کتاب آنری پیک مرموز

کتاب آنری پیک مرموز (Le Mystère Henri Pick) نوشته دوید فوئنکینوس، از جایی شروع می‌شود که در کتابخانه‌ای مخصوص دست‌نوشته‌های ردشده، متنی پیدا می‌شود که ظاهراً نویسنده‌اش پیتزافروشی درگذشته به نام آنری پیک بوده است؛ مردی که اطرافیانش او را اهل کتاب نمی‌دانستند. همین کشف، داستانی درباره‌ی رازهای پنهان آدم‌ها، جهان نشر، شهرت و نسبت میان زندگی و نوشتن می‌سازد. ساناز فلاح فرد این داستان را ترجمه و نشر هیرمند آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آنری پیک مرموز

کتاب آنری پیک مرموز رمانی از دوید فوئنکینوس است که از یک ایده‌ی کنجکاوی‌برانگیز شروع می‌شود: کتابخانه‌ای در شهری کوچک که دست‌نوشته‌های ردشده را نگه می‌دارد. در همین فضا، دلفین دسپرو که در نشر کار می‌کند، همراه فردریک کوسکاس به متنی برمی‌خورد که از همان صفحه‌های اول توجه‌شان را جلب می‌کند. نام نویسنده روی دست‌نوشته، آنری پیک است؛ مردی که سال‌ها پیتزافروش بوده و دیگر در قید حیات نیست. 

رمان فقط درباره‌ی پیدا شدن یک متن ناشناخته نمی‌ماند و به پرسش‌هایی درباره‌ی هویت نویسنده، امکان پنهان‌ماندن استعداد و فاصله‌ی میان تصویری که دیگران از یک نفر دارند با زندگی درونی او گسترش پیدا می‌کند. کتاب همزمان چند فضا را کنار هم می‌گذارد: شهر کوچک و آرام کروزون، محیط پرتنش و رقابتی نشر، زندگی خصوصی نویسندگان و خانواده‌ای که ناگهان با چهره‌ای ناشناخته از مردی آشنا روبه‌رو می‌شود. رمان از دل گفت‌وگوها، سوءتفاهم‌ها، حدس‌ها و واکنش‌های شخصیت‌ها پیش می‌رود و نشان می‌دهد یک دست‌نوشته چگونه می‌تواند زندگی چند نفر را به‌هم وصل کند.

کتاب آنری پیک مرموز فقط معمایی ادبی نیست. دوید فوئنکینوس به‌ سراغ موضوع‌هایی مثل میل به دیده‌شدن، ترس از شکست، رابطه‌ی عشق و نوشتن و این واقعیت می‌رود که آدم‌ها حتی در نزدیک‌ترین رابطه‌ها هم بخش‌هایی از خود را پنهان نگه می‌دارند. لحن اثر در بسیاری از بخش‌ها همراه با طنزی آرام پیش می‌رود، اما زیر این لایه، نوعی اندوه و تردید هم حضور دارد؛ اندوهی که از فراموش‌شدن، نادیده‌ماندن و دیر شناخته‌شدن می‌آید.

خلاصه داستان آنری پیک مرموز

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

داستان با کتابخانه‌ای آغاز می‌شود که دست‌نوشته‌های ردشده را نگه می‌دارد؛ جایی که دلفین دسپرو و فردریک کوسکاس به رمانی با عنوان «آخرین ساعات یک ماجرای عاشقانه» برمی‌خورند. نام نویسنده، آنری پیک، آن‌ها را به جست‌وجو می‌کشاند؛ چون پیک پیتزافروشی درگذشته بوده که همسرش او را اهل نوشتن نمی‌دانسته است. این کشف، زنجیره‌ای از پرس‌وجوها، دیدارها و تردیدها را شکل می‌دهد. هر چه پیش می‌روند، رمان پیدا‌شده فقط یک متن ادبی به‌نظر نمی‌رسد، بلکه به آینه‌ای برای رابطه‌ها، حسادت‌ها، آرزوهای ادبی و رازهایی تبدیل می‌شود که سال‌ها در زندگی شخصیت‌ها پنهان مانده‌اند.

چرا باید کتاب آنری پیک مرموز را بخوانیم؟

دلایل خواندن این کتاب را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• رمان، ایده‌ی جذاب کتابخانه‌ی دست‌نوشته‌های ردشده را به محور اصلی ماجرا تبدیل کرده است.
• داستان، پشت‌صحنه‌ی جهان نشر و مسیر دیده‌شدن یا نادیده‌ماندن نویسندگان را نشان می‌دهد.
• کتاب، رابطه‌ی میان زندگی خصوصی آدم‌ها و تصویری که دیگران از آن‌ها می‌سازند را دقیق‌تر می‌کند.
• شخصیت‌ها فقط درگیر یک معما نیستند؛ هر کدام با شکست، امید، حسادت یا میل به شناخته‌شدن دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
• رمان، در کنار تعلیق، طنزی آرام دارد که فضای اثر را از خشکی دور نگه می‌دارد.

