کتاب آوای گابریلا

کتاب الکترونیکی آوای گابریلا نوشتۀ کندیس فلمینگ و ترجمۀ مینو همدانی زاده است و انتشارات علمی و فرهنگی آن را منتشر کرده است. کتاب آوای گابریلا، داستان دختربچۀ کوچکی به اسم گابریلا است که در شهر ونیز زندگی می‌کند.

درباره کتاب آوای گابریلا

یافتن بهترین کتاب کودک یکی از مشغله‌های ذهنی والدین محسوب می‌شود؛ چرا که کودکان با کمک کتاب‌های کودکانه می‌توانند به درک و رشد بهتری برسند. زمانی که صبحت از خرید کتاب کودک می‌شود منظور فقط کتاب داستان کودک یا کتاب قصه‌های کودکانه نیست، بلکه این مجموعه کتاب شعر کودک، کتاب علمی کودک و... را هم در برمی‌گیرد که بسیار مهم هستند.

قبل از هر اقدامی باید بدانید برای چه کسانی می‌خواهید کتاب بخرید و بر اساس گروه سنی او اقدام کنید. به‌عنوان‌مثال اگر برای کودکی ۱۰ساله دنبال کتاب هستید، با جست‌وجوی بهترین کتاب برای کودکانه ۱۰ساله می‌توانید مشکل خود را حل کنید؛ اما فراموش نکنید گروه سنی کتاب‌های کودک بسیار مهم است. در مجموع، کتاب کودک با تصویر بسیار مورد استقبال قرار می‌گیرد؛ چرا که رنگ‌ها کودکان را به خود جذب می‌کنند. در ادامه با این تقسیم‌بندی گروه سنی کودکان آشنا می‌شوید:

گروه الف: سال‌های قبل از دبستان

گروه ب: کلاس‌های اول، دوم و سوم دبستان

گروه ج: کلاس‌های چهارم، پنجم و ششم دبستان

کتاب آوای گابریلا، داستان دختر کوچکی به نام گابریلا است که در شهر ونیز در کشور ایتالیا زندگی می‌کند. ونیز زمانی مهد موسیقی جهان بود و اپراهای زیادی در این شهر برگزار می‌شد. گابریلا هر کجا که می‌رود و هر صدایی که می‌شنود برایش هم‌چون آوای موسیقی است.

خواندن کتاب آوای گابریلا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای کودکان گروه سنی ب و ج مناسب است.

بخشی از کتاب آوای گابریلا

«روزی روزگاری، حقیقتاً ونیز شهر موسیقی بود. کنسرت‌ها، سرودها و آوازها را می‌شد در جای‌جای شهر، از کلیساها گرفته تا قصرها، میدان‌ها، خانه‌ها، سالن‌های اجرا، آموزشگاه‌ها و حتی خیابان‌ها شنید. هیچ‌کدام از شهرهای اروپایی به پای ونیز نمی‌رسید.

زادگاه اُپرا همین شهر بود و از همان لحظه‌ای مه در ۱۶۰۷ معرفی شد، ونیزی‌ها این هنر جدید را با آغوش باز پذیرفتند، اولین سالن اپرا را در اروپا ساختند و اجراهای زیادی را روی صحنه بردند و چه اجراهایی بودند!

اپرا، حضار را می‌خنداند، می‌گریاند، آن‌ها را به فریاد و یا تشویق وامی‌داشت و یا از ترس نفس‌ها را در سینه حبس می‌کرد...»