کتاب استخر شیرجه

کتاب استخر شیرجه (The diving pool : three novellas) نوشته یوکو اوگاوا و ترجمه احمد امامی و مجموعه‌ای از سه داستان بلند است که نشر هیرمند آن را منتشر کرده است. این کتاب به فضاهای ظاهراً آرامی پرداخته است که تنش، امیال، حسادت، تنهایی و نوعی آشفتگی پنهان در زیر آن‌ها جریان دارد. در یکی از داستان‌ها نگاه دختری نوجوان به پسری شیرجه‌رو کم‌کم از شیفتگی ساده فراتر می‌رود و به وضعیتی تیره و ناآرام می‌انجامد. این جابه‌جایی آرام میان سکون و اضطراب، یکی از نکته‌های مهمی است که حال‌وهوای داستان «استخر شیرجه» را شکل می‌دهد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب استخر شیرجه اثر یوکو اوگاوا

کتاب استخر شیرجه به قلم یوکو اوگاوا سه داستان بلند را در بر گرفته است؛ داستان‌هایی که در فضاهایی محدود و روزمره شکل گرفته‌اند، اما به‌تدریج لایه‌های پنهان ذهن شخصیت‌ها را آشکار می‌کنند. اتفاق‌های بیرونی در این مجموعه داستان بلند معمولاً کم‌صدا و کنترل‌شده‌اند، اما آنچه اهمیت پیدا می‌کند شدت احساسات سرکوب‌شده، وسواس‌های درونی و فاصله‌ای است که میان ظاهر آرام آدم‌ها و جهان ناآرام درونشان وجود دارد. یوکو اوگاوا محیط را به عنصری تعیین‌کننده تبدیل کرده است؛ استخر، خانه، درمانگاه و اتاق‌ها فقط پس‌زمینه‌ی داستان‌ها نیستند؛ بخشی از فشار روانی اثر را می‌سازند.

مجموعه داستان بلند استخر شیرجه در داستان نخست زندگی دختری را دنبال می‌کند که در یتیم‌خانه‌ای وابسته به کلیسا بزرگ شده و شیفتگی‌اش به جون، نوجوانی ورزشکار و شیرجه‌رو، به مرکز ادراک او از جهان تبدیل شده است. این داستان که عنوان کتاب را یدک می‌کشد، به تماشاکردن، خاطره، حس مالکیت، شرم و میل پرداخته و تصویری ناآرام از خانه، خانواده و صمیمیت ساخته است.

در دو داستان دیگرِ کتاب استخر شیرجه دقت در مشاهده و کشش به‌سوی موقعیت‌های ظاهراً عادی اما متزلزل را ارائه می‌کنند. یکی از داستان‌ها به بارداری و بدن و اضطراب‌های پیرامون آن نزدیک می‌شود و دیگری نیز به تجربه‌ای شخصی و فشرده از تنهایی و اختلال در روابط انسانی شکل می‌دهد. داستان‌های این کتاب بیش از آنکه بر حادثه‌های پرشمار تکیه کند، بر تغییرات ظریف ذهنی و عاطفی شخصیت‌ها استوارند.

شخصیت‌های داستان‌های کتاب استخر شیرجه اغلب چیزهای مهم را مستقیم بیان نمی‌کنند و همین سکوت، بار جمله‌ها و تصویرها را بیشتر می‌کند. نتیجه آثاری است که از خلال جزئیات کوچکْ حس ناامنی، کشش، گناه و بی‌قراری را منتقل می‌کند. نام دو داستان دیگر این مجموعه عبارت است از «خاطرات حاملگی» و «خوابگاه».

خلاصه کتاب استخر شیرجه

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از یکی از داستان‌ها را فاش می‌کند!
راوی داستان «استخر شیرجه» نوجوانی است که در خانه‌ای وابسته به کلیسا زندگی می‌کند. شیفتگی او به جون، پسر شیرجه‌رو و هم‌خانه‌اش، ذهن دخترک را پر کرده است. او ساعت‌ها تمرین جون را تماشا می‌کند و در همان حال نسبت به فضای خانه، مفهوم خانواده و دیگر کودکان احساسی آمیخته از بیگانگی و خشونت در خود می‌پروراند. داستان گذشته و حال را کنار هم می‌گذارد و نشان می‌دهد که این دلبستگی چگونه با حسادت، میل به تصاحب و رفتارهای آزاردهنده گره می‌خورد. در دو داستان دیگر («خاطرات حاملگی» و «خوابگاه») نیز بدن، اضطراب، حافظه و روابط ناپایدار انسانی در مرکز توجه قرار گرفته‌اند.

چرا باید کتاب استخر شیرجه را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب استخر شیرجه را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب سه داستان بلند را کنار هم می‌آورد که هرکدام بر تنش‌های پنهان در زندگی روزمره تمرکز دارند.
• خواننده با مطالعه‌ی این داستان‌ها با شخصیت‌هایی روبه‌رو می‌شود که احساسات متناقضشان به‌تدریج و از خلال جزئیات آشکار می‌شود.
• این کتاب تصویری از پیوند میل، تنهایی، حسادت و گناه ارائه می‌دهد.
• فضاسازی استخر، یتیم‌خانه و درمانگاه، نقش مهمی در شکل‌دادن به حال‌وهوای داستان‌ها دارد و تجربه‌ی خواندن را پرتنش‌تر می‌کند.
• خواندن این کتاب امکان توجه به شیوه‌ای از داستان‌پردازی را فراهم می‌کند که با سکوت، مکث و جزئیات کوچک پیش می‌رود.