خواندن کتاب آنری پیک مرموز را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب آنری پیک مرموز به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های معمایی با محور کتاب، نویسنده و جهان نشر.
• کسانی که به موضوع‌هایی مثل شهرت، شکست، فراموشی و رازهای پنهان در زندگی آدم‌ها علاقه دارند.
• مخاطبانی که دوست دارند در کنار یک ماجرای کنجکاوی‌برانگیز، روابط عاطفی و خانوادگی شخصیت‌ها را هم دنبال کنند.
• خوانندگانی که از رمان‌هایی با فضای ادبی و گفت‌وگوهای پرجزئیات استقبال می‌کنند.

درباره دوید فوئنکینوس

دوید فوئنکینوس (David Foenkinos) (متولد ۱۹۷۴)، رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس فرانسوی است. او که در محیطی به دور از دنیای کتاب و ادبیات رشد کرده بود، در سن ۱۶ سالگی به دلیل ابتلا به یک بیماری عفونی نادر و بستری شدن طولانی‌مدت در بیمارستان، به کتابخوانی پناه برد؛ تجربه‌ای زیسته و تکان‌دهنده که به گفته‌ی خودش، اشتیاقی عمیق به زندگی را در او بیدار کرد و به منبع الهام نوشته‌های بعدی‌اش بدل شد. فوئنکینوس بعدها در دانشگاه سوربن به تحصیل در رشته‌ی ادبیات پرداخت.

او پس از آزمون و خطاهای بسیار و پشت سر گذاشتن چند شکست اولیه، سرانجام با نگارش رمان «ظرافت» به موفقیت دست یافت؛ اثری پرفروش که فیلمی سینمایی نیز از روی آن ساخته شد. نقطه‌ی عطف دیگر کارنامه‌ی ادبی او با انتشار رمان «شارلوت» رقم خورد که توانست جایزه‌ی ادبی رنودو را برای او به ارمغان آورد.

اقتباس‌ها از کتاب آنری پیک مرموز

رمی بیزانکن، کارگردان فرانسوی، در سال ۲۰۱۹ این رمان را به فیلمی سینمایی تبدیل کرد. در این اثر فابریس لوکینی و کامیل کوتین نقش‌های اصلی را ایفا می‌کردند.

بخشی از کتاب آنری پیک مرموز

«ژان‌پی‌یِر گوروِک از اعلان کوچکِ آویزان جلوی ورودی کتابخانه‌اش لذت می‌برد. موعظه‌ای از امیل چوران که برای مردی که هرگز از بروتانی خارج نشده خنده‌دار بود: "پاریس مکانی ایده‌آل برای باختن زندگی است."

او یکی از مردانی بود که منطقهٔ خود را به کشور خود ترجیح می‌دهند، بی‌آنکه این حس از آن‌ها ملی‌گرایان دوآتشه بسازد. از ظاهرش چیز دیگری برمی‌آمد؛ همهٔ اعضای بدنش شق و رق و خشک بود، گردن شیاردارش از رگ‌های متورم با رنگدانه‌های مایل به قرمز بلافاصله جغرافیای فیزیکی خلق‌وخویی بد را در ذهن تداعی می‌کرد. خدا به‌دور. گوروک، انسانی عاقل وفرهیخته بود که کلمات برایش معنا و هدف داشتند. کافی بود چند دقیقه با او هم‌کلام می‌شدید تا تصور غلط اولیه از بین برود. این مرد باعث می‌شد حس کنیم قادر به عقب‌نشینی در خود است.

او بود که قفسه‌های انتهای کتابخانهٔ شهرداری را به متون مشتاقِ یک پناهگاه اختصاص داد. عملی که یادآور این گفتهٔ خورخه لوییس بورخس است: "برداشتن یک کتاب از کتابخانه و گذاشتن آن سرجایش، قفسه‌ها را خسته می‌کند". گوروک لبخندزنان با خود فکر کرد قفسه‌ها امروز باید خیلی خسته باشند. این یک شوخ طبعی عالمانه بود، البته؛ عالمانه و انزواجویانه. او خود را این‌طور می‌دید و البته به واقعیت خیلی نزدیک بود. گوروک خیلی اجتماعی نبود، اغلب به چیزی که همشهریانش می‌خندیدند نمی‌خندید، ولی خود را وامی‌داشت به یک شوخی گوش دهد. هرازگاه برای نوشیدنی به کافهٔ سر خیابان می‌رفت، با بقیهٔ مردان از همه‌چیز و هیچ چیز می‌گفت، به‌نظرش بیشتر حرف‌هایشان بیهوده بود و در این لحظات بزرگ با هم بودن، گاهی هم می‌پذیرفت یک دست کارت بازی کند. برایش مهم نبود فکر کنند مثل بقیهٔ مردان است.»