه می‌رفتند. معلوم بود رتیل را ندیده‌اند، او هم آن‌ها را ندیده بود، چون رتیل به‌ندرت روزها بیرون می‌آید. هر سه‌تایشان در یک جهت پیش می‌رفتند و هر سه خیره شده بودند به یک... به یک...» و باز هم به این‌جا که می‌رسید دنباله روایت به زمزمه‌ای نامفهوم بدل می‌شد.»