کتاب آوریل سرخ

کتاب آوریل سرخ (Red April) نوشته سانتیاگو رونکاگلیولو، روایتی پیچیده و چندلایه از جامعه‌ای درگیر خشونت، ترس و خاطره‌های تلخ است؛ داستان در پرو و با محوریت فلیکس چاکالتانا سالدیوارِ دادستان پیش می‌رود که درگیر پرونده‌ی عجیب و هولناک کشف یک جسد سوخته است. رمان با نگاهی موشکافانه به مناسبات قدرت، بوروکراسی، ترس‌های جمعی و زخم‌های به‌جامانده از سال‌های خشونت می‌پردازد و همزمان، زندگی شخصی و ذهنیت متزلزل شخصیت اصلی را به تصویر می‌کشد. نشر افق این رمان را با ترجمه جیران مقدم منتشر کرده است. نسخه الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آوریل سرخ

کتاب آوریل سرخ نوشته‌ی سانتیاگو رونکاگلیولو، داستانی است که در فضای پرتنش و رازآلود پرو، در آستانه‌ی انتخابات و پس از دوره‌ای از تروریسم روایت می‌شود. محور رمان فلیکس چاکالتانا سالدیوار، دادستانی وسواسی و قانون‌مدار، است که با کشف جسدی سوخته در روستای کینوا، وارد پرونده‌ای پیچیده و پرابهام می‌شود. ساختار کتاب بر پایه‌ی گزارش‌های رسمی، بازجویی‌ها، مکاتبات اداری و روایت‌های ذهنی شخصیت‌ها شکل گرفته و فضای سرد و بوروکراتیک ادارات، در کنار مناسبات اجتماعی و فرهنگی شهر آیاکوچو، به‌خوبی بازتاب یافته است. نویسنده با بهره‌گیری از زبان دقیق و جزئی‌نگر، نه‌تنها روند تحقیقات جنایی را دنبال می‌کند، بلکه لایه‌هایی از ترس، بی‌اعتمادی، خاطرات جمعی و زخم‌های اجتماعی را نیز به تصویر می‌کشد. آوریل سرخ، علاوه‌ بر روایت یک معمای جنایی، تصویری از جامعه‌ای است که هنوز از سایه‌ی خشونت و ترور رهایی نیافته و درگیر مناسبات پیچیده‌ی قدرت و سکوت است.

خلاصه داستان آوریل سرخ

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! 

در آوریل سرخ، داستان با کشف جسدی سوخته در روستای کینوا آغاز می‌شود. خوستینو مایتا کاراسو، پیشخدمتی که جسد را پیدا کرده، درگیر تناقض‌گویی‌ها و ابهاماتی است که روند تحقیقات را پیچیده‌تر می‌کند. فلیکس چاکالتانا سالدیوار، دادستان منطقه‌ی الحاقی، با وسواس و دقتی مثال‌زدنی، تحقیقات را آغاز می‌کند و با گزارش‌نویسی‌های دقیق و پیگیری‌های اداری، سعی دارد حقیقت را کشف کند. اما در این مسیر، با دیوارهای بوروکراسی، بی‌تفاوتی پلیس و نظامیان و فضای پر از ترس و بی‌اعتمادی جامعه روبه‌رو می‌شود. هرچه بیشتر پیش می‌رود، نشانه‌هایی از خشونت‌های گذشته، تروریسم و مناسک مذهبی و سنتی در دل پرونده آشکار می‌شود. چاکالتانا میان وظیفه‌ی اداری، خاطرات شخصی، رابطه‌ی سرد با مادر و تنهایی عمیقش، تلاش می‌کند معنای عدالت را در جامعه‌ای بی‌قرار و زخمی بازتعریف کند. روایت، همزمان با پیشرفت تحقیقات، لایه‌هایی از فساد، سرکوب و سکوت را آشکار می‌کند و نشان می‌دهد که حقیقت، اغلب در هاله‌ای از ترس و مصلحت پنهان می‌ماند.

چرا باید کتاب آوریل سرخ را بخوانیم؟

این کتاب در کنار دنبال کردن معمایی جنایی، به لایه‌های عمیق‌تری از روان‌شناسی فردی و اجتماعی نیز می‌پردازد. خواندن این رمان فرصتی است برای مواجهه با پرسش‌هایی درباره‌ی حقیقت، مسئولیت فردی و جمعی و معنای عدالت در شرایط بحرانی. کتاب همچنین، با نگاهی انتقادی به مناسبات قدرت و سکوت، مخاطب را به تأمل درباره‌ی نقش فرد در برابر ساختارهای اجتماعی و سیاسی وامی‌دارد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن آوریل سرخ به طرفداران رمان‌های جنایی، دوستداران ادبیات اجتماعی و کسانی که دغدغه‌ی شناخت جوامع پس از بحران، مناسبات قدرت و روان‌شناسی شخصیت‌ها را دارند، پیشنهاد می‌شود. همچنین به کسانی که به روایت‌هایی با فضاهای رازآلود علاقه‌مندند، توصیه می‌کنیم این رمان را مطالعه کنند.

جوایز و افتخارات کتاب آوریل سرخ

• برنده‌ی جایزه‌ی Alfaguara سال ۲۰۰۶
• برنده‌ی جایزه‌ی Independent Foreign Fiction سال ۲۰۱۱

بخشی از کتاب آوریل سرخ

«بنا بر اظهارات خوستینو مایتا کاراسو، در پایان این سه روز، او به خاطر مسئولیتی که در کافهٔ پروی من به عنوان پیشخدمت داشته، به سمت محل کارش حرکت کرده، اما در نیمهٔ راه به دلیل احساس خستگی مفرط تصمیم گرفته برای استراحت به منزل مسکونی‌اش بازگردد. در فاصلهٔ پانزده متری از خانه‌اش، دچار چنان حملهٔ شدید خستگی شده که ترجیح داده کمی در خانهٔ همسایه‌اش نمسیو لیمانتا هوآمان (چهل و یک ساله) استراحت کند. بنا بر اظهارات او، با ورود به منزل مسکونی همسایه، کسی را ندیده و بنابراین یکراست به کاهدان رفته و همان جا خوابیده است. بنا بر گفته‌های وی، او شش ساعت بعد را در همان کاهدان گذرانده است. نمسیو لیمانتا هوآمان (چهل و یک ساله) اظهارات او را تأیید می‌کند، زیرا در ساعت دوازده همان روز، تئوفیلیا سنتنو دِ پائوکار (بیست و سه ساله) همسر دئولیندو پائوکار کیسپه (سی و دو ساله) که بنا بر اظهارات شاهدان دیگر، اشتهای جسمی سیری‌ناپذیری دارد، دیده که او از کاهدان بیرون می‌آمده. لازم به ذکر است این ادعا هم توسط شوهر تئوفیلیا و هم توسط خوستینو مایتا کاراسو تکذیب شده است. یک ساعت بعد، در ساعت یک بعدازظهر، خوستینو بنا به گفتهٔ خودش، درحالی‌که کش‌وقوس می‌رفته تا از خواب بیدار شود، دستش به شی‌ء خشک و سفتی برخورد کرده که تقریباً زیر کاه‌ها پنهان شده بوده. از آنجا که فکر کرده شاید جسم سختْ صندوق پولی باشد که صاحبخانه در آنجا پنهان کرده است، خواسته آن را بیرون بکشد. دادستان بخش الحاقی، در این لحظه به اظهارکننده به خاطر بی‌پروایی در ذکر نیت زشت عملش تذکر داده است. این تذکر با اظهار ندامت قلبی خوستینو مایتا کاراسو همراه بوده و فرد مزبور اظهار کرده بعداً برای اعتراف پیش کشیش مسئول بخش، پدر خولیان گونسالس کاسکیگنان (شصت و پنج ساله) خواهد رفت.»