کتاب نبش قبرکن

کتاب نبش قبرکن نوشتهٔ حیدر شجاعی است. شهر پدرام این مجموعه داستان کوتاه، معاصر و ایرانی را روانهٔ بازار کرده است. این داستان‌ها حال‌وهوایی مرگ‌آلود دارند.

درباره کتاب نبش قبرکن

کتاب نبش قبرکن (و چند رخداد دیگر) ابتدا و در رخدادِ «نبش قبر» شما را با شخصیتی داستانی به همین نام آشنا می‌کندکه نه شناسنامه دارد و نه پدر و مادر خود را به یاد می‌آورد و نه می‌داند کجا به دنیا آمده است. «نبش‌قبرکُن» فقط یک ویژگی و کارکرد دارد و آن هم همین است که قبرها را نبش می‌کند. این شخصیت رمزآلود کیست؟ آیا واقعاً انسان است؟ داستان از چه قرار است؟ این داستان را بخویند تا بدانید. «از گور برخاستگان» و «به حرف در آوردن مردگان» نام داستان‌ها یا رخدادهای دیگری از این مجموعه هستند.

می‌دانیم که داستان کوتاه به داستان‌هایی گفته می‌شود که کوتاه‌تر از داستان‌های بلند باشند. داستان کوتاه دریچه‌ای است که به روی زندگی شخصیت یا شخصیت‌هایی و برای مدت کوتاهی باز می‌شود و به خواننده امکان می‌دهد که از این دریچه‌ها به اتفاقاتی که در حال وقوع هستند، نگاه کند. شخصیت در داستان کوتاه فقط خود را نشان می‌دهد و کمتر گسترش و تحول می‌یابد. گفته می‌شود که داستان کوتاه باید کوتاه باشد، اما این کوتاهی حد مشخص ندارد. نخستین داستان‌های کوتاه اوایل قرن نوزدهم میلادی خلق شدند، اما پیش از آن نیز ردّپایی از این گونهٔ داستانی در برخی نوشته‌ها وجود داشته است. در اوایل قرن نوزدهم «ادگار آلن پو» در آمریکا و «نیکلای گوگول» در روسیه گونه‌ای از روایت و داستان را بنیاد نهادند که اکنون داستان کوتاه نامیده می‌شود. از عناصر داستان کوتاه می‌توان به موضوع، درون‌مایه، زمینه، طرح، شخصیت، زمان، مکان و زاویه‌دید اشاره کرد. تعدادی از بزرگان داستان کوتاه در جهان «آنتوان چخوف»، «نیکلای گوگول»، «ارنست همینگوی»، «خورخه لوئیس بورخس» و «جروم دیوید سالینجر» و تعدادی از بزرگان داستان کوتاه در ایران نیز «غلامحسین ساعدی»، «هوشنگ گلشیری»، «صادق چوبک»، «بهرام صادقی»، «صادق هدایت» و «سیمین دانشور» هستند.

خواندن کتاب نبش قبرکن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر ایران و قالب داستان کوتاه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب نبش قبرکن

«آشتی زندگی با مرگ، به خاطر این بود که زندگی نمی‌توانست بار سنگین «ماندن»ها را بر دوش خود حمل کند.

او این مأموریت دشوار را به مرگ سپرد تا «ماندن»ها ادامه یابد.

حق با زندگی بود، زیرا تحمّل و طاقت او اندک بود. جنس او لطیف و شکننده؛ و تنها دوستدار لذّت‌ها و خوشی‌هاست.»