کتاب اگر بمانم

کتاب اگر بمانم (If I stay) نوشته گیل فورمن و ترجمه مهرآیین اخوت، اثری داستانی است که نشر هیرمند آن را منتشر کرده است. این رمان نوجوان که در سال ۱۴۰۳ به چاپ دهم رسیده، با محوریت زندگی، عشق و انتخاب، داستانی احساسی و پرکشش را روایت می‌کند که در بستر یک حادثه‌ی تراژیک شکل می‌گیرد. رمان حاضر به دغدغه‌های نوجوانان، خانواده و معنای زندگی می‌پردازد و با نگاهی انسانی، تجربه‌ی زیستن و انتخاب را به تصویر می‌کشد.  نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب اگر بمانم

کتاب اگر بمانم نوشته‌ی گیل فورمن یک رمان و داستان میا، دختری نوجوان و ویولون‌سل‌نواز، در لحظه‌ای بحرانی است؛ لحظه‌ای که پس از یک تصادف، او میان بدن آسیب‌دیده‌اش و جهانی که هنوز صداها، آدم‌ها و خاطره‌هایش در آن جریان دارند، معلق می‌ماند. رمان از همان آغاز فضای گرم و شوخ‌وشنگ یک خانواده را در کنار سرمای جاده و ضربه‌ی ناگهانی حادثه می‌گذارد و از این تضاد، نیروی اصلی خود را می‌گیرد. مسئله‌ی اصلی رمان پیوندهایی است که آدم را به زندگی وصل می‌کند؛ رابطه با پدر و مادر، وابستگی عاطفی به برادر کوچک‌تر، عشق به آدام و دلبستگی عمیق میا به موسیقی.

بخش مهمی از رمان اگر بمانم را رفت‌وآمد میان زمان حال و گذشته می‌سازد. میا درحالی‌که وضعیت خود و اطرافیانش را می‌بیند، به خاطره‌هایش برمی‌گردد؛ به نخستین تجربه‌های موسیقی، اضطراب اجرا، آشنایی با آدام، تفاوت سلیقه‌ها، کشمکش‌های پنهان میان عشق و آینده و همچنین جایگاهش در خانواده‌ای که هر عضو آن ریتم خاص خودش را دارد. این رفت‌وبرگشت‌ها باعث می‌شود شخصیت‌ها فقط در حد نقش‌های فرعی باقی نمانند و هرکدام حضوری زنده پیدا کنند.

کتاب اگر بمانم میان اندوه، تعلیق و صمیمیت حرکت می‌کند. زبان اثر به احساسات شدید نزدیک می‌شود، اما تمرکز اصلی بر روی تصمیمی است که از دل خاطره، فقدان، امید و ترس شکل می‌گیرد. موسیقی در این رمان فقط یک علاقه یا پس‌زمینه نیست؛ بخشی از هویت میا و راهی برای فهم جهان اوست. به‌ همین دلیل رمان حاضر هم‌زمان که درباره‌ی سوگ و عشق است، درباره‌ی انتخاب‌کردن میان آینده‌های ممکن هم هست؛ آینده‌ای که هیچ پاسخ ساده‌ای برایش وجود ندارد.

خلاصه داستان اگر بمانم

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
میا، دختر ۱۷ ساله‌ای که زندگی‌اش میان خانواده و ویولون‌سل و رابطه‌اش با آدام جریان دارد، در یک روز برفی همراه با خانواده راهی سفری کوتاه می‌شود. در میانه‌ی راه تصادفی شدید همه‌چیز را از شکل عادی خارج می‌کند. میا ناگهان خود را بیرون از بدنش می‌بیند و درحالی‌که پزشکان برای نجاتش تلاش می‌کنند، شاهد وضعیت خانواده و واکنش اطرافیانش می‌شود. رمان در این نقطه فقط در بیمارستان نمی‌ماند و با مرور خاطره‌ها، گذشته‌ی میا، مسیر موسیقی‌اش، عشقش و پیوندهای خانوادگی‌اش را کنار هم می‌گذارد. کتاب در باب چیزهایی است که انسان را به زندگی پیوند می‌زند.

چرا باید کتاب اگر بمانم را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب اگر بمانم را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این رمان موقعیتی بحرانی را بهانه می‌کند تا پیوند میان عشق، خانواده و هویت شخصی را نشان دهد.
• خواننده با دنیای درونی شخصیتی روبه‌رو می‌شود که باید میان درد فقدان و امکان ادامه‌دادن تصمیم بگیرد.
• حضور موسیقی در رمان، شخصیت میا و انتخاب‌های او را ملموس‌تر می‌کند.
• رمان با رفت‌وآمد میان زمان حال و خاطره‌ها، گذشته‌ی شخصیت‌ها را به بخشی از تنش اصلی تبدیل می‌کند.

خواندن کتاب اگر بمانم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب اگر بمانم به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های عاشقانه‌ای که در آن رابطه‌ی عاطفی با مسئله‌ی آینده و انتخاب گره می‌خورد.
• خوانندگانی که از درون‌مایه‌های خاطره، فقدان و تصمیم در رمان لذت می‌برند.
• کسانی که به آثار داستانی معاصر درباره‌ی خانواده و نقش آن در شکل‌دادن به هویت فردی علاقه دارند.

بخشی از کتاب اگر بمانم

«وقتی اخبار تمام می‌شود، می‌رویم روی ایستگاه موسیقی کلاسیک. چند میزانِ ابتدایی سوناتِ شمارهٔ ۳ ویولون‌سلِ بتهوون را گوش می‌کنم که دقیقاً همان قطعه‌ای است که قرار است امروز عصر تمرینش کنم. احساس می‌کنم از آن تصادف‌هایی است که دستِ روحِ جهان در آن است. به نُت‌ها تمرکز می‌کنم و تصور می‌کنم که خودم دارم می‌نوازم‌شان؛ از این مجالِ تمرینِ ذهنی قدردانم و خوش‌حالم که با سوناتِ خودم در این ماشین گرم همراه با خانواده‌ام هستم. چشم‌هایم را می‌بندم.
***
آدم توقع ندارد بعد از آن هم رادیو کار کند. اما کار می‌کند.
دل و رودهٔ ماشین درآمده. شدتِ برخوردِ کامیونی چهارتُنی با سرعت ۱۲۰ کیلومتر در ساعت که به سمت مسافرِ ماشین می‌خورَد، مثل شدتِ انفجار بمب اتم است. درها را جاکَن کرده بود و صندلی مسافرِ جلو را از پنجرهٔ سمت راننده به بیرون پرت کرده بود. شاسی چرخیده بود و توی خیابان غلتیده بود و موتور را طوری تکه‌پاره کرده بود که انگار تار عنکبوت است. چرخ‌ها و کلی خرت‌وپرتِ دیگر ماشین هم الان در دلِ جنگل بودند. بخشی از باک بنزین هم شعله‌ور شده بود و در نتیجه الان شعله‌هایی کوچک روی جادهٔ خیس می‌سوختند.
خیلی هم سروصدا بود. سمفونی کوبش و لهیدگی، کُرِ پرتابِ اشیاء، رِسیتالِ انفجار، سرانجام هم غژاغژِ غم‌انگیزِ برخوردِ فلز در بافتِ نرمِ درخت‌ها. سپس همه‌جا ساکت شد، اِلا این: سوناتِ ویولون‌سلِ شمارهٔ ۳ بتهوون هنوز پخش می‌شد.»