کتاب آیا زمین جایی برای گریه کردن دارد؟

کتاب آیا زمین جایی برای گریه کردن دارد؟ نوشتۀ عالمه میرشفیعی است. نشر مهر و دل این کتاب را روانۀ بازار کرده است. کتاب، شامل مجموعه‌ای از بعضی داستان‌های مشهور جهان و نقدهای نویسنده، دربارۀ آنها، است.

درباره کتاب آیا زمین جایی برای گریه کردن دارد؟

کتاب آیا زمین جایی برای گریه کردن دارد؟، جلد نخست از مجموعه‌ای به همین نام است. در این کتاب، ۱۶ داستان کوتاه، همراه نقد و تحلیل آنها آمده. این داستان‌ها، داستان‌های کوتاه شناخته‌شده‌ای هسـتند؛ داستان‌هایی از چخوف، کارور، اکانر، موراکامی، هدایت، جویس و بورخس.

درون‌مایه‌ای که در همۀ این داستان‌ها مشترک است، تنهایی است. 

خواندن کتاب آیا زمین جایی برای گریه کردن دارد؟ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب آیا زمین جایی برای گریه کردن دارد؟

«چه‌طور می‌شود که اسب جای آدم‌ها می‌نشیند؟

نگاهی به داستان کوتاه «اندوه» از آنتوان چخوف

با ترجمه‌ی جمال میرصادقی

داســتان در غروبی سرد آغاز می‌شود. یوانا از صبح تا حالا دشتی نکرده و این روز سرد را بدون درآمدی دارد به شب می‌رساند. حال و هوای شروع داستان اندوهگین و تیره است. سردی هوا در فضا و رنگ متن موج می‌زند. در ابتدای ِ داستان این حالت اندوه و ناتوانی شبحگونه‌ی یوانای درشکه‌چی به این خاطر اعالم می‌شود که مرد از کشــاورزی و زندگی در روستای خاکستری به این شهر پرنور و پرهیاهو آمده و از زندگی عادی‌اش خارج شده؛ با این پیش‌فرض ذهن مخاطب به ســمت زندگی یوانا کشیده می‌شود و می‌خواهد از زندگی گذشته و تفاوت امروز و دیروز مردی سر دربیاورد که بی‌توجه به برف و سرما در درشــکه‌اش خمیده و از وضعیت زندگی‌اش ناراضی است. حالا دارد شب می‌شود و او هنوز دشتی نکرده و این مسئله می‌تواند نارضایتی یک درشکه‌چی را که ســاعت‌ها زیر برف در انتظار مسافر نشسته به وجود بیاورد اما با آمدن اولین مسافر، درشــکه‌چی هیجان‌زده نمی‌شود!»