کتاب رود سرخ

کتاب رود سرخ نوشتهٔ سوزان لیاندرات - گیگز و ترجمهٔ لیدا صدرالعلمایی است. انتشارات علمی و فرهنگی این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی حاوی فیلم‌نامه‌ای از «هاوارد وینچستر هاکز».

درباره کتاب رود سرخ

کتاب رود سرخ دربردارندهٔ خوانشی از فیلمی از «هاوارد وینچستر هاکز» است. هاوارد هاکز فیلم‌سازی التقاطی بود که با انواع ژانرهای سینمایی سروکله زد و همان‌طور که همیشه درباره‌اش می‌گویند، در هر کدام از این ژانرها فیلمی عالی ساخته است؛ برای نمونه می‌توان به این چند کار معروف اشاره کرد: فیلم‌های کارآگاهی مثل صورت‌زخمی» (۱۹۳۲) یا «خواب بزرگ» (۱۹۴۶)، کمدی‌هایی مثل «میمون‌بازی» (۱۹۵۲) یا «بزرگ کردن بیبی» (۱۹۳۸)؛ فیلم‌های ماجراجویانه «مثل فقط فرشتگان بال دارند» (۱۹۳۹) یا «هاتاری!(۱۹۶۲)، فیلم‌های جنگی «مثل امروز زنده‌ایم» (۱۹۳۳) یا «گروهبان یورک» (۱۹۴۱)، «سرزمین فراعنه» (۱۹۵۵)، فیلمی که در فضای باستانی اتفاق می‌افتد و فیلم‌های ورزشی مثل «ورزش مورد علاقهٔ مردان» (۱۹۶۴).

گفته شده که پس‌از دو دهه کارگردانی و چیزی حدود ۳۰ فیلم، این اولین وسترن اوست. هاکز خود در این باره گفته است که فقط پنج فیلم وسترن را کارگردانی کرده است. با این همه، وقتی حرف از شاهکارهای وسترن می‌شود، نام هاوارد هاکز در کنار نام جان فورد نخستین نامی است که بی‌درنگ به ذهن می‌رسد. این شهرت بی‌شک وام‌دار فیلم‌های «رود سرخ» و «ریو براوو» است.

سوزان لیاندرات - گیگز این اثر را در پنج فصل نگاشته که عنوان آن‌ها عبارت است از «یک وسترن هاکزی»، «دیالوگ سه‌لایه»، «زیر سرپوش سیاه»، «رنگ مجازی» و «نبوغ هاکز». این فیلم‌نامه در سال ۱۹۴۷ در آمریکا تولید، در ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۸ در آمریکا اکران و در ۲۶ آگوست ۱۹۴۸ اکران جهانی شد. تهیه‌کنندگی و کارگردانی این اثر به عهدهٔ هاوارد هاکز بود. اگر می‌خواهید نقدهای این اثر سینمایی را بخوانید، کتاب حاضر گزینهٔ مناسبی برای مطالعه است.

خواندن کتاب رود سرخ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعهٔ نقدهای سینمایی و علاقه‌مندان به سینمای وسترن پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب رود سرخ

«در وسترن‌های هاکز آب روان حضوری مداوم دارد و ممکن است این آب روان در عنوان فیلم قید شده باشد، اما در خود فیلم نشانی از آن نباشد (در ریو براوو در صحنهٔ تیراندازی پایانی، در یک نگاه کوتاه، رود باریکی می‌بینیم)؛ یا آنکه در فیلم حضور دارد، اما لزوماً در عنوان فیلم نامی از آن برده نمی‌شود (آسمان آبی، ال دورادو)؛ و یا حتی در اسم بعضی از شخصیت‌ها (کلورادو، می‌سی‌سی‌پی). هاکز در ساخت وسترن‌هایش با ایجاد تغییراتی (در شخصیت‌ها و موقعیت‌ها) سر خودش را گرم کرده است. البته بد نیست اشاره کنیم که در ریو لوبو، برخلاف ریو براوو، یک رودخانهٔ عمیق در فیلم دیده می‌شود.

در ساخت رود سرخ، تصویر غالب فیلم به شکل قابل‌توجهی تمرکز جغرافیایی را القا می‌کند. در مقابل اشاره‌های متعدد به رودخانه، که قابل‌استناد به جنبش‌های تاریخی است، حضور بصری رود سرخ در همه جا در آن واحد دیده می‌شود. برخلاف رودخانه‌های دیگر، چندین صحنهٔ اکشن مختلف در آن رخ می‌دهد (یکی حملهٔ سرخ‌پوستان و دیگری حرکت گلّه از عرض رودخانه). این دو صحنهٔ تقریباً متداول [در فیلم‌های وسترن] طنین خاصی در ارتباط با «سرخی» این رود دارد.

دو اپیزودی که به رود سرخ اختصاص یافته شبیه به ازهم‌گسیختگی‌های داستان است. صحنهٔ اول قتل عام کاروان پیشروان به دست سرخ‌پوستان است که با حمله به ارّابهٔ تنهای تام و ند، که منجر به درگیری در رودخانه می‌شود، هم‌زمان است. در آنجا دانسن دستبند نامزدش را پیدا می‌کند و می‌فهمد که او کشته شده است. همین اتفاق منجر به درگیری مت با آن دو مرد می‌شود. اپیزود دوم در جایی اتفاق می‌افتد که دشواری‌هایی در حرکت گلّه پیش آمده است. درست پس از رد شدن از رودخانه، تنش‌ها بالا می‌گیرد و با رم کردن گلّه به اوج می‌رسد.»