خواندن کتاب استخر شیرجه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب استخر شیرجه به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌های بلند قرن ۲۰ ژاپن که درون‌مایه‌های روان‌شناختی دارند.
• خوانندگانی که به فضاهای بسته و پرتنش مثل خانه‌های جمعی، استخر و درمانگاه علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند داستان‌هایی درباره‌ی میل، حسادت، تنهایی و احساس گناه بخوانند.
• مخاطبانی که از روایت‌های آرام اما ناآرام‌کننده لذت می‌برند.
• خوانندگانی که ترجیح می‌دهند معنا را از خلال جزئیات و سکوت‌های متن دنبال کنند.

درباره یوکو اوگاوا

یوکو اوگاوا (Yoko Ogawa)، داستان‌نویس نام‌آشنای ژاپن، در ۳۰ مارس ۱۹۶۲ پا به عرصه‌ی وجود گذاشت. او به‌واسطه‌ی خلق آثار داستانی درخشان خویش شهرت دارد. رمان محبوب و ستوده‌شده‌ی «خدمتکار و پروفسور» (یا «استاد و خدمتکار») به قلم این نویسنده بارها به‌دست مترجمان و ناشران گوناگون به بازار کتاب روانه شده است.

منتقدان ادبی شیوه‌ی روایتگری یوکو اوگاوا را همواره متأثر از جهان داستانی هاروکی موراکامی قلمداد می‌کنند. اوگاوا در طول سال‌ها فعالیت حرفه‌ای، عناوین و افتخارات متعددی را از آن خود کرده است. قلم او در ایران با استقبال مواجه شده و آثاری همچون «آغوشی که نبود»، «زیبایی درون»، «هتل آیریس»، «کبریت مینا»، «انتقام (۱۱ داستان سیاه)»، «حکایت خانه‌ی فیزیک» و «پلیس حافظه» از این نویسنده به پارسی برگردانده شده است.

جوایز و افتخارات نویسنده

یوکو اوگاوا در سال ۱۹۸۸ با نگارش اولین اثرش با عنوان «پروانه‌ی در هم شکسته‌شده» جایزه‌ی ادبی کائین را به خانه برد و دو سال پس از آن، در سال ۱۹۹۰، با کتاب «دفترچه خاطرات بارداری» توانست جایزه‌ی آکوتاگاوا، یعنی پراعتبارترین نشان ادبی ژاپن، را تصاحب کند. موفقیت‌های یوکو اوگاوا با دریافت جایزه‌ی یومیوری در سال ۲۰۰۴ و جایزه‌ی کتابفروشان برای رمان پرآوازه‌ی «خدمتکار و پروفسور» (یا «استاد و خدمتکار») تداوم یافت.

این نویسنده در سال ۲۰۰۶ جایزه‌ی تانیزاکی را به‌خاطر نگارش کتاب «جعبه‌ی کبریت مینا» دریافت کرد. یوکو اوگاوا در سال ۲۰۰۸ مدال جایزه‌ی «شرلی جکسون» را به دست آورد، در سال ۲۰۲۰ جایزه‌ی کتاب آمریکایی را به‌خاطر رمان «پلیس حافظه» از آن خود کرد و نیز در سال ۲۰۲۲ انجمن سلطنتی ادبیات نام او را به‌عنوان نویسنده‌ی بین‌المللی برگزید.

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره کتاب استخر شیرجه و نویسنده

روزنامه‌ی گاردین (Guardian): یوکو اوگاوا نویسنده‌ای به‌وضوح بااستعداد است. در کتاب استخر شیرجه حتی یک واژه هم هدر نرفته است؛ هر کلمه با ترکیبی از شعر و تعلیق طنین‌انداز شده است. خواندن آثار این نویسنده قدم‌گذاشتن به حالتی رؤیاگون است.

چه نسخه‌های دیگری از کتاب استخر شیرجه منتشر شده است؟

استخر شیرجه‏ با ترجمه‌ی میثم فرجی توسط انتشارات آده‏‫ در سال ۱۴۰۱ منتشر شده است.

بخشی از کتاب استخر شیرجه

«۳۰ دسامبر (سه‌شنبه)، ۶ هفته + ۱ روز

از وقتی‌که دختربچهٔ کوچکی بودم، از سی‌ام دسامبر خوشم نمی‌آمد. همیشه روز سی و یکم را با گفتن اینکه سال بالاخره دارد تمام شود، می‌توانستم از سر بگذرانم، اما روز سی‌ام یک‌جورهایی گیج‌کننده بود. نه اینجا و نه آنجا. درست کردن شام سنتی سال نو، تمیز کردن خانه، خرید کردن - هیچ‌کدام از کارهایم کامل تمام نمی‌شدند.

وقتی پدر و مادرم مریض شدند و مردند، احساساتم نسبت به سال نو و همهٔ آن چیزهایی که مرا به آن پیوند می‌دادند، یکی پس از دیگری، ضعیف و ضعیف‌تر شدند. حتی وقتی شوهر خواهرم برای زندگی کردن پیش ما آمد هم چیزی تغییر نکرد. با وجود این، صبحانهٔ امروز آرامش بیشتری نسبت به بقیهٔ روزها داشت، چون من کلاس نداشتم و مرکز دندانپزشکی شوهر خواهرم هم به‌خاطر تعطیلات بسته بود.

شوهر خواهرم درحالی‌که داشت روی صندلی می‌نشست و چشمانش را پشت عینکش به‌هم فشار می‌داد گفت: «وقتی‌که خوب نخوابیدی حتی آفتاب زمستون هم برات بیش‌ازحد روشنه.» نوری که از باغ به درون می‌تابید روی میز افتاده بود و سه جفت دمپایی روی زمین، سایه‌های بلندی روی کف‌پوش انداخته بودند.